วิกฤตอันเนื่องแต่ปัญหา”ราคาข้าว”ทำให้ พล.ท.สรรเสริญ แก้วกำ เนิด กับ นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม
มา “ยืน”อยู่ใน”มุม”เดียวกัน
ทั้งๆที่คน 1 เติบโตมาใน”กองทัพ”และอยู่ในสถานะแห่งโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
อีกคน 1 เติบโตมาในทาง”การแพทย์”
เมื่อฐานะทางการแพทย์มีความมั่นคงก็เป็นเหมือนกระดานหกทะยานไปสู่การเป็น “นักการเมือง”
เป็นนักการเมืองแห่ง”พรรคประชาธิปัตย์”
บทสรุป”ร่วม”อย่างสำคัญตรงที่ 2 คนนี้มองปัญหา”ราคาข้าว”ว่ามิได้เป็นเรื่องในทางเศรษฐกิจล้วนๆ หากแต่ยังแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายในทาง”การเมือง”
เหมือนที่เคยมองกรณี”ข้าวถุง”ของ”บก.ลายจุด”
เพียงแต่ในกรณีที่ราคาข้าวเสื่อมทรุดลงมาระดับ 5 บาทต่อ 1 กิโลกรัมมีความซับซ้อนมากกว่า
ซับซ้อนตรงที่มีการ”ปั่น”ให้กลายเป็น”กระแส”
พล.ท.สรรเสริญ แก้วกำเนิด นำเสนอ”บทสรุป”ตั้งแต่ระยะแรกที่เกิด “วิกฤต”ในเรื่องนี้
เห็นได้จากการฟันธงลงไปว่า
“นักการเมืองรวมถึงสื่อมวลชนบางกลุ่มพยายามใช้ความเดือดร้อนของประชาชนสร้างกระแสความเข้าใจผิด”
เช่นเดียวกับ นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม ที่ว่า
“รัฐบาลต้องรู้เท่าทันความพยายามในการสร้างกระแสเรื่องราคาข้าวตกต่ำซึ่งมีการทำกันเป็นขบวนการเพื่อทำลายความน่าเชื่อถือของรัฐบาล”
หมอวรงค์มิได้มองไปที่”สื่อมวลชน”
หากแต่เน้นไปยัง “มีโรงสีที่เป็นเครือข่ายของนักการเมืองและกลุ่มผลประโยชน์ที่เคยร่วมกันทุจริตในโครงการรับจำนำข้าวฉวยโอกาสนี้ผสมโรง”
โยงไปยัง”โครงการจำนำข้าว”
ต้องยอมรับว่า “บทสรุป” นี้สร้างความเหน็ดเหนื่อยให้กับทั้งพล.ท .สรรเสริญ แก้วกำเนิด และ นพ.วรงค์ เดชกิจวิกรม เป็นอย่างมาก
1 มิอาจปฏิเสธว่า “วิกฤต”มิได้เกิดขึ้นจริง
เพราะว่า “เสียงร้อง”และ”เสียงโอดครวญ”ของชาวนา ปรากฏขึ้น ไม่ว่าในภาคกลาง ไม่ว่าในภาคเหนือ ไม่ว่าในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
รับรู้ทั้งใน”สื่อกระดาษ”และ”สื่อกระจก”
ขณะเดียวกัน 1 ต้องเคร่งเครียดอย่างเป็นพิเศษในการชี้ออกมาให้เห็นว่า คนไหนเป็นชาวนาจริง คนไหนเป็นชาวนาไม่จริง
หรือเพียงเพราะเห็นว่าเป็นพื้นที่ของพรรคเพื่อไทยก็ต้องมากด้วยความระมัดระวังอย่างเป็นพิเศษเสียแล้ว
นี่จะมิใช่ท่วงทำนองของ”อีกา”หวาดแวว”ธนู”
ทั้งๆที่”ความเดือดร้อน”เป็นของ”ชาวนา”มิใช่”นายพราน”
