ของกินพื้นถิ่น

 เดินตลาดวันนี้ไม่ไปไกล ไม่ไปแปลก ไปแบบใกล้ๆ คุ้นๆ นี่แหละ แต่ก็มีคนไม่เคยไปอีกมากล่ะน่า พวกหนึ่งคือ พวกขี้เกียจตื่นเช้า พวกนี้จะพลาดทั้งใส่บาตรข้าวเหนียวและเดินตลาดเช้าหลวงพระบาง หลวงพระบาง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงและแม่น้ำคาน ซึ่งไหลมาบรรจบกันบริเวณนั้นเรียกว่า ปากคาน เป็นเมืองมรดกโลก คือเขาได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกตรงถนนกลางเมืองสายเดียวนะ ที่มีอาคารบ้านเรือนสมัยโคโลเนียล มีวัดวาอารามสวยงาม รวมทั้งวัดเชียงทองนั่นล่ะ คือ สภาพแบบนี้ถูกจริตยูเนสโกที่เป็นองค์กรตะวันตก เขาชอบให้มีการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไว้ ยิ่งเก่ายิ่งดี แต่ถ้าย้อนไปได้แค่สมัยโคโลเนียลคือร้อยกว่าปีมานี่ เขาก็พอใจ ป้องปากนินทากันว่า อนุรักษ์ไว้ให้คนตะวันตกมาเดินเล่นนั่นแล อันนี้ฉันว่ามีมูล คนที่เข้าใจว่าหลวงพระบางเป็นเมืองมรดกโลกทั้งเมืองนั้น จึงเข้าใจเสียใหม่ยังไม่สาย พื้นที่อื่นนอกเหนือจากสองข้างถนนเส้นกลางเมืองแล้ว หาใช่เป็นมรดกโลกไม่ อาคารบ้านเรือนไม่ได้ถูกควบคุมโดยยูเนสโก หากแต่ถูกควบคุมโดยรัฐ ส่วนอาคารบ้านเรือนบนถนนสายกลางที่พาดผ่านใจกลางย่านริมโขงของหลวงพระบาง จะถูกควบคุมโดยยูเนสโก ใครจะใช้จะปรับแต่งบ้านเรือนอย่างไ