กูรูแนะ

ดร.ยศพิชา คชาชีวะ กูรูวงการอาหาร ให้ความรู้เกี่ยวกับการบริหารวัตถุดิบในร้านอาหาร กับ “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” ไว้อย่างน่าสนใจ แบ่งเป็นหัวข้อดังนี้ การจัดซื้อ ใครมีหน้าที่ในการสั่งซื้อ ใครเช็กสต๊อก เช็กได้ถูกต้องกับความเป็นจริงไหม ใครเป็นคนทำนายการขายให้เหมาะสมกับการสต๊อกของ หรือการสั่งซื้อ มีงานสัมมนา งานจัดเลี้ยงกี่งาน แขกมาวันไหน ต้องสะสมของเมื่อไหร่ อะไรบ้าง จำนวนเท่าไหร่ เนื้อสัตว์ ผัก อะไรบ้าง จะสั่งซื้อที่ไหน หรือไปซื้อที่ไหนถึงได้ของดีราคาถูก หลายร้านจะเอาง่ายพ่อครัวเข้าว่า ขี้เกียจออกไปซื้อ ใช้วิธีสั่งอย่างเดียว และสั่งกับเจ้าเดิมๆ ไม่เปลี่ยนเจ้า ได้ของราคาแพง คุณภาพไม่ดี คือไม่ยอมทำการบ้านเปรียบเทียบซัพพลายเออร์นั่นเอง หลายครั้งเจอว่าร้านนี้สั่งกุ้งร้านนี้ประจำอยู่เจ้าเดียว พอให้ลองไปเช็กดูเจ้าอื่นบ้าง รู้ราคาเข้า เจ้าของเอามือตบหน้าผากตัวเองเลย โอ้โห! ราคาต่างกันโลเป็นร้อย กุ้งชนิดเดียวกัน กี่ตัวโลเท่ากัน รู้งี้เปลี่ยนตั้งนานแล้ว แต่บางทีเหตุผลของการสั่งซื้อเจ้าประจำไม่เปลี่ยนเจ้าทั้งที่ราคาแพงกว่าตลาด อาจจะเป็นว่า ได้ความสะดวก ตรงเวลา คัดของ ไม่มีเสีย ราคาไม่ได้แพง

ซื้อแฟรนไชส์ เหมือนเลือกคู่แต่งงาน ก่อนตัดสินใจ ต้องพิจารณาอะไร เมื่อไม่นานมานี้ อาจารย์อมร อำไพรุ่งเรือง ในฐานะกูรูแฟรนไชส์ ลำดับต้นของเมืองไทย เคยให้คำแนะนำความรู้ ห้ามมองข้าม ก่อนตัดสินใจซื้อแฟรนไชส์ ไว้ว่า ให้ดู 3 เรื่องสำคัญ ซึ่งประกอบด้วย หนึ่ง ปัจจัยภายนอก ตั้งแต่ เศรษฐกิจ สังคม การเมือง การตลาด เทคโนโลยี คู่แข่งขัน ทำเลที่ตั้ง สอง แฟรนไชซอร์ ที่จะมาเป็นคู่ค้ากัน เหมือนกับการเลือกคู่แต่งงาน เพราะมีการเซ็นสัญญาที่อาจผูกมัดกันตั้งแต่ 1 ปี 3 ปี อันดับแรกต้องดูว่าแฟรนไชซอร์ ทำธุรกิจประสบความสำเร็จหรือเปล่า เพราะธุรกิจแฟรนไชส์คือโคลนนิ่งจากหนึ่งไปสอง ไปสาม ไปสี่ รวมถึงต้องมีการสนับสนุนโดยเฉพาะเรื่องมาร์เก็ตติ้ง การฝึกอบรม คู่มือ การตรวจสอบ เงื่อนไขต่างๆ ตลอดจนค่าธรรมเนียมที่ต้องเสีย สาม มองตัวเอง ในเรื่องการเงิน ให้ลองล้วงกระเป๋าตัวเองดูว่ามีเงินจำนวนเท่าไหร่ ควรลงทุนซื้อแฟรนไชส์ราคาประมาณไหน รวมถึงดูความชอบ เช่น ถ้าไม่ชอบกาแฟ แต่เลือกซื้อแฟรนไชส์ร้านกาแฟ เมื่อต้องอยู่กับมันทุกวันก็อาจทำให้ทรมานและไม่มีความสุข แต่ถ้าเป็นความชอบก็จะมีความพยายามและทำให้สำเร็จ แม้จะซื้อแฟรนไชส์มาก็ตาม อ

ชีพจรยังอยู่ที่เท้าครับ สองสามเดือนนี้ ไปหลายแห่ง ทั้งหลีเป๊ะ เมืองจันท์ กาฬสินธุ์ ทริปหนึ่งไปเกาะช้าง เมืองตราด หน้ามรสุม ฝนฟ้าลงทุกวัน คลื่นซัดเรือขนรถยนต์ข้ามฝั่งชนิดรถยนต์เปียก เล่นเอาวูบๆ เหมือนกัน นี่ตัวเราจะไปถึงจุดหมายหรือเปล่าหนอ งานของผมช่วงนี้มีหน้าที่ดู คิด แล้วพูด คือ เป็นที่ปรึกษาโรงแรม ร้านอาหาร SMEs ที่เกาะช้าง เมืองตราด เมืองจันท์ ไปให้คำปรึกษาถึง 5 แห่ง ส่วนใหญ่เป็นโรงแรม รีสอร์ต ขนาดเล็กถึงกลาง มีปัญหาคล้ายๆ กันคือ ต้นทุนสูง กำไรต่ำ ขายดีก็เหนื่อย ขายไม่ดีก็เหนื่อย หน้าที่ของเรา คือ ช่วยผู้บริหารเขาดูว่าไอ้ที่ต้นทุนสูง หรือขาดทุนน่ะมาจากจุดไหน จุดใหญ่ๆ คือ ค่าแรงพนักงาน ต้นทุนของอาหารและเครื่องดื่ม ต้นทุนค่าใช้จ่ายส่วนห้องพัก และต้นทุนพลังงาน ค่าไฟ รายได้หลักของโรงแรม รีสอร์ต ทั่วไป คือรายได้จากห้องพัก และหลายแห่งมีรายได้จากค่าอาหารและเครื่องดื่มเพิ่มขึ้นมาเป็นหลักด้วย อาจจะมากถึง 40% ของรายได้รวม เวลาวิเคราะห์เรื่องต้นทุนเราจึงมักดูใน 2 ส่วนนี้ โรงแรมเก่าๆ จะมีเรื่องปัญหาค่าพลังงานสูง โดยเฉพาะค่าแอร์ เป็นแอร์เก่า หรือแอร์รวม กินไฟมาก ตู้เย็นในครัวก็เก่า อะไรๆ ก็เก่า