FootNote:ธรรมชาติ กระบวน การเลือก ธรรมชาติ แปรเปลี่ยน พลิกผัน
หากมองผ่านข้อสังเกต ไม่ว่าจะมาจาก นายสมชาย แสวงการ ไม่ว่าจะมาจาก นายเสรี สุวรรณภานนท์ ต่อกระบวนการในการสมัครและเลือก 200 สมาชิกวุฒิสภา “ใหม่” คือความปั่นป่วนโกลาหล
เป็นความปั่นป่วนโกลาหล อันสะท้อนถึงการฮั้ว เพื่อนำไปสู่แนวโน้มแห่งการบล็อกโหวต กำหนดทิศทางในการเลือก
เป็นความปั่นป่วนที่นำไปสู่การต้องเลิก การต้องล้ม เพื่อที่กระบวนการในการเลือก 200 สมาชิกวุฒิสภา “ใหม่” จะได้มาให้เป็น “ผู้แทนปวงชน” ซึ่งเปี่ยมด้วยคุณวุฒิอย่างแท้จริง
แม้ว่าคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เองก็ยืนยันอย่างหนักแน่นว่า ทุกขั้นตอนได้ปฏิบัติตามเจตนารมณ์ที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญและพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญครบถ้วน
เพียงเห็นอาการอันมาจากภายใน 250 สมาชิกวุฒิสภา “เก่า” ก็สัมผัสได้ในความห่วงใย ขณะเดียวกันในความห่วงใยนั้นก็แฝง ความกังวลวิตกอย่างเด่นชัด
เท่ากับยืนยันอย่างเป็นรูปธรรมว่า กระบวนการที่จัดวางผ่านรัฐธรรมนูญ พรบ.ประกอบรัฐธรรมนูญ ไม่เป็นไปตาม “ธง”
นั่นก็คือ อยู่เหนือการกำกับ เหนือการควบคุมเด่นชัด
แท้จริงแล้วระหว่างเจตนารมณ์ อันปฏิบัติผ่านบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ประสานกับพรบ.ประกอบรัฐธรรมนูญก็พิสูจน์ให้เห็น แล้วว่ามิได้เป็นไปตามความปรารถนาโดยมูลฐาน
ตัวอย่างที่ชัดเจนเป็นอย่างมากก็คือ ผลจากการเลือกตั้งอย่างเป็นการทั่วไปเมื่อเดือนมีนาคม 2562
แม้ว่าจะมั่นใจว่า รัฐธรรมนูญ “ออกแบบ” มาเพื่อ “พวกเรา”
อย่างน้อยก็มีความจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนวิธีการคำนวณใหม่อย่างโลดโผน โอกาสจึงเป็นของพรรคพลังประชารัฐ มิใช่ของพรรคเพื่อไทย พรรคอนาคตใหม่
จากนั้น จึงได้มีการสมคบคิดแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ โดยแปรเปลี่ยนรูปแบบการเลือกตั้งใหม่ โดยหวังจะเป็นคุณกับฝ่ายตน
แต่แล้วการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม 2566 ก็ช็อกกันทุกระดับ
ผลจากการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562 การเลือกตั้งเมื่อเดือนพฤษภาคม 2566 น่าจะเป็น “บทเรียน” ต่อการเลือก ส.ว.ด้วย
บทเรียนอย่างสำคัญก็คือ ไม่ว่ารัฐธรรมนูญจะ “ออกแบบ” มาอย่างไร แต่ในที่สุดก็มิได้สนองตอบอย่างเบ็ดเสร็จ เด็ดขาด
ไม่ว่ารัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540 หรือรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2560
ยิ่งผ่านการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2562 และการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม 2566 มาแล้วพลเมือง “ตื่นรู้” ย่อมตระหนักอย่างดีว่าจะเข้าสู่การเลือก 200 สมาชิกวุฒิสภา “ใหม่” อย่างไร
เพราะทุกพื้นที่ของการเลือก ไม่ว่าจะเป็นระดับประเทศ ไม่ว่าจะเป็นระดับท้องถิ่น ล้วนเป็นเครื่องมือใน “การเปลี่ยนแปลง”
