หลักสูตรเรียนฟรี

ใครเลยจะรู้ ว่าก้านจากเครือกล้วยที่เหลือจากการคัดตัดแต่งแล้ว จะมีค่าสามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้อีกโดยไม่ต้องทิ้ง “ตลาดสี่มุมเมือง” พ่อค้า-แม่ค้า ได้นำเอาเศษขยะอินทรีย์อย่างก้านเครือกล้วยมาประยุกต์ใช้กับวิถีการค้าได้อย่างลงตัว โดยพื้นที่ตลาดค้าส่งแห่งนี้ เขาขายก้านของเครือกล้วยที่นำมาตัดแบ่งออกเป็นท่อนๆ ใส่ถุงพลาสติก ขายถุงละ 20 บาท กลุ่มผู้ซื้อส่วนใหญ่เป็นผู้ค้าที่จำหน่ายผลไม้อย่าง แผงแตงโม แผงส้มโอ และแผงสตรอเบอรี่  สำหรับแผงแตงโมและแผงส้มโอ จะนำเอาเครือกล้วยมาตัดออกเป็นชิ้นเล็กๆ ตกแต่งปลายให้เฉียง แล้วมาวางไว้ตามมุมต่างๆ รอบกองแตงโมที่เรียงซ้อนกันเป็นรูปพีระมิด วัตถุประสงค์เพื่อบังคับการจัดเรียงสินค้าให้มีสวยงามและกันไม่ให้สินค้าลื่นไหลหรือล้ม แล้วทำไมพ่อค้า-แม่ค้า เลือกใช้วัสดุเหล่านี้มารองสินค้า ด้วยวิธีจัดเรียงสินค้าหน้าร้านแบบเดิมเขาจะใช้ไม้เนื้อแข็งมาตัดมุมเฉียงในการรองสินค้าที่จำหน่ายหน้าร้าน แต่เนื่องจากองศาของไม้รองไม่เหมาะสมกับการจัดเรียง และต้องเตรียมไม้ขนาดต่างๆ เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพสินค้าในจำนวนมาก ยิ่งสินค้าที่กองไว้หน้าร้านเริ่มมีอายุมากขึ้นเปลือกก็จะนิ่มลง และการใช้ของแข

ในประเทศญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นเลี้ยงและให้ความสำคัญกับแมวที่เลี้ยงไว้ เปรียบเหมือนคนในครอบครัว ดังนั้น เรื่องของใช้ต่างๆ ของแมว อาหารการกินของแมวก็ย่อมต้องพิถีพิถันและใส่ใจอย่างมาก ตั้งแต่วัตถุดิบชั้นดีที่นำมาทำ รสชาติที่อร่อย แพ็กเกจหรือหีบห่อที่มีสีสันดึงดูดใจ ความหลากหลายของขนมรูปแบบต่างๆ เพื่อนำมาเสนอสนองให้แมวไม่มีเบื่อ ผมมีโอกาสได้เดินทางไปประเทศญี่ปุ่นช่วงสิ้นปีที่ผ่านมา เมื่อไปแล้วก็ต้องตามหาขนมแมวหลากหลายชนิดที่เลื่องลือกันว่า ขนมแมวญี่ปุ่นมีรสชาติที่ถูกใจแมวเป็นที่สุด ขนมแมวญี่ปุ่น จะมีขายตามร้านเพ็ตช็อปทั่วไป ซุปเปอร์มาร์เก็ต หรือในร้านดองกี้ที่คนไทยชอบไปซื้อของก็จะมีโซนสัตว์เลี้ยง ซึ่งมีขนมแมวอยู่หลากหลายแบบให้เลือก ขนมแมวที่ประเทศญี่ปุ่นแม้จะมีแบรนด์หรือยี่ห้อเดียวกันกับขนมแมวที่ผลิตในประเทศไทยหรือประเทศอื่นๆ แต่เมื่อนำมาเทใส่ชามให้แมวเลือกกิน น่าแปลกที่แมวกลับเลือกกินขนมแมวที่ผลิตในประเทศญี่ปุ่นก่อนเสมอ ขนมแมวที่ฮอตฮิตที่สุดก็จะเป็นจำพวกขนมแมวเลีย รองลงมาก็จะเป็นขนมปลาชิ้น ทั้งแบบปลาต้ม ปลาแห้ง และมีขนมแมวแบบกรุบกรอบสอดไส้อร่อยๆ อีกด้วย ขนมแมวมีรุ่นพัฒนามาเพื่อวัตถุประสงค์บางอ

