FootNote:ความคิด ล้มเลือก วุฒิสภา อาจไม่ง่าย อย่างหวัง ตั้งใจ
แม้สมาชิกวุฒิสภายุคก่อนและหลังรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 จะเคยมีบทบาทเป็นอย่างสูงในการเคลื่อนไหวล้ม “การเลือกตั้ง” มาแล้วอย่างน้อยก็ 2 ครั้งในอดีต
ไม่ว่าจะเป็นเมื่อเดือนเมษายน 2549 ไม่ว่าจะเป็นเมื่อเดือนเมษายน 2557
แต่สำหรับใน “การเลือก” 200 สมาชิกวุฒิสภาอาจไม่ง่าย
หากประเมินผ่านบทบาทของ “นักร้อง” เจ้าประจำ หากติดตามแต่ละท่าทีจากภายใน 250 สมาชิกวุฒิสภา “เก่า” ก็จะประจักษ์ในการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง กระทั่งวลีล้มการเลือกสมาชิกวุฒิสภาติดอยู่ในกระบวนการ “3 ล้ม”
เนื่องจากความต้องการในการล้มกระบวนเลือก 200 สมาชิก วุฒิสภา “ใหม่” มีความหมายเป็นอย่างสูงต่อสถานะและอนาคตของ 250 สมาชิกวุฒิสภา “เก่า” อย่างสำคัญ
ไม่เพียงเพราะจะมีผลให้การเลือก 200 สมาชิกวุฒิสภา “ใหม่” ต้องเป็นโมฆะ ในอีกด้านหนึ่งเท่ากับเป็นการต่ออายุในการดำรงตำแหน่งและทำหน้าที่ของ 250 สมาชิกวุฒิสภา “เก่า”
เป้าหมายสำคัญก็คือ การเข้าไปแสดงบทบาทในการจัดแถว “องค์การอิสระ” ให้เกิดความมั่นใจในการสืบทอด “อำนาจ”
กระนั้น หากประเมินจากท่าทีของสังคมต่อกระบวนการในการได้มาซึ่ง 200 สมาชิกวุฒิสภา “ใหม่” เด่นชัดอย่างยิ่งว่า แม้ไม่เห็นด้วยกับความสลับซับซ้อนของกระบวนการ
กระนั้น เมื่อเทียบกับภาพเปรียบเทียบกับฐานแห่ง 250 สมาชิกวุฒิสภา “เก่า” ก็มีข้อดีเหนือกว่า
แม้จะเสมอเพียง “การเลือก” กันเอง มิใช่ “การเลือกตั้ง”
เมื่อมองเห็นภาพแบบ นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ แบบ นายแล ดิลกวิทยรัตน์ แบบ นางอังคณา นีละไพจิตร แบบ น.ส.ฐิตินบ โกมลนิมิ ตลอดจน นายบรรจง นะแส ก็มีความเชื่อมั่นมากกว่า
มากกว่า 250 สมาชิกวุฒิสภา “เก่า” อันได้มาจากการเลือกโดย พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา พล.อ.ประวิตร วงษ์สุวรรณ พล.อ.อนุพงษ์ เผ่าจินดา
ความรู้สึกที่ดำรงอยู่ในสังคมเช่นนี้ มีความลึกซึ้งและทรงบทบาทและความหมายสูงในทางความคิด
สังคมไทยอาจเคยอยู่ในบรรยากาศก่อนรัฐประหารเดือนกันยายน 2549 ก่อนรัฐประหารเดือนพฤษภาคม 2557
อันทำให้การยุบพรรคทำได้ง่าย การล้มเลือกตั้งทำได้ราบรื่น
แต่เมื่อผ่านการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2562 มาแล้ว เมื่อผ่านประสบการณ์จากการเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม 2566 มาแล้วก็ย่อมสัมผัสได้ในความต้องการใหม่ ความหวังใหม่
ไม่อยากให้เป็นเหมือนก่อนและหลังรัฐประหาร ไม่ว่าเมื่อเดือนกันยายน 2549 ไม่ว่าเมื่อเดือนพฤษภาคม 2557 อีก
