“ปัญหามีอยู่ทุกที่ ไม่ว่าเราจะทำงานอะไร มีทั้งคนเห็นด้วยกับไม่เห็นด้วย แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมอยากทำงานเป็นโค้ชฟุตบอลสอนเด็กๆ ต่อไป คือแรงจูงใจที่เราอยากเห็นเด็กๆ เติบโตเป็นคนที่ดี”
โค้ชอนันต์ อมรเลิศศักดิ์ หรือคนที่ชาวม่อนแจ่ม จ.เชียงใหม่ รู้จักกันเป็นอย่างดีในนาม ‘โค้ชเปา’ ผู้นำรายได้จากการทำไร่องุ่นมาสร้างสนามฟุตบอลและโรงนอน สำหรับฝึกสอนกีฬาฟุตบอลให้กับเยาวชนในม่อนแจ่ม โดยไม่คิดค่าเล่าเรียนกับผู้ปกครองที่นำลูกหลานมาฝากเรียนกับโค้ชเปา นอกจากบทบาทของโค้ชผู้อุทิศตนเองให้กับชุมชนแล้ว โค้ชเปายังทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวได้ดีอีกด้วย เมื่อลูกชายทั้งสองคนถูกพัฒนาฝีเท้า ถูกฝึกซ้อมอย่างเป็นระบบและมีวินัย กระทั่งสามารถเข้าไปเป็นผู้เล่นในทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด โดยมีโค้ชเปาเป็นผู้ฝึกสอนและสนับสนุนด้วยตัวเอง
“เพราะเราหลงรักในกีฬาฟุตบอลและมีความฝันอยากเป็นนักฟุตบอลอาชีพ แต่สมัยก่อนไม่ได้มีโอกาสดีๆ อย่างตอนนี้ ที่มีงานแข่งขันอยู่หลายที่ มีแมวมองจากสโมสรต่างๆ เข้ามาเยี่ยมชม ก็เลยไม่มีโอกาสนั้น ผมมีความฝันแล้วอยากทำต่อ จึงส่งต่อฝันให้กับลูกๆ และเด็กที่เข้ามาเรียนกับผมต่อไปครับ ซึ่งสิ่งที่เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยส่งเสริมอาชีพโค้ช ก็คือผมเคยไปร่วมการอบรมโค้ช T-Licence ของมูลนิธิไทยคม อย่างแรกได้ความรู้พื้นฐานในการฝึกซ้อม เรื่องของขั้นตอนการฝึกซ้อม ต่างจากที่เมื่อก่อนเราไม่มีลำดับขั้นตอนอันไหนฝึกก่อนฝึกหลังเลย อย่างที่สองได้เรื่องของสังคมที่กว้างขวางขึ้น เราได้เพื่อนร่วมรุ่นที่มีใจรักลูกหนังกว่า 70 คน นับว่าเป็นโครงการที่ดี สามารถนำความรู้ไปใช้สอนกับเด็กได้จริง”
แต่ก่อนที่จะมาเป็นโค้ชเปาอย่างทุกวันนี้ได้ ก็ต้องผ่านทั้งมรสุมและขวากหนามครั้งใหญ่ในชีวิต เมื่อมีโค้ชฟุตบอลไฟแรงเข้ามาสอนและดึงให้เด็กๆ ที่มีปัญหาครอบครัวหันมาเล่นกีฬาฟุตบอล แทนการเดินสายในเส้นทางของยานรก และผลที่เขาได้รับกลับกลายเป็นว่าโค้ชเปาถูกใส่ร้ายและต้องติดคุกอยู่หลายปี หลังจากโค้ชเปาได้รับอิสรภาพอีกครั้ง เขาก็ไม่เคยย่อท้อต่อคำติฉินนินทาหรืออุปสรรคใดๆ ยังคงลุกขึ้นสู้ต่อไปเพียงเพราะอยากเห็นเด็กๆ มีอนาคตและสำคัญที่สุดคือ เป็นคนดีของสังคม
“ปัญหามีอยู่ทุกที่ ไม่ว่าเราจะทำงานอะไร มีทั้งคนเห็นด้วยกับไม่เห็นด้วย แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมอยากทำงานเป็นโค้ชฟุตบอลสอนเด็กๆ ต่อไป คือแรงจูงใจที่เราอยากเห็นเด็กๆ เติบโตเป็นคนที่ดี เพราะสังคมส่วนใหญ่จะดูแลเฉพาะลูกๆ ของตัวเอง ผมเห็นว่าฟุตบอลสามารถดูแลคนอื่นได้ ปัจจุบันลูกชายสองคนก็อยู่ในเส้นทางของฟุตบอล เลยมีความคิดว่าเราควรดูแลลูกคนอื่นต่อด้วย พอได้เห็นเด็กที่ไม่ใช่ลูกเราเติบโตไปเป็นคนที่มีคุณภาพในสังคมก็ภูมิใจแล้วครับ”
“สำหรับมุมมองของผม อาชีพโค้ชฟุตบอลเป็นอาชีพหนึ่งที่มีเกียรติและมีคุณค่ามากที่เรามีโอกาสได้ดูแลลูกศิษย์ สร้างให้เขาเป็นคนที่ดี ฉะนั้นเราควรที่จะเอาใจใส่และทุ่มเทเกินร้อย ตอนนี้กีฬาฟุตบอลเปิดกว้างเป็นอาชีพแล้ว มีอะคาเดมี่สถานที่ฝึกฟุตบอลเกิดขึ้นมากมาย เด็กๆ ก็ควรจะฉวยโอกาสตรงนี้ไว้ด้วยเช่นกัน มีความตั้งใจฝึกซ้อมเพื่อที่จะนำพาตัวเองไปสู่ความสำเร็จ และอยากฝากถึงผู้ที่ประสบความสำเร็จแล้ว ถ้ามีโอกาสอยากให้กลับมาช่วยเหลือคนที่ยังด้อยโอกาส เพราะในสังคมไทยยังมีอีกมากที่ต้องการผู้สนับสนุน ไม่ว่าเรื่องของความรู้ ทุนทรัพย์ หรืออุปกรณ์ต่างๆ ครับ”