นายอาทร จันทวิมล ผู้ประสานงานศูนย์น้ำใจไมตรี กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เปิดเผยว่า ตามที่ศูนย์น้ำใจไมตรีได้เปิดสอนประชาชนประดิษฐ์ดอกไม้จันทน์ ที่จะใช้ในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ที่ท้องสนามหลวงจนถึงวันครบรอบเสด็จสวรรคต 100 วัน หลังจากนั้นทางศูนย์น้ำใจฯ ยังคงเปิดสอนตามที่ต่างๆ อย่างต่อเนื่อง ตามที่มีหน่วยงานต่างๆ ร้องขอมา อย่างช่วงนี้ตั้งแต่วันที่ 10 – 14 มี.ค. มีเปิดสอนที่ศูนย์การค้าสยามพารากอน และคิดไว้ว่าจะประสานกรมราชทัณฑ์เพื่อขอเข้าไปสอนผู้ที่อยู่ในเรือนจำ นอกจากนี้ เตรียมส่งวิทยากรไปยังต่างจังหวัดและให้คนจากจังหวัดใกล้เคียงมาร่วมเรียนด้วยเพื่อให้นำไปสอนคนในพื้นที่ตัวเองด้วย นายอาทร เปิดเผยอีกว่า ที่ผ่านมามีผู้มาเรียนแล้วจำนวน 5,000 คน และมีรายชื่อผู้ที่สามารถติดต่อได้ผ่านทางโปรแกรมไลน์อีกประมาณ 2,000 คน พร้อมเรียกระดมพลมาช่วยกันก่อนหน้าจะมีพระราชพิธีประมาณ 1 เดือน โดยเราใช้วัสดุที่ทำจากธรรมชาติ เช่น เปลือกข้าวโพด ใบไผ่ ใบตอง หรือใบจากต้นยางพารา แต่ตอนนี้ยังไม่ได้ทำดอกไม้จันทน์ที่ใช้จริงเพราะยังเหลือเวลาอีกนาน เวลานี้จึงอยากเน้นการฝึกฝีมือกระจายความรู้ไปให้มากที่สุดเท

ปัจจุบันสตรอว์เบอร์รี ไม่ได้เป็นผลไม้เมืองหนาวอีกต่อไปแล้ว จะเห็นได้ว่าทุกภาคในประเทศไทยสามารถปลูกสตรอว์เบอรี่ได้ ดั่งเช่นที่อำเภอด่านช้าง จังหวัดสุพรรณบุรี เจ้าของไร่ คือ คุณพิมพ์วรัตน์ คำเรือง หรือคุณน็อต สาวนักบัญชี จากรั้วมหาวิทยาลัยสยาม ลบคำสบประมาทจากเพื่อนบ้าน ปลูกสตรอว์เบอรี่  โกยเงินล้าน น็อต เล่าว่า  หลังเรียนจบคณะบัญชี จากมหาวิทยาลัยสยาม ก็ไม่คิดทำงานประจำ คิดแต่เพียงว่าจะกลับบ้าน ไปช่วยพ่อแม่ทำไร่ เพราะพ่อแม่เป็นเกษตรกร ปลูกมะนาว ปลูกแตงกวา ปลูกถั่วฝักยาว แต่ทว่าพืชผักเหล่านั้นราคาไม่แน่นอน เลยทดลองหาผลไม้แปลกๆ มาปลูก ในที่สุดเลือกปลูกสตรอว์เบอรี่ พ่อกับแม่ของคุณน็อต มีอาชีพเป็นเกษตรกรมาตลอดทั้งชีวิต โดยลูกสาว บอกว่า เมื่อก่อนจะปลูกพืชล้มลุก เช่น มะนาว ถั่ว แตงกวา ปลูกแบบนี้สลับหมุนเวียนไป ส่งขายพ่อค้าคนกลาง บางปีขาดทุน ฟ้าฝนไม่เป็นใจ ราคาพืชผลเกษตรไม่ดี บางปีมะนาวต้นตลาด เกิดปัญหาเดิมๆ ซ้ำซาก อยู่แบบนี้เรื่อยมา ภายหลังที่คุณน็อตเรียนจบ หญิงสาวปฏิเสธชีวิตมนุษย์เงินเดือน แล้วกลับมาช่วยพ่อแม่ทำไร่ ทำสวน แต่ครั้งนี้ไม่ปลูกพืชล้มลุก หันไปปลูกสตรอว์เบอร์รีแทน โดยมีเหตุผลว่า สตรอ

