FootNote:จาก เลือกตั้ง มีนาคม 62 ถึง เลือกตั้ง พฤษภาคม 66
ไม่ว่าสถานการณ์เมื่อเดือนตุลาคม 2516 ไม่ว่าสถานการณ์เมื่อเดือนตุลาคม 2519 ไม่ว่าสถานการณ์เมื่อเดือนพฤษภาคม 2535
ไม่ว่าสถานการณ์เมื่อเดือนพฤษภาคม 2553 มีความแจ่มชัด
แจ่มชัดว่าใครเป็นฝ่าย “รุก” เป็นฝ่ายกระทำ แจ่มชัดว่าใครเป็นฝ่าย “รับ” เป็นฝ่ายถูกกระทำ
จึงได้เกิดนิยามความเป็น “เทพ” ความเป็น “มาร” ขึ้นมา
จึงได้เกิดตัวละครอย่างที่เรียกว่าเป็น “ทรราช” จึงได้เกิดตัวละครอย่างที่เรียกว่าเป็นศัตรูกับ “ประชาธิปไตย” จึงได้เกิดตัวละครอย่าง “กระทิงแดง” อย่าง “นิสิตนักศึกษา”
สังคมจึงรับรู้หนังสือพิมพ์อย่าง “ดาวสยาม” สังคมจึงรับรู้องค์กรเคลื่อนไหวอย่าง “ชมรมวิทยุเสรี” สังคมจึงรับรู้การเคลื่อนไหวอย่าง “พันธมิตร” อย่าง “กปปส.” และอย่าง “นปช.”
ยิ่งในการเคลื่อนไหวเดือนกรกฎาคม 2566 ยิ่งแยกจำแนกเป็นพวกเป็นฝ่ายออกมาอย่างชัดเจน เป็นพวกที่ไม่เอา นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ เป็นพวกที่เอา นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์
เห็นการแบ่งพรรคการเมืองออกเป็น 2 กลุ่มประจันหน้ากัน เป็นพรรครัฐบาลเดิม เป็นฝ่ายกุมอำนาจเดิม
กับพรรคร่วมรัฐบาลใหม่ เป็นฝ่ายใหม่ที่จะเข้าไปมีอำนาจ
จากสถานการณ์เดือนตุลาคม 2516 เมื่อผ่านสถานการณ์เดือนตุลาคม 2519 สถานการณ์ก็แยกจำแนก แต่ละกลุ่มทางความคิดทางการเมืองออกมาอย่างแจ่มชัด
ยิ่งเมื่อผ่านจากรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 มายังรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557 ยิ่งเกิดความกระจ่าง
กลายเป็นฝ่ายของ “ลุง” กลายเป็นฝ่ายของ “พิธา”
ด้านหลักของ “ลุง” อาจเป็นพรรครวมไทยสร้างชาติ เป็นพรรคพลังประชารัฐ แวดล้อมโดย พรรคภูมิใจไทย พรรคประชาธิปัตย์ พรรคชาติไทยพัฒนา
ด้านของ “พิธา” ประกอบด้วยพรรคก้าวไกล พรรคเพื่อไทย พรรคประชาชาติ พรรคไทยสร้างไทย พรรคเสรีรวมไทย พรรคเป็นธรรม พรรคเพื่อไทรวมพลัง พรรคพลังสังคมใหม่
ใครจะเป็นฝ่าย “เทพ” ใครจะเป็นฝ่าย “มาร” ไม่นานมีคำตอบ
เหมือนกับผลจากการโหวตหรือไม่โหวต ในที่ประชุมรัฐสภาจะเป็นจุดยุติ แต่นั่นคือความต้องการ เพียงแต่ว่ารากฐานเป็นมาอย่างไร ประการหลังนี้ต่างหากคือความต่อเนื่อง
กลายเป็น “บทสรุป” อันเท่ากับเป็นการเริ่มต้น
การเมืองไทยภายหลังการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม 2566 จึงต่างกับการเมืองไทยภายหลังการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2562 และยากต่อการคาดเดามากยิ่งขึ้นเป็นลำดับ
นี่ย่อมสะท้อนอนิจจังแห่ง “ความคิด” อนิจจังแห่ง “การเมือง” ในกระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงอันเป็นนิรันดร์
