พระบุญทา ปุญฺญมโน อายุ 88 ปี พระลูกวัดสิงห์ชัย ถนนวังขวา ต.สบตุ๋ย อ.เมือง จ.ลำปาง หรือ นายบุญทา แสนดี อดีตผู้ใหญ่บ้านบ้านดอนมูล หมู่ 3 ต.หัวเสือ อ.แม่ทะ จ.ลำปาง อีกหนึ่งบุคคลที่มีโอกาสถวายงานรับใช้ใกล้ชิด เบื้องพระยุคลบาท พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ.2524
2
พระบุญทา ย้อนอดีตให้ฟังว่าขณะนั้นอายุประมาณ 42 ปี ดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านมีโอกาสได้ถวายงานใกล้ชิดพระองค์ ในการเสด็จพระราชดำเนินไปทรงเยี่ยมโครงการอ่างเก็บน้ำ ห้วยเทียน บ้านผาแมว ต.หัวเสือ อ.แม่ทะ จ.ลำปาง โดยพระองค์ทรงถือแผนที่และตรัสถามว่า สันเขื่อนอยู่ไหน อาตมาเลยชี้ให้ดูในแผนที่ ก่อนที่พระองค์จะเสด็จฯไปดู อาตมาตื่นเต้นมากที่มีโอกาสถวายงานอย่างใกล้ชิด นับเป็นพระมหากรุณาธิคุณ หาที่เปรียบมิได้ ดีใจและภูมิใจนับเป็นบุญวาสนาอย่างยิ่ง เพราะน้อยคนนักที่จะได้ทำงานใกล้ชิดกับพระองค์ท่าน

“อาตมาทราบข่าวการสวรรคตของพระองค์ ก็รู้สึกเสียใจ พูดอะไรไม่ออก ถึงแม้ว่าจะมีวันนี้ แต่ก็อยากให้พระองค์อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรสำหรับชาวไทยสืบไป และจะเป็นคนดี ทำดีเพื่อพระองค์และน้อมนำพระราชดำริแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงมาปฏิบัติให้สมกับเป็นข้าพระบาทของพระองค์” พระบุญทากล่าว

นางวิไลวรรณ รัตน์พิทักษ์ ราษฎรบ้านเลขที่ 11 ซอย 2 ถ.นาก่วม ต.นาก่วมเหนือ อ.เมือง จ.ลำปาง เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับบ้านพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปรมินทร มหาภูมิพลอดุลยเดช ด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ หลังจากที่เมื่อปี 2557 นางวิไลวรรณ เขียนฎีกาทูลเกล้าฯขอบ้าน เนื่องจากบ้านหลังเดิมมีสภาพเก่าใกล้จะพังเต็มที พลันที่เจ้าตัวทราบข่าวการสวรรคต ก็ถึงกับร่ำไห้กอดรูปในหลวงคร่ำครวญว่าไม่มีในหลวงก็ไม่มีบ้าน

นางวิไลวรรณเล่าว่า อยู่อาศัยกับลูกชาย ลูกสะใภ้และหลานอีก 4 คน รวม 7 คน เมื่อปี 2557 ให้ลูกสะใภ้เขียนจดหมายส่งไปถึงสำนักพระราชวัง เนื่อง จากตนเองเขียนหนังสือไม่เป็น เพื่อทูลเกล้าฯขอบ้านหลังใหม่ พร้อมทั้งขอทุนการศึกษาให้กับหลานๆของตนเอง เพราะมีฐานะยากจน บ้านที่อาศัยอยู่มีลักษณะเป็นบ้านไม้ ก่อสร้างมานานหลายสิบปี ไม้ก็เริ่มผุมีปลวกกิน ไม่รู้จะพังลงมาเมื่อไร ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร จึงได้แต่ขอพึ่งพระบารมีของพระองค์ท่าน รออยู่ประมาณ 1 ปี ก็ได้รับ การติดต่อจากสำนักงานกาชาดจังหวัดลำปางและสำนักงานการพัฒนาสังคมและความมั่นคง ของมนุษย์ แจ้งว่าพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์ จำนวน 200,000 บาท โดยเทศบาลนครลำปางได้ดำเนินการก่อสร้างบ้านหลังใหม่จำนวน 1 หลัง ก่อสร้างเสร็จในเดือน มี.ค.59 ที่ผ่านมา อีกทั้งยังได้ทุนการศึกษาให้หลานอีก 2 คนเรียนจนจบถึงปริญญาตรีด้วย