ชุดไทย นับเป็นเอกลักษณ์ประจำชาติ ที่สร้างความภาคภูมิแก่คนในชาติมาเป็นเวลาช้านาน เพราะด้วยมีลักษณะเฉพาะตัว ผืนผ้ามีความมันวาว เนื้อเรียบ ตกแต่งลวดลายไทยๆ และมีสีสันสะดุดตา เป็นที่ชื่นชอบของนักท่องเที่ยวต่างแดน บางคนถึงกับซื้อติดมือกลับไปบ้านเกิดของตน แต่เมื่อเวลาผ่านไป คนไทยกลับมองว่าชุดไทยล้าหลัง ไม่น่าสวมใส่เหมือนชุดแฟชั่นตามกระแส ทำให้ความนิยมใส่ชุดไทยลดน้อยลงไป รับวัฒนธรรมการแต่งกายต่างชาติเข้ามาแทน คุณบี-ลลดา ตรงต่อศักดิ์ วัย 26 ปี นับเป็นอีกหนึ่งคนรุ่นใหม่ ที่ต้องการสืบสานความเป็นไทย ผู้ก่อตั้งเสื้อผ้าแบรนด์ April’s (เอพริล’ส) รณรงค์ให้คนไทยสวมใส่ชุดไทยได้ทุกวัน ออกแบบชุดไทยด้วยการเลือกสีสัน ลวดลายให้เข้ากับคนรุ่นใหม่ ดูสมวัย และราคาไม่แพง คุณบี แนะนำตัวก่อนว่า จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะศิลปศาสตร์ วิชาเอกภาษาจีน จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  เมื่อจบการศึกษามา ก็เข้าทำงานออฟฟิศ ตำแหน่งพนักงานประสานงาน ที่สถาบันรับรองมาตรฐาน ISO อยู่นาน 2-3 ปี เมื่อถามว่ามาเริ่มจับธุรกิจชุดไทยได้อย่างไรนั้น คุณบี เล่าว่า ในขณะที่ทำงานออฟฟิศอยู่นั้น มีช่วงหนึ่งที่มีการรณรงค์ให้พนักงานใส่ชุดไทยไปทำงาน ค

ผู้สื่อข่าวรายงานว่าที่ร้านแม่ชุน ซึ่งเปิดขายอาหารหลากหลายชนิดให้ประชาชนและเด็กนักเรียนที่สัญจรผ่านไปมาได้เลือกซื้อในราคา 10 บาท ทุกอย่าง โดยร้านตั้งอยู่บริเวณริมถนนเทศบาล 7 ตำบลตลาดหลวง อำเภอเมือง จังหวัดอ่างทอง ซึ่งในแต่ละวันจะทำข้าวสำเร็จรูปหลากหลายชนิดใส่ในจานโฟม แรปด้วยพลาสติกใช้ห่ออาหาร เพื่อป้องกันฝุ่นละอองและแมลงที่แพร่เชื้อโรค หลังจากเปิดขายได้เพียง 10 วัน ลูกค้าต่างเข้ามาอุดหนุนกันเป็นจำนวนมากจนบางวันขายแทบไม่ทัน จากการสอบถาม นาง พัชรินทร์ หรือคุณยายชุน เครือประสิทธิ์ อายุ 70 ปี ตำบลตลาดหลวง อำเภอเมือง จังหวัดอ่างทอง เปิดเผยว่า ตนยึดอาชีพเป็นแม่ค้าขายอาหารตามสั่ง ข้าวแกง ผัดไทย มานาน 10 ปี ซึ่งในช่วงปีที่ผ่านมาเห็นว่าเศรษฐกิจไม่ค่อยดีคนมีกำลังซื้อน้อย จึงสงสารคนที่มีรายได้น้อยหาเช้ากินค่ำ และนักเรียนที่ยังต้องขอเงินจากผู้ปกครองมาโรงเรียน จึงได้ใช้พื้นที่หน้าบ้านของตนเองที่ตั้งอยู่ตรงข้ามโรงเรียนวัดโล่ห์สุทธาวาส ริมถนนเทศบาล 7 เปิดเป็นร้านขายอาหารให้เลือกซื้อหลากหลายชนิด ในราคา 10 บาท พยายามไม่ให้เมนูจำเจ โดยเปิดเกือบ 1 เดือนแล้ว เป็นการสวนกระแสเศรษฐกิจขายในราคาประหยัดให้กับปร