คอลัมน์ วิเคราะห์การเมือง : อาการ รัฐบาล ต่อ เลือกตั้ง “ท้องถิ่น” ปากกล้า ขาสั่น
อาการ รัฐบาล – กรณีเลือกตั้ง “ท้องถิ่น” จะกลายเป็นปม จะกลายเป็นประเด็นการเมือง
เหตุผลที่ นายวิษณุ เครืองาม ออกมายืนยันว่า ไม่สามารถเลือกตั้งได้เนื่องจากไม่มีงบประมาณ เพราะว่างบประมาณถูกโยกไปใช้ต่อสู้กับ “โควิด”
อาจฟังดูหนักแน่นจริงจัง น่าเชื่อถือ
แต่ก็ต้องยอมรับว่าข้ออ้างในลักษณะนี้ก็ดำเนินไปเหมือนกับที่ใช้เป็นข้ออ้างเพื่อยืดเวลาการประกาศและบังคับใช้พ.ร.ก.บริหารราชการในสถานการณ์ “ฉุกเฉิน”ออกไป
มีน้ำหนักแต่เริ่มไม่น่าเชื่อถือมากยิ่งขึ้น
ปมเงื่อนของ “สถานการณ์” มีรากฐานมาจากความ “ไม่น่าเชื่อถือ”
ยิ่งเห็นทหาร ตำรวจ ทั้งในและนอกเครื่องแบบออกสกัดขัดขวางการเคลื่อนไหวของนักเรียน นิสิต นักศึกษา ยิ่งเท่ากับเป็นการตอกย้ำ
เหตุผลแท้จริงของสถานการณ์ “ฉุกเฉิน” อยู่ตรงไหน
เพราะสังคมรับรู้แล้วว่าสถานการณ์ของไวรัส โควิด-19 ได้คลี่คลายจนเป็น “ความปกติ” เป็นลำดับสิ่งที่ “ไม่ปกติ” อยู่ที่ความหวาดกลัวของรัฐบาลมากกว่า
ไม่ได้กลัว “โควิด” แต่กลัว “ม็อบ”
คำถามก็คือ อะไรคือความหวาดกลัวการเลือกตั้ง “ท้องถิ่น”ของรัฐบาล
กลัวจนต้องให้รองนายกรัฐมนตรีระดับ นายวิษณุ เครืองาม ออกมาอ้างว่าทำไม่ได้เพราะไม่มีเงินงบประมาณ
คำตอบ 1 เพราะหากมีการเลือกตั้งก็จะต้องมี “การเคลื่อนไหว”
คำตอบ 1 ซึ่งละเอียดอ่อนมากยิ่งกว่านั้น คือ ความกลัวว่าหากมีการเลือกตั้งระดับ “ท้องถิ่น” จะเกิดปรากฏการณ์ในแบบที่เห็นในการเลือกตั้งเมื่อเดือนมีนาคม 2562
นั่นก็คือ กลัวปรากฏการณ์แบบ “อนาคตใหม่”
ในที่สุด สถานการณ์ “ฉุกเฉิน” กับสถานการณ์ “เลือกตั้ง” ก็เป็นเรื่องเดียวกัน
เรื่องเดียวกัน เพราะสะท้อนลักษณะ “อ-ปกติ” ในทางความคิด ในทางการเมือง เพราะสะท้อนลักษณะปากไม่ตรงกับใจ
นั่นก็คือ ปากกล้า แต่ขาสั่นของ “รัฐบาล”
