FootNote:บทบาท ของ สุชาติ ตันเจริญ วิถี ตำแหน่ง “ประธานสภา”
มิได้เป็นเรื่องแปลกที่สังคมการเมืองจะให้ความสนใจเป็นอย่างสูง ต่อสถานะและการตัดสินใจของ นายสุชาติ ตันเจริญ กับตำแหน่ง “ประธานสภา”
ไม่เพียงชื่อชั้นที่เป็น ส.ส.มาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2526 หากที่สำคัญยังเคยดำรงตำแหน่งเป็น “รองประธานสภา” มาแล้ว
จึงไม่เพียงแต่จะมีความเชื่อมั่นจาก นายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ จึงไม่เพียงแต่จะมีความเชื่อมั่นจาก นายจตุพร พรหมพันธุ์ ว่า นายสุชาติ ตันเจริญ คือทางออกในการเลือกของพรรคเพื่อไทย
แม้ว่าทางออกในการเลือกนี้จะมีความอ่อนไหวเป็นอย่างสูงต่อ “ข่าวลือ” การทำข้อตกลงทางการเมืองระหว่างพรรคเพื่อไทยกับพรรคพลังประชารัฐ ก่อนการเลือกตั้ง
จึงมิได้เป็นเรื่องแปลกที่เมื่อเกิดเรื่องปะทุขึ้นจาก นายอดิศร เพียงเกษ ที่ไม่เห็นด้วยที่พรรคเพื่อไทยจะมอบตำแหน่ง “ประธานสภา” ให้เป็นของพรรคก้าวไกลก็มีผู้เห็นด้วยอย่างคึกคัก
เป็นความคึกคักจาก ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ประสานเข้ากับ ประยุทธ์ ศิริพานิชย์ ประสานเข้ากับ นายพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน ไปในทางเดียวกันกับ นายอดิศร เพียงเกษ
บทสรุปพรรคเพื่อไทยจึงต้องทอดยาวถึงวันที่ 3 กรกฎาคม
มีคำถามเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติตั้งแต่แรก ที่มีความเห็นต่างระหว่างพรรคเพื่อไทยกับพรรคก้าวไกลในตำแหน่ง “ประธานสภา” ว่าทำไม นายสุชาติ ตันเจริญ จึงนิ่งเฉยไม่ยอมแสดงท่าที
ทั้งๆที่ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว เคยกระทำเหมือนกับเป็นการชี้นำว่า หากมีการเสนอชื่อ นพ.ชลน่าน ศรีแก้ว ก็จะขอถอนตัว ไม่รับ
แล้วเหตุใดในสภาพที่ตกเป็นเป้าและกลายเป็นจุดคาดหวังในทางการเมือง นายสุชาติ ตันเจริญ กลับไม่แสดงท่าทีอะไร และกลับแสดงออกอย่างลับๆล่อๆ
จะเห็นได้จากเมื่อไป “รายงานตัว” ก็ไม่ยอมไปกับคณะ หากแต่กระทำอย่างหลบๆ เลี่ยงๆ เพื่อมิให้อยู่ในเส้นทางของสื่อ อันเท่ากับไม่แสดงความเห็นใดๆออกมาจากตน
พลันที่ “มดดำ คชาภา ตันเจริญ” ออกมาโพสต์ข้อความสั้นๆ จึงได้กลายเป็น “ประเด็น” อันแหลมคมทางการเมือง
ข้อความที่ มดดำ คชาภา ตันเจริญ โพสต์ออกมาว่า “ภูมิใจนะที่พ่อยังเชื่อลูกคนนี้บ้าง” จึงได้รับความสนใจ เพราะว่าสะท้อนความ เชื่อที่จะเดินบนหนทาง “ประชาธิปไตย”
เหมือนจะเป็น “คำไข” แต่ก็ยังดำเนินไปอย่าง “กำกวม”
เพราะหนทาง “ประชาธิปไตย” อันเป็นความเชื่อของ มดดำ คชาภา ตันเจริญ ยังมีคำถามต่อไปอีกว่าเป็นประชาธิปไตยในแบบของพรรคเพื่อไทย หรือในแบบของพรรคก้าวไกล
เท่ากับเป็นการบ่งชี้อย่างไม่แจ่มชัดอันเป็นท่วงทำนองในแบบของ นายสุชาติ ตันเจริญ อยู่นั่นเอง
ความระทึกจึงอยู่ที่ “มติ” พรรคเพื่อไทยในวันที่ 3 กรกฎาคม
