สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน) หรือ พอช.ยก ต.ท่าเสา อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี เป็นต้นแบบ ชุมชนท้องถิ่นจัดการตนเอง ในด้าน “สะดวกซื้อ สะดวกขาย สะดวกใจ ใช้ร้านค้าชุมชน ต.ท่าเสา”

เป็นที่ทราบกันดีว่า พอช. เกิดจากการมีส่วนร่วมของผู้ที่เกี่ยวข้องมาโดยตลอด นับตั้งแต่ปลายปี 2537 จากการที่หน่วยงานพัฒนาทั้งภาครัฐ เอกชน และชุมชน ได้ร่วมประชุมระดมความคิดเห็นเพื่อหาแนวทางที่เหมาะสมในการจัดตั้งองค์กรที่มีหน้าที่ในการสนับสนุนการพัฒนาชุมชนให้เข้มแข็ง เพื่อเป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาสังคม และประเทศชาติ “และชุมชนท้องถิ่นของไทย ถือว่ามีความสำคัญต่อการพัฒนาประเทศ หากชุมชนท้องถิ่นมีความเข้มแข็ง ประเทศไทยก็ย่อมเกิดความมั่นคงผาสุก ซึ่งนโยบายสร้างความเข้มแข็งเศรษฐกิจฐานราก ตามแนวทาง “ประชารัฐ” นี้ สามารถตอบโจทย์และกำหนดทิศทางการพัฒนาชุมชน ให้มีความมั่นคงยั่งยืนได้นั้น ได้ผ่านการพิสูจน์ว่า ทำได้จริง มีรูปธรรม โดยพิสูจน์ได้จากเรื่องราวต่อจากนี้”
ที่ ต.ท่าเสา อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี ที่นี่… ไม่มีตลาดนัด ไม่มีร้านสะดวกซื้อ มีแต่ร้านค้าชุมชน

นายพิพัฒน์ แก้วจิตคงทองประธานศูนย์วิสาหกิจชุมชน ต.ท่าเสา กล่าวว่า “สิ่งที่เราเก็บข้อมูลได้คือ เราพึ่งพาสินค้าจากภายนอกตลอด ตั้งแต่การกำหนดราคา ต้นทุนการผลิต จนกระทั่งสินค้าที่นำออกขาย ก็ต้องพึ่งพาภายนอกให้เค้ากำหนดราคา ก็เลยคิดว่า ถ้างั้น ทำไมเราไม่ทำร้านค้าของเราเอง ผมมองทุกคนเป็นผู้ผลิต ผมมองทุกคนเป็นผู้บริโภคเป้าหมายหลักๆ ของพวกเราก็คือ เราต้องการที่จะสร้างระบบของการพึ่งพาตนเอง ฉะนั้นก็คือ วันนี้ถ้าเราสามารถผลิต แล้วก็แปรรูป แล้วก็บริโภค โดยที่เป็นตลาดของพวกเรา รายได้ต่างๆ เอง จะไม่ไหลออก แต่ว่าจะกลับเข้ามาสู่ชุมชนเราเองทั้งหมด สิ่งที่เราอยากสะท้อนก็คือ เมื่อเป็นตลาดของเราเอง เราก็สามารถเป็นผู้กำหนดราคาเองได้ ฉะนั้นสินค้าทุกชนิด ไม่ว่าจะเป็นพืชผักผลไม้ ปศุสัตว์ แม้กระทั่งขนม หรืออาหารแปรรูปเอง คนที่ผลิตขึ้นมาเอง ก็จะเป็นผู้ติดราคามาเอง ฉะนั้น ผู้บริโภคจะเป็นตัวชี้วัดว่า เขาจะซื้อของใคร อันนี้เป็นการพัฒนาครับว่า คุณคิดเอาแต่กำไรเกินควร เอาเปรียบผู้บริโภค สินค้าคุณก็ขายไม่ได้ ขายไม่ได้ก็ขาดทุน เป้าจริงๆ คือ ต้องการขายมาก แต่ขายให้กับพี่น้องผู้ผลิตกับผู้บริโภค เพราะว่าถ้าเราขายได้มาก ก็แสดงว่า เขาไม่ได้ไปซื้อที่อื่น ฉะนั้น ก็คือ วันนี้เองจุดแข็งของพวกเรา เป็นผู้ผลิตต้นทางกับ ผู้บริโภคปลายทาง ทำอย่างไร เราจะสามารถจัดการตรงกลางทางให้ได้ ก็คือการแปรรูป กับการตลาด ฉะนั้น ร้านค้าชุมชนก็เป็นศูนย์กลางเลย ถ้าเราทำแบบนี้ได้เลย แสดงว่า ชุมชนชนนั้นสามารถสร้างเศรษฐกิจแบบครบวงจรได้ เราไม่ได้หวังผลเพียงแต่ว่าเรื่องของผลกำไร เพียงอย่างเดียว แต่เรามองว่า ผลกำไรส่วนหนึ่งต้องกลับมาพัฒนาสังคม หรือช่วยเหลือสังคม หรือผู้ด้อยโอกาส ”