FootNote:ชัยชนะ กฎหมาย สมรสเท่าเทียม การมาของ กฎหมาย “ไม่ตีเด็ก”
การผ่านร่างกฎหมาย “สมรสเท่าเทียม” ถือเป็นรูปธรรมแห่งการปรับเปลี่ยนครั้งสำคัญของรัฐสภาอยู่แล้ว การยอมรับต่อร่างกฎหมาย “ไม่ตีเด็ก” และ “การคุกคามทางเพศ”
ถือได้ว่าเป็นรูปธรรมแห่งการก้าวกระโดดในทาง “ความคิด” ที่แหลมคมอย่างที่สุดของสังคมไทย
ที่เคยเห็นว่าเรื่องทั้งหมดนี้ดำรงอยู่อย่างเป็น “แฟชั่น” วูบๆวาบๆ ที่ไม่มีผลในทางเป็นจริง ก็ต้องปรับความรับรู้ใหม่ เมื่อมือที่ยกให้ร่างกฎหมายเหล่านี้ผ่านชัดเจนว่าเกือบเป็นเอกฉันท์
หากติดตามบทบาทของสมาชิกรัฐสภามาตั้งแต่หลังการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2562 เป็นต้นมาก็จะสัมผัสได้ ยิ่งเมื่อเข้าสู่การเลือกตั้งเดือนพฤษภาคม 2566 ยิ่งทวีความแหลมคม
เป็นความแหลมคมในลักษณะใกล้เคียงกับเสียงเรียกร้องให้ร่างกฎหมาย “สุราก้าวหน้า” ได้รับการยอมรับ ใกล้เคียงกับเสียงกดดันให้ยกเลิก “บังคับเกณฑ์ทหาร”
ถามว่าเหตุใดร่างกฎหมาย “ไม่ตีเด็ก” ถามว่าเหตุใดร่างกฎหมาย “คุกคามทางเพศ” จึงได้รับการปรับและจัดระบบใหม่เปิดรับความคิดที่เสรีและเปิดกว้างมากยิ่งขึ้น
นั่นเพราะความคิดเหล่านี้ได้กลายเป็น “กระแส” อยู่ในสังคมอย่างจำหลักหนักแน่น
อยู่ๆมิใช่ว่าความเรียกร้องต้องการในเรื่อง “สมรสเท่าเทียม” จะกลายเป็น “กระแส” อยู่ๆมิใช่ว่าความเรียกร้องต้องการในเรื่อง “ไม่ตีเด็ก” จะกลายเป็น “กระแส”
อย่างน้อยที่สุดความคิดเหล่านี้จะต้องอยู่ในการยอมรับจึงสามารถส่งผลสะเทือนไปยังสมาชิกรัฐสภาได้
การดำรงอยู่ของ “ความคิด” ทั้งหมดนี้มิใช่ว่าจะเกิดขึ้นเอง
ตรงกันข้าม หากศึกษาตั้งแต่ก่อนการเลือกตั้งเดือนมีนาคม 2562 ก็จะประจักษ์ว่ามีการเคลื่อนไหวในลักษณะที่เรียกว่าปักธงในทาง “ความคิด” อย่างเอาการเอางาน
จากที่เคยดำรงอยู่ในกลุ่มแคบๆ เมื่อได้รับการแปรมาเป็นนโยบาย และชุดความคิดของพรรคการเมือง การรณรงค์ในทางความคิดสัมพันธ์กับการเลือกตั้งเป็นอย่างสูง
อย่างน้อยจำนวนส.ส.ของพรรคการเมือง ที่ชูนโยบายเหล่านี้ก็เติบใหญ่ขยายตัวอันเท่ากับยืนยันว่านโยบายเป็นที่ต้องการ
การเคลื่อนไหวในลักษณะมวลชนของแต่ละนโยบายของพรรคการเมือง จึงผ่านการตรวจสอบและพิสูจน์ทราบ
พิสูจน์ทราบจากการเลือกตั้ง ยืนยันผ่านหนทางรัฐสภา
ไม่ว่าจะมองผ่านกฎหมาย “สมรสเท่าเทียม” ไม่ว่าจะมองผ่านร่างกฎหมาย “ไม่ตีเด็ก” ไม่ว่าการนำเสนอความรับรู้ใหม่ใน เรื่อง “คุกคามทางเพศ” ล้วนอยู่ในระบบตรวจสอบ
โดยพื้นฐานคือการกลั่นกรองของสังคม และผลก็คือความเห็นชอบร่วมเสียงส่วนใหญ่อันสะท้อนความต้องการประชาชน
