บทบรรณาธิการ
ระหว่างที่รัฐบาลหามาตรการช่วยเหลือชาวนาจากวิกฤตราคาข้าวตกต่ำอยู่นั้น มีข้อถกเถียงที่ย้อนไปถึงผลกระทบจากนโยบายด้านข้าวของรัฐบาลชุดก่อนๆ ด้วย
คล้ายกับสถานการณ์ช่วงน้ำท่วมที่มีการย้อนความหลังเปรียบเทียบกับเหตุการณ์น้ำท่วมครั้งใหญ่ในอดีต
กรณีน้ำท่วมนั้นมีบทสรุปว่าจำเป็นอย่างยิ่งต้องมีแผนบริหารจัดการน้ำอย่างเป็นระบบ ทั้งระดับภาพรวมของประเทศและระดับภูมิภาคท้องถิ่นต่างๆ
ส่วนกรณีข้าวก็เช่นกัน ถึงเวลาที่ต้องหามาตรการจัดระบบอย่างจริงจังเพื่อช่วยเหลือเกษตรกรซึ่งเป็นประชากรกลุ่มใหญ่กลุ่มหนึ่งที่มีความสำคัญ
แต่ขาดอำนาจการต่อรองทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมมาเป็นเวลายาวนาน
การย้อนข้อขัดแย้งในอดีตเพื่อโจมตีกัน โดยหยิบยกจุดเล็กขึ้นมาขยายเป็นภาพใหญ่และเหมารวมนั้น จะไม่เป็นประโยชน์สำหรับการแก้ปัญหา
ยิ่งมีการกล่าวหาให้ร้ายโดยเจตนาด้วยแล้ว ยิ่งไม่เป็นผลดีทั้งกับชาวนาและผู้พยายามหาวิธีการแก้ไขปัญหา บรรเทาความเดือดร้อน
ตัวอย่างที่เห็นชัดเจนได้แก่ การกล่าวอ้างไม่มีเงินจ่ายเงินจำนำข้าวในอดีตเป็นเพราะคอร์รัปชั่น ทั้งหมด บิดเบือนจากเหตุการณ์จริงที่มีการชุมนุมขัดขวางกระบวนการทำงานของรัฐ
การตั้งคำถามว่าทำไมพี่น้องชาวนายังจนอยู่ เป็นอีกเรื่องที่มีตัวเลขทางเศรษฐกิจเปรียบเทียบว่า สถานการณ์จริงในแต่ละปีเป็นอย่างไร
การพูดเพื่อหวังผลทางการเมืองโดยไม่คำนึงถึงพี่น้องชาวนานั้นเป็นเรื่องน่าวิตก
ความเดือดร้อนของเกษตรกรขณะนี้ รัฐบาลตั้งเรื่องแล้วว่าเป็นสถานการณ์ที่ต้องเร่งแก้ไข อีกทั้งยังประชุมหามาตรการต่างๆ เพื่อรองรับ
หลังจากผ่านช่วงเวลาแล้งที่กระทบต่อการผลิต จนมาถึงช่วงฝนกระหน่ำ มีผลให้ชาวนาต้องเร่งเก็บเกี่ยวข้าวที่ยังไม่แก่เต็มที่ และจะต้องเผชิญกับราคาที่ต่ำลง เนื่องจากข้าวมีความชื้น
วงจรความยากลำบากเหล่านี้ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้น แต่แทบจะเผชิญในทุกฤดูกาล และไม่ใช่ทำขึ้นเองได้
การลดความเสี่ยงที่เกษตรกรต้องเผชิญเหล่านี้เป็นหน้าที่ของทุกรัฐบาล และสำคัญกว่าการตอบโต้ทางการเมือง