“ทราบข่าวพระองค์เสด็จสวรรคต ใจหาย เสียใจมาก ไม่อยากให้เป็นความจริง อยากให้พระองค์ ตื่นขึ้นมาอยู่กับพวกเราเหมือนเดิม ถ้าไม่มีในหลวงก็ไม่มีบ้านอยู่ และหลานของตนก็ไม่ได้เรียน หนังสือจนจบปริญญาตรี ทุกวันนี้ก็ยังไม่อยาก จะเชื่อว่าท่านได้จากไปแล้ว สิ่งที่ทำได้คือจะจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ ดังที่ คนไทยทุกคนได้ปฏิญาณตนไว้” นางวิไลวรรณกล่าวทั้งน้ำตา
3
ส.อ.ไพรินทร์ กาไวย์ ชาวบ้านแพะขวาง ต.น้ำแพร่ อ.หางดง จ.เชียงใหม่ ทายาทของพ่อครูคำ กาไวย์ ศิลปินแห่งชาติสาขาการแสดงพื้นบ้าน-ช่างฟ้อน ประจำปี 2535 เล่าความประทับใจของ พ่อคำ ครั้งเมื่อมีโอกาสได้ถวายงานรับใช้พระบาทสมเด็จพระปรมินทร มหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อคราวที่พระองค์ทรงต้อนรับสมเด็จพระราชินีนาถ มาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เมื่อประมาณ 40 ปีที่ผ่านมา โดยในครั้งนั้นพ่อครูคำ ได้มีโอกาสแสดงตีกลองสะบัดชัย เบื้องพระพักตร์ ที่น้ำตกแม่สา อ.แม่ริม จ.เชียงใหม่

ช่วงที่พ่อครูคำยังมีชีวิตอยู่ เคยบอกว่าในความเป็นศิลปิน ทุกคน ต่างมีความปรารถนาที่ต้องการจะแสดงเบื้องพระพักตร์ ถ้าไม่มีเรื่อง ของงานศิลปะ พ่อครูดำก็คงไม่มีโอกาสเข้าเฝ้าฯ ใกล้ชิดทั้งสองพระองค์ถึงขนาดนี้ ซึ่งสร้างความปลาบปลื้มปีติแก่พ่อครูคำและวงศ์ตระกูลเป็น อย่างมาก

ส.อ.ไพรินทร์กล่าวว่า พ่อครูคำได้รับคัดเลือก ให้เป็นศิลปินแห่งชาติ เมื่อปี 2535 ต่อมาปี 2536 ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ มงกุฎไทยชั้นที่ 4 จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย กระทั่งเมื่อพ่อครูคำเสียชีวิตเมื่อ 24 ก.พ. 2557 พระบาทสมเด็จ พระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณ พระราชทานพวงมาลาและพระราชทานเพลิงศพพ่อครูคำ ยังความซาบซึ้งในพระมหากรุณาธิคุณหาที่สุดมิได้ แก่บุตรหลาน และวงศ์ตระกูล ซึ่งทุกวันนี้ทางครอบครัวได้เก็บสิ่งของพระราชทานของพระองค์ทุกอย่างไว้ในบ้านเป็นอย่างดี

ทายาทบรมครูช่างฟ้อนกล่าวอีกว่า ตลอดระยะเวลาที่พ่อครูคำมีชีวิตอยู่ได้น้อมนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของพระองค์ท่านมาใช้ในการดำเนินชีวิต เช่น การถ่ายทอดศิลปะพื้นบ้านให้กับ ลูกศิษย์จากทั่วทุกสารทิศที่มาเรียนรู้ เปิดศูนย์การเรียนรู้บ้านกลองสะบัดชัย เพื่อสอนศิลปะพื้นบ้าน ให้กับประชาชนและเยาวชนฟรี จวบจนเมื่อสิ้น พ่อครูคำไปแล้ว ตนจึงสืบสานแนวคิดของพ่อครูคำ พร้อมกับน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ ในการดำเนินชีวิต และการสืบสานศิลปะพื้นบ้าน ให้คงอยู่ตราบนานเท่านาน

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน