หลักสูตรเรียนฟรี

GLAZZIQ (กลาซซิค) คือ สตาร์ตอัพพันธุ์ไทยน้องใหม่มาแรง มีหนุ่ม-สาว 4 คนในวัย 30 ต้นๆ ที่ล้วนมีดีกรีและประสบการณ์การทำงานจากต่างประเทศ เป็นหุ้นส่วนร่วมกันก่อตั้งและเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อราวต้นปีที่ผ่านมา GLAZZIQ คือ เจ้าของนวัตกรรมล่าสุดของการซื้อขาย “แว่นตา” ผ่านสื่อออนไลน์ GLAZZIQ คือ ร้านค้าอีคอมเมิร์ซแบบ “บูรณาการแนวตั้ง” ที่เชื่อมต่อตั้งแต่โรงงานไปจนถึงลูกค้า เพื่อตัดปัญหา “พ่อค้าคนกลาง” โกยกำไร จนผู้ซื้อต้องจ่ายแพงเกินจำเป็น GLAZZIQ คือ แว่นตาแบรนด์ไทย ที่ออกมา “ท้าทาย” วิธีการซื้อขายแบบเดิมๆ ในตลาดบ้านเรา มุ่งหวังให้ลูกค้ามีประสบการณ์การเลือกซื้อแว่นตาและเลนส์ในแบบใหม่ที่ดีกว่า มี คุณดา-ปรินดา ประจักษ์ธรรม เป็นซีอีโอสาววัย 33 ปี เริ่มต้นด้วยการแนะนำตัว จบการศึกษาระดับปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจ จากสหรัฐอเมริกา ซึ่งช่วงเวลานั้นเอง มีโอกาสได้รู้จักกับ  คุณตั้ม-พิริยะ ตันตราธิวุฒิ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นหนึ่งในหุ้นส่วนผู้ร่วมก่อตั้งกิจการกลาซซิค ส่วนที่มาของการรวมตัวกันเป็นสตาร์ตอัพครั้งนี้ น่าจะมีจุดเริ่มมาจาก “ความสงสัย” ที่มีมาแต่ไหนแต่ไร “ด้วยความที่ครอบครัวมีโรงงานผลิตเลนส์แว่นตา

ตุ๊กตุ๊ก  เป็นรถสามล้อบรรทุกของขนาดเล็ก  เริ่มแรกนำเข้าจากญี่ปุ่นมาในเมืองไทย  ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2503 สมัยจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์   โดยช่างชาวไทยได้ดัดแปลงใส่หลังคา ใส่เบาะ เพื่อใช้เป็นรถโดยสารขนาดเล็กที่มีรูปทรงและหน้าตาอย่างที่เห็นกันอยู่นี้   เมื่อมีชาวต่างชาติเข้ามาเที่ยวเมืองไทย ได้เห็นรถประเภทนี้ซึ่งสมัยนั้นไม่มีชื่อเรียก  ชาวต่างชาติจึงเรียกตามเสียงเครื่องสูบสมัยก่อน  ซึ่งดัง ต๊อกๆ  ต่อมาเพี้ยนเสียงเรียกเป็น ตุ๊กตุ๊ก มาจนถึงทุกวันนี้  รูปทรงและสีสันอันมีเอกลักษณ์ได้กลายเป็นซิกเนเจอร์ประจำประเทศไทย รถตุ๊กตุ๊กกลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศไทย  การนั่งรถตุ๊กตุ๊กเที่ยวชมเมืองกลายเป็นโปรแกรมทองของนักท่องเที่ยวต่างชาติ  การผลิตรถตุ๊กตุ๊กจำลองในรูปแบบผลิตภัณฑ์ของที่ระลึก  กลายเป็นสินค้าขายดีตามแหล่งท่องเที่ยว  มิหนำซ้ำ  รถตุ๊กตุ๊กกลายเป็นแฟชั่นชุดประจำชาติที่โด่งดัง   เมื่อดีไซเนอร์ออกแบบให้นางงามไทยใส่ชุดตุ๊กตุ๊กไปประกวดบนเวทีนางงามโลก  โฉมใหม่ของตุ๊กตุ๊กจึงดังกระฉ่อนกันไปทั่วบ้านทั่วเมือง ไม่แปลที่คนไทยส่วนมาก  ไม่นั่งรถตุ๊กตุ๊ก  ไม่ซื้อผลิตภัณฑ์ของที่ระลึกที่ทำเป็นรูปรถตุ๊กตุ๊ก  แต่น่าแปลกที่

ใช้ความรู้ ประสบการณ์ เจาะตลาดสร้างแบรนด์  กับอาชีพลูกจ้างเคยทำงานอยู่ในบริษัทผลิตจำหน่ายสินค้าอุปโภคเครื่องใช้เครื่องสำอางยักษ์ใหญ่มานานหลายปี จนวันหนึ่งผันตัวสู่ผู้ประกอบการ สร้างโรงงานรับจ้างผลิตผลิตภัณฑ์ผลิตภัณฑ์สปา และต่อมาเปิดตัวสร้างแบรนด์เป็นของตนเอง ผุดผลิตภัณฑ์สำหรับเด็ก ชูจุดขายต่างจากท้องตลาดมี นั่นคือ เลือกนำสมุนไพรออร์แกนิกมาเป็นวัตถุดิบหลัก คุณจักรพงษ์ บุปผานิโรจน์ เล่าว่า “ผมกับน้องสาวทำงานอยู่บริษัทเกี่ยวกับสินค้าอุปโภคซึ่งผลิตสินค้าหลายรายการโดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ดูแลผิว เครื่องสำอาง โดยผมดูแลฝ่ายปฏิบัติการ จัดซื้อ วางแผน ดูแลคลังวัตถุดิบ รวมถึงจัดส่งสินค้า ส่วนน้องสาวได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านเครื่องสำอาง วันหนึ่งเราสองคนจึงจับมือกันเดินออกจากอาชีพลูกจ้าง แล้วเปิดโรงงานเล็กๆ ที่มีแรงงานคือคนในครอบครัว 3-4 คน รับจ้างผลิตผลิตภัณฑ์สปา ธุรกิจนี้ทำมาตั้งแต่ปี 2546” ระยะเวลาผ่าน 10 ปี ธุรกิจรับจ้างผลิตเติบโตขยับขยายสร้างโรงงานบนพื้นที่ 2 ไร่ แรงงานผลิตเกือบ 200 คน แต่ทว่าสองพี่น้องก็คิดถึงการต่อยอดผลิตภัณฑ์ ภายใต้แบรนด์ของตนเอง โดยมีนโยบาย คือ ไม่ทำสินค้าเดียวกับที่รับจ้างผลิ

ดินสอไม้ เครื่องเขียนธรรมดาที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี เขียนง่าย ลบง่าย มีหลายลวดลาย ราคาว่ากันไปตามยี่ห้อมีทั้งถูกและแพงแต่ล่าสุด มีการนำสิ่งใกล้ตัวอย่างดินสอไม้มาเพิ่มมูลค่าด้วยการเลซอร์ข้อความอะไรก็ได้ตามใจลูกค้าลงไปบนเนื้อไม้ โพสขายออนไลน์ ภายใต้ชื่อ Somedaywoods  ดินสอ “คำว่าไรก็ได้” ด้วยไอเดียสุดสร้างสรรค์ของ คุณส้ม-เจษสุฎา สุวรรณเพ็ชร อดีตสาวบัญชีวัย 27 ปี เล่าว่าหลังเรียนจบได้ทำงานกับญาติเกี่ยวกับบัญชี ควบคู่ไปกับการขายของออนไลน์ เมื่อทำไปสักพัก ปรากฏว่าการขายของออนไลน์นั้นได้ผลตอบรับที่ดี เรียกว่าประสบความสำเร็จก็ว่าได้  จึงตัดสินใจลาออกจากงานประจำมาลงแรงขายของออนไลน์เต็มตัว ก่อนหน้านี้ เคยขายเคสโทรศัพท์ แต่ขายนานเข้า คู่แข่งเริ่มเยอะ จึงเปลี่ยนมาขายแหวนสลักชื่อ ลายเซ็น และข้อความตามที่ลูกค้าต้องการ จนตอนนี้ขายได้เกือบ 5 ปี แต่ความคิดไม่หยุดอยู่แค่นั้น คุณส้ม ทยอยหาสินค้ามาเสริมเรื่อยๆ ทั้งงาน และกระเป๋า ด้วยความที่อยากหาสินค้าราคาเบา และมีความแตกต่าง จึงเกิดเป็นสินค้าชิ้นล่าสุดเป็น ดินสอไม้ สลักคำภายใต้แนวคิด ดินสอ “คำว่าไรก็ได้” สลักด้วยเครื่องเลเซอร์ที่ใช้สลักแหวน ปัจจุบันขายไ

  การเลี้ยงปลานิล ซึ่งเป็นปลาเศรษฐกิจที่เลี้ยงง่าย รสชาติดีและเป็นพันธุ์ปลาพระราชทานของในหลวงรัชกาลที่ 9 ซึ่งสร้างอาชีพให้เกษตรกรไทย ปลานิลเป็นปลาน้ำจืดที่ถูกนำเข้ามาในประเทศไทยครั้งแรก  โดยสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เมื่อครั้งดำรงพระอิสริยยศมกุฎราชกุมารแห่งประเทศญี่ปุ่น ทรงจัดส่งมาทูลเกล้าฯ ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงนำมาเลี้ยงภายในสวนจิตรลดา และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมประมง จัดส่งเจ้าหน้าที่วิชาการมาตรวจสอบการเจริญเติบโตเป็นประจำทุกเดือน และพบว่าปลานิล เป็นปลากินพืชที่เลี้ยงง่าย ออกลูกดก เจริญเติบโตได้รวดเร็ว จึงได้มีพระราชประสงค์ที่จะให้ปลาชนิดนี้แพร่ขยายพันธุ์ และส่งให้กรมประมงนำไปเพาะเลี้ยงขยายพันธุ์ ที่แผนกทดลองและเพาะเลี้ยงภายในบริเวณเกษตรกลางบางเขนและสถานีประมงต่าง ๆ รวม 15 แห่ง สำหรับวันนี้ จะไปดูบ่อเลี้ยงปลานิลขนาดใหญ่ ที่จังหวัดสมุทรปราการ คุณธีระชัย นาคเกิด หรือ คุณเอ เจ้าของบ่อปลานิล ย่านบางบ่อ จ.สมุทรปราการ เลี้ยงปลานิลมากว่า 10  ปี ซึ่งคุณเอ บอกว่า ปลานิลเป็นสัตว์เศรษฐกิจ ที่ทำรายได้ให้เรื่อยๆ สำหรับการเลี้ยง คุณเอ บอกว่า ขุดบ่อลึก ราว 1.

บ้านเรายามนี้ แวดวงที่ “คึกคัก” สุดขีด เห็นจะไม่มีใครเกิน “วงการบันเทิง” ท่ามกลางความเคลื่อนไหวหวือหวาดังว่า คงเป็นธรรมดาที่บรรดา หนุ่ม-สาว จำนวนไม่น้อยจะฝันใฝ่ อยากพาตัวเองไปเจิดจรัส ในฐานะ “ดาว” สักครั้ง…ในชีวิต แต่กว่าจะ “ไต่” ไปถึงขั้นนั้น แต่ละคนคงต้องผ่านการฝึกฝน-สร้างสมวิทยายุทธ์กันไว้พอตัวเพราะในยุคที่ตลาดมีการแข่งขันสูงขนาดนี้ การมีดีแค่หน้าตา แล้วจะกลายเป็นซุป’ตาร์เลย คงเป็นเรื่องเป็นไปได้ยากแล้ว ข้อเท็จจริงเหล่านี้ ล้วนนำไปสู่ “ความต้องการ” ฝึกปรือ ของเหล่าเยาวชนน้อย-ใหญ่ หวังให้มีฝีมือเข้าตา ซึ่งช่วงเวลาไม่กี่ปีมานี้ จะพบว่า มีบรรดาสถาบันเปิดสอนเกี่ยวกับการ ร้อง-เล่น-เต้น-แสดง หลายหลากสเกล พากันผุดเบ่งบานราวดอกเห็ดหน้าฝน โรงเรียนดนตรีและศิลปะการแสดง SUPERSTAR ACADEMY (ซุปเปอร์สตาร์ อคาเดมี) นับเป็นหนึ่งในกลุ่มธุรกิจที่เอ่ยถึง แต่อาจมีความต่างจากแบรนด์อื่นๆ ตรงมูลค่าการลงทุนที่สูงถึงหลักหลายร้อยล้านบาท…กันเลยทีเดียว คุณภูมิ-พิสิษฎ์พงศ์ วรเศรษฐการกิจ ผู้บริหารโรงเรียนดนตรีและศิลปะการแสดง SUPERSTAR ACADEMY เล่าถึงที่มา ตัวเขาเองจบการศึกษาปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์