คอลัมน์ วิเคราะห์การเมือง
ยิ่งใกล้วันที่ 19 กันยายน การคาดหมายในเรื่อง “ปริมาณ” ยิ่งสำคัญ
หากยึดถือกระบวนการคำนวณและคาดหมายของ “หน่วยงานความมั่นคง” ก็ต้องเริ่มต้นจากจำนวน 50,000 คนที่มีการปล่อยออกมา
จำนวนนี้มิใช่อยู่ก็เกิดขึ้นเอง
ตรงกันข้าม เป็นการคำนวณจากจำนวน 10,000 คนในการชุมนุมเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม เป็นการคำนวณจากจำนวน 30,000 คนในการชุมนุมเมื่อ วันที่ 16 สิงหาคม
กลายมาเป็น 50,000 คนในวันที่ 19 กันยายน
บรรทัดฐานจากตัวเลข 50,000 คนนี้นำไปสู่ “ปริมาณ” เท่าใดในทางเป็นจริง
ไม่ว่าจะเป็นเกจิระดับ นายสมบัติ บุญงามอนงค์ ไม่ว่าจะเป็นเกจิระดับ นายอานนท์ นำภา เมื่อได้ยินตัวเลขของ”หน่วยงานความมั่นคง”
ก็จะต้องประสานเสียง “ฮ้อ” ออกมาโดยพร้อมเพรียงกัน
นั่นหมายความว่าเมื่อวันที่ 10 สิงหาคมน่าจะมีประมาณ 20,000 นั่นหมายความว่าเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม น่าจะมีประมาณ 60,000 คนโดยพื้นฐาน
นั่นหมายความว่าวันที่ 19 กันยายน น่าจะถึง “แสน”
การประเมินว่าวันที่ 19 กันยายนจะถึง “แสน” มิใช่ว่าดำเนินไปอย่างเลื่อนลอย
ตรงกันข้าม ดำเนินไปตามวิธีวิทยาในการคำนวณของ “หน่วยงานความมั่นคง” ที่มักจะลดทอนจำนวนแท้จริงลงครึ่งหนึ่งหรือมากกว่านั้นเสมอ
ไม่ว่าเมื่อเดือนตุลาคม 2516 ไม่ว่าเมื่อเดือนพฤษภาคม 2535
ยิ่งกว่านั้น ในเมื่อแฟลชม็อบ “เยาวชนปลดแอก” ที่มีขอบข่ายทั่วประเทศ หากผนวกตัวรวมพลังกับการเข้ามาของ “คนเสื้อแดง” ก็น่าจะทะลุเป้า
โอกาสที่จะเหยียบ “แสน” มีแนวโน้มและความเป็นไปได้
ต้องยอมรับว่าที่ปริมาณคนเข้าร่วมชุมนุมทะลุหมื่นถึงแสนนั้นมีรากฐาน
รากฐาน 1 มาจากกระบวนท่าของรัฐบาล ของฝ่ายความมั่นคง รากฐาน 1 มาจากพลังบริสุทธิ์ อันริเริ่มโดยนิสิตนักศึกษาและนักเรียน และได้รับการหนุนเสริมจากประชาชน
จริงๆ แล้วรัฐบาลนั่นแหละที่มีส่วนในการเพิ่มปริมาณให้
