ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมเยียนราษฎรในทั่วทุกถิ่น มีเรื่องราวและภาพแห่งความประทับใจตราตรึงอยู่ทุกแห่งที่เสด็จฯไป เรื่องราวต่อไปนี้ถ่ายทอดความประทับใจเสี้ยวเล็กๆ เสี้ยวหนึ่ง ที่เหล่าพสกนิกรมีต่อพ่อของแผ่นดิน
แม้นร่างกายจะอ่อนโรยแรงจากวัยที่ล่วงเข้า103 ปีแล้ว แต่ภาพความประทับใจครั้งวัยสาว ที่เจ้าตัวได้เฝ้าฯรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ยังแจ่มชัดอยู่ในความทรงจำของ ยายบัวผัน ราชวงศ์ อดีตข้าราชการครู โรงเรียนบ้านสีมุม ต.พลกรัง อ.เมือง จ.นครราชสีมา
นายอดุลย์ ราชวงศ์ อายุ 65 ปี บุตรชายถ่ายทอดเรื่องราวความประทับใจให้ฟังพร้อมโชว์ภาพขณะมารดาเข้าเฝ้าฯ รับเสด็จเมื่อวันที่ 2 พ.ย. พ.ศ. 2498 หรือเมื่อ 61 ปีมาแล้ว ว่าครั้งนั้นได้ข่าวว่า พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯเยี่ยมราษฎรในภาคตะวันออกเฉียงเหนืออย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก คุณแม่เล่าว่าขณะนั้นอายุได้ 42 ปี รู้สึกตื่นเต้นมากจึงเตรียมเนกไทไปถวายให้พระองค์ พอตอนเช้ามืดก็พาตนกับพี่ชายเดินเท้าจากบ้านเป็นระยะทางกว่า 8 กิโลเมตร เพื่อไปรอเข้าเฝ้าฯรับเสด็จพระองค์ท่านที่บริเวณศาลากลางจังหวัดนครราชสีมา ด้วยความตั้งใจแน่วแน่ เมื่อพระองค์เสด็จพระราชดำเนินมาถึงก็ได้ถวายเนกไทผ้าไหมสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นผ้าไหมปักธงชัย ห่ออยู่ภายในกล่องของขวัญผูกริบบิ้นอย่างสวยงามให้กับพระหัตถ์
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเอื้อมพระหัตถ์มารับกล่องเนกไท พร้อมกับตรัสว่า “ขอบใจนะ” สร้างความปลื้มปีติให้กับคุณแม่เป็นอย่างมาก พอทราบข่าวการสวรรคต คุณแม่ก็รู้สึกเศร้าเสียใจมาก
คุณครูสนอง บำรุงราษฎร์ วัย 74 ปี อดีตครูสอนวิชาภาษาไทยโรงเรียนประชุมวิทยา อ.ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี หลังเกษียณอายุราชการเปิดพื้นที่ของบ้านย่านอำเภอลาดหลุมแก้วเป็นห้องสมุดชุมชนให้ผู้สนใจเข้าชื่นชมพระบารมี ภาพพระบรมฉายาลักษณ์ของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ไว้โดยเฉพาะภาพพระราชกรณียกิจของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ผ่านพระบรมฉายาลักษณ์ที่เจ้าตัวเก็บสะสมไว้กว่า 40 ปี ความประทับใจนั้นถ่ายทอดผ่านการเก็บสะสมภาพในพระราชอิริยาบถต่างๆ มีทั้งปฏิทินตั้งโต๊ะ โปสเตอร์ โปสการ์ด บางส่วนตัดจากหนังสือพิมพ์ นิตยสาร รวบรวมเป็นอัลบั้มภาพ เก็บเรียงไว้เต็มบ้าน
ครูสนอง เปิดเผยถึงความรู้สึกหลังทราบข่าวพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จสวรรคต ด้วยเสียงสั่นเครือและน้ำตาคลอว่า ที่ผ่านมาได้รับรู้อยู่แล้วว่าพระองค์ทรงพระประชวร เมื่อรับฟังประกาศของทางสำนักพระราชวัง แล้วรู้สึกเหมือนใจจะขาดสูญสิ้นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตไป
“พยายามที่จะทำใจ ทั้งสวดมนต์ ตั้งสติ คิดว่าไม่ใช่เราคนเดียวที่รักในหลวง คนไทยทั่วประเทศและคนไทยทั่วโลกทุกคนก็รักในหลวง แม้ว่าพระองค์จะเสด็จสวรรคตไปแล้วก็ตาม จากนี้ไปจะสวดมนต์เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลตลอดชีวิตของตัวเอง ภาพต่างๆ ที่เก็บไว้ก็เพียงได้แต่ดูเพื่อระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์และพระบรมฉายาลักษณ์ที่มีทั้งหมดจะเป็นตัวแทนแห่งความจงรักภักดีที่มีต่อพระมหากษัตริย์ผู้เปี่ยมด้วยพระเมตตาตลอดไป”
ภายในบ้านของครูสนอง ยังมีภาพของพระบรมวงศานุวงศ์ทุกพระองค์ ประดับไว้เพื่อเคารพบูชาด้วย ซึ่งครูมีความตั้งใจที่จะเก็บสะสมภาพต่อไปเรื่อยๆ และจะไม่ยอมขาย หรือแจกให้แก่ใคร แต่จะเปิดเป็นที่เรียนรู้ให้นักเรียนประชาชนผู้สนใจเข้ามาศึกษาหาความรู้และเยี่ยมชมภาพพระราชกรณียกิจต่างๆ นี้ที่มีทั้งหมด พร้อมทั้งจะสานต่อสั่งสอนลูกหลานให้รู้จักเก็บรูป พ่อหลวงและพระบรมฉายาลักษณ์ของทุกพระองค์ในราชวงศ์เพื่อแสดงความจงรักภักดีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์
พระครูไพโรจน์ยติคุณ เจ้าอาวาสวัดวังก์พง อ.ปราณบุรี จ.ประจวบคีรี ขันธ์ ปัจจุบันอายุ 84 ปีแล้ว เล่าถึงครั้งหนึ่งที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าฯใกล้ชิดพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ในการเสด็จฯไปทรงเป็นประธานพิธีเททองหล่อพระประธานในโบสถ์จัตุรมุข ซึ่งเป็นพระปาง ภ.ป.ร. ขนาดหน้าตักกว้าง 108 นิ้ว และพระราชทานนามไว้ “พระพุทธภควันต มงคลโสตถิวิมลวังก์พงสถิต” เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ.2522 ปัจจุบันภาพประวัติศาสตร์ที่ทรงคุณค่า จารึกไว้ภายในผนังหลังคาพระอุโบสถ เป็นที่ศรัทธาของพุทธศาสนิกชนอย่างยิ่ง
“ครั้งนั้นพระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ และสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬา ภรณวลัยลักษณ์ฯ ทรงถามถึงเรื่องวัดว่าเป็นมาอย่างไร ถือเป็นความทรงจำอันมีค่าแห่งประวัติศาสตร์ ที่หลวงพ่อมิมีวันลืม อีกทั้งพระองค์ท่านยังทรงปรารภว่า อยากให้ประชาชนอยู่เป็นสุขก็จะทำให้ท่านมีความสุข” พระครูไพโรจน์ยติคุณกล่าว
