FootNote เดินหน้า ดิจิทัล วอลเล็ต เดินหน้า ด้วย “ความหวัง”
การนัดประชุมคณะกรรมการโครงการดิจิทัล วอลเล็ต ของนายกรัฐมนตรีในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ได้รับการจับตาติดตามด้วย ความสนใจอย่างเป็นพิเศษ
ไม่เพียงเพราะนี่คือการประชุมครั้งที่ 2 ภายหลังจากการประชุมครั้งที่ 1 เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2566
หากที่สำคัญเป็นอย่างมากระยะเวลาจากเดือนพฤศจิกายน ธันวาคม มกราคม กระทั่งมาถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2567 ต้องยอมรับว่าโครงการดิจิทัล วอลเล็ต ถูก “ตรวจสอบ”อย่างหนัก
ไม่เพียงแต่มีคำถามจากพรรคฝ่ายค้าน ไม่ว่าจะเป็นพรรคก้าวไกล ไม่ว่าจะเป็นพรรคประชาธิปัตย์ ไม่ว่าจะเป็นพรรคไทย สร้างไทย หากแม้แต่จาก “ภายใน” ของคณะกรรมการก็ปรากฏข่าว ในลักษณะมองมุม “ต่าง” อย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าจะเป็นจากสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ไม่ว่าจะเป็นธนาคารแห่งประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นจากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ยิ่งเมื่อปรากฏ “คำแนะนำ” จากสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ยิ่งแหลมคม
การประชุมใหญ่ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ จึงมีความสำคัญ
ความสำคัญโดยพื้นฐานก็คือจะเป็นโอกาสที่รัฐบาลจะทำความเข้าใจและก่อให้เกิดฉันทามติร่วมในการขับเคลี่อนโครงการดิจิทัล วอลเล็ตในทางเป็นจริง
มิใช่เพราะเป็นนโยบาย “เรือธง” อันริเริ่มโดยพรรคเพื่อไทย หากแต่เพราะเป็นนโยบาย “เรือธง” ของรัฐบาล
เป็นจุดตัด จุดเปลี่ยนสำคัญในการ “กระตุ้น” เศรษฐกิจ
อะไรที่เป็นความเห็น “ต่าง” ไม่ว่าจะมาจากธนาคารแห่งประเทศไทย ไม่ว่าจะมาจากสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ก็จะต้องหาบทสรุป “ร่วม” เพื่อเป็น “ฉันทามติ”
นี่ย่อมมิได้เป็นภาระที่เหนือความสามารถของรัฐบาล เหนือความสามารถของนายกรัฐมนตรี เหนือความสามารถของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอย่างแน่นอน
และนับจากวันที่ 15 กุมภาพันธ์ เป็นต้นไปก็จะเป็นบาทก้าวแรกบาทก้าวสำคัญแห่งโครงการดิจิทัล วอลเล็ต
ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายที่ผลักดันนโยบาย ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายที่เห็นต่างต่อนโยบาย ล้วนรับรู้ความเป็นจริง “ร่วม” ที่สำคัญประการหนึ่ง
นั่นก็คือ ความเป็นจริงที่ “ประชาชน” รอคอย “นโยบาย”
ความหมายอย่างมีนัยสำคัญก็คือ ภายในความรอคอยของประชาชนย่อมมีความคาดหวัง เป็นความคาดหวังว่านโยบายจะตอบสนองในการแก้ปัญหาในทางเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศ
ความหวังนี้ย่อมอยู่ในความรับผิดชอบโดยตรงของรัฐบาลและของพรรคเพื่อไทยอย่างไม่อาจปฏิเสธได้
