ปฏิกิริยาจาก “องค์กรสื่อ” ต่อร่างพรบ. “ควบคุมสื่อ”ครั้งนี้มีพันธมิตรในแนวร่วมออกมาประสานเสียงอย่างคึกคัก
ไม่ว่าจะจาก “เอ็นจีโอ”
ไม่ว่าจะจาก “พลเมืองเน็ต” และ “ไอลอว์” อันถือว่าเป็นตัวแทนของ “สื่อใหม่”
แต่ที่มี “น้ำหนัก” เป็นอย่างมาก
1 คือ เสียงอันมาจากคนที่เคยอยู่ในพันธมิตรประชาชนเพื่อ ประชาธิปไตย
และ 1 คือ เสียงอันมาจากคนที่เคยอยู่ในกปปส.
แม้กระทั่ง น.ส.สุภิญญา กลางณรงค์ ซึ่งเคยอยู่ในกสทช.ก็ยังออกมาคัดค้านและต่อต้าน
นี่คือการแยกและแตกตัวอย่างสำคัญทางการเมือง
ท่าทีและความเห็นซึ่งดังมาจาก นายมานิจ สุขสมจิตร และดังมาจาก นายสุทธิ หยุ่น ล้วนมีความหมาย
โดยเฉพาะ นายมานิจ สุขสมจิตร
ผู้อาวุโสท่านนี้มีความโน้มเอียงเห็นด้วยกับรัฐประหารตั้งแต่เมื่อเดือนกันยายน 2549 ต่อเนื่องมายังเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557
เคยเป็นกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญชุดของ นายบวรศักดิ์ อุวรรโณ
ท่าทีของ นายมานิจ สุขสมจิตร จึงมากด้วย”บทบาท”
เพราะเท่ากับเป็นการเปิดโปงว่าร่างกฎหมาย”ควบคุมสื่อ”มิได้เป็นไปตามหลักการ
“ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง”
ขณะเดียวกัน การฟันธงว่าร่างกฎหมาย”ควบคุมสื่อ” คือตัวแทนแห่ง “เผด็จการ” อย่างเด่นชัด
โดย นายสุทธิชัย หยุ่น มากด้วยพลานุภาพ
เพราะ นายสุทธิชัย หยุ่น ไม่เพียงแต่เป็นสื่อ”มืออาชีพ”หากแต่ยังเป็นสื่อที่หลอมรวมเข้ากับ”สื่อใหม่”ได้อย่างกลมกลืน
เขายังชี้ให้เห็นว่าหากร่างนี้ผ่านสื่อจะงอก่องอขิง
ไม่เพียงแต่สื่อเก่าอย่าง”หนังสือพิมพ์”เท่านั้น หากแม้กระทั่ง สื่อใหม่ที่อยู่ในโลก “ออนไลน์” และ “อินเตอร์เน็ต” ก็จะถูกมัดตราสังเข้าไปด้วย
ทั้ง”สื่อเก่า” ทั้ง “สื่อใหม่”จึงต้องพิษจาก”เผด็จการ”ถ้วนหน้า
นี่ย่อมมิใช่”ปฏิรูปก่อนเลือกตั้ง”อย่างแน่นอน
