“เขียง มะขาม”
เข้ากระแสกินคลีนกับเขาหน่อย
ความจริงก็กินคลีนบ้างไม่คลีนบ้างสลับไปมาอยู่แล้ว
ช่วงไหนกางเกงคับ ก็นั่นละครับได้เวลากินคลีน (ฮา)
ไม่กี่วันก่อนเพิ่งยกขบวนกันไปกินข้าวนอกบ้าน
ติดใจอาหารรายการหนึ่ง แต่หงุดหงิดตรงที่ของเขามาน้อย
ไม่สมศักดิ์ศรีลูกหลานชูชกอย่างเรา
กินไปก็ครูพักลักจำไป
อีกไม่กี่วันต่อมาก็เดินตลาด ไปจับจ่ายของมาทำเลียนแบบเขา
สลัดสีสวยของเรามีผักร็อกเกต (จะเอาผักอื่นที่ฉุนๆ ก็ได้) องุ่นเขียว มะเขือเทศ (ย่าง) และเห็ดพอร์โทเบลโล (หรือถ้าชอบเห็ดไทยอื่น จะเอามาลองก็ได้ ไม่ผิดกติกาอะไร คะเนเวลาในการผัดให้ดี ก็จะออกมานุ่มๆ หนึบๆ พอสู้ฟันได้ทั้งนั้น)
เห็ดพอร์โทเบลโลซอยบางนิด ผัดน้ำมัน (น้อยๆ) กับแค่เกลือ-กระเทียม
(หนหลังทดลองใส่ไวน์แดงด้วย อร่อยคนละแบบ)
เพราะผัดไปน้ำในเห็ดจะออกมา ช่วยให้เห็ดนุ่มขึ้น
มะเขือเทศย่าง (โรยน้ำมันน้อยๆ) องุ่น-ผักจัดใส่จานรอไว้
จานนี้จะมีสีมีกลิ่นมีรสไปคนละอย่างสองอย่าง
แต่เข้ากันได้ด้วยน้ำสลัดเปรี้ยวหวานของเรา
ใช้น้ำสลัดตีบัลซามิคธรรมดา (เปรี้ยวนำ) ผสมกับบัลซามิคเข้มข้น (หวานนำเปรี้ยว-ขวดนี้มีประวัติศาสตร์ จับสลากได้มาคืนสังสรรค์กับเพื่อนๆ ขอบคุณพี่ป้อ Panitarn Pavarolavidya ที่หอบหิ้วมาจากแดนไกล) เกลือ พริกไทย น้ำมันมะกอกแบบดี (เอ็กซ์ตราเวอร์จิน)
ถ้าผสมออกมากำลังเหมาะ
ให้มีผักเป็นกะละมังก็หมดกะละมัง
ทีนี้ที่บ้านสายแข็งเยอะ
ต้องผัดเส้นประกอบด้วย
อะไรเหลือๆ จากทำปลาทรงเครื่องให้คุณตา กับสลัดเห็ด หรือไข่กุ้ง (เทียม) ที่เหลือจากหนก่อน ก็เอามาผัดรวมๆ ไป
มีกระเทียม พริกแห้งเป็นตัวชูโรงของ ทุกจาน
แซ่บไว้ก่อนแม่สอนไว้
ป.ล.ที่เห็นเห็ดชิ้นเท่าบ้าน
อันนั้นหลานชายที่สมัครเป็นซูเชฟมาช่วยหั่นให้ในกระทะหลังๆ
หั่นชิ้นใหญ่ก็อร่อยอีกแบบ
เคี้ยวสะใจดี
