ความทรงจำ

ไม่ว่าจะกี่ปีกี่วันผันผ่าน โลกของ “กระดาษ” ที่มนุษย์รู้จักใช้มาอย่างต่อเนื่องหลายพันปีก็ยังมีความหมายทรงคุณค่าอยู่ในใจเสมอ กระดาษที่บรรจุตัวอักษรจารึกเรื่องราวผ่านทาง เป็นตำนานประวัติศาสตร์บอกเล่าอารยธรรมเก่าแก่ของมนุษยชาติที่ผู้คนคุ้นเคยและผูกพันมาหลายยุคหลายสมัย กำลังถูกท้าทายด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่ไม่ต้องการวัสดุสิ้นเปลืองมาบรรจุเรื่องราวอีกต่อไปแล้ว ตัวหนังสือที่เราเคยคุ้นอยู่บนกระดาษในรูปสิ่งพิมพ์ บัดนี้ล่องหนอยู่ในอากาศที่มองไม่เห็น ส่งผ่านจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง ด้วยการสื่อสารพิเศษจากทุกหนแห่งไปที่ใดก็ได้ในโลกนี้ที่มีเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์ไว้บริการ หนังสือนับร้อยนับพันเล่มถูกบีบอัดให้อยู่ในไฟล์ดิจิตอลเล็กจิ๋ว ไม่ต้องมีห้องสมุดหรือชั้นหนังสือมารองรับให้วุ่นวายเหมือนอดีตอีกแล้ว และนับวันเรายิ่งได้เห็นตัวหนังสือบนกระดาษน้อยลงไปทุกที จนมาถึงศตวรรษใหม่นี้ประชากรยุคเจเนอเรชั่น ME  เหลือความผูกพันกับหนังสือและกระดาษน้อยลงไปทุกที ถึงขนาดมีข่าวว่าหนังสืออาจจะสูญพันธุ์ไปในไม่ช้านี้ ไม่ต่างจากการถ่ายภาพด้วยกล้องใช้ฟิล์มที่ถูกแทนที่ด้วยกล้องดิจิตอล ทำให้อุตสาหกรรมฟิล์มภาพยนตร์แทบจะล้มหาย

แอดมินเพจ H.R.H Princess Sirivannavari Nariratana โพสต์ข้อความ ความทรงจำของพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าสิริวัณณวรีนารีรัตน์ ที่ทรงมีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ “10 ขวบ ตอนนั้นเป็นนักเรียนประถม (ช่วงนั้นเป็นสองปีที่ได้อยู่กับทูลหม่อมปู่ทูลหม่อมย่า) ส่วนรูปนี้คือศุกร์เลิกเรียนเสาร์อาทิตย์เราจะไปค้างที่หัวหิน ตอนนั้นท่านทำพระทนต์บนรถหน่วยแพทย์หลวงแล้วผู้ใหญ่แถวนั้นบอกให้เราขึ้นไปกราบพระบาท พอไปถึงท่านเสด็จออกมาพอดี เราแทบจะล้มก้มลงไปเดี๋ยวนั้นเลย ท่านรับสั่งอะไรสักอย่างซึ่งเราจำไม่ได้ ขณะที่ท่านเอาพระหัตถ์มาจับที่หัว เสร็จแล้วเราก็ทูลลาไปเล่น (แทนที่จะทำการบ้านก่อนเนอะ) Posted by Administrative Team ที่มา : ประชาชาติธุรกิจออนไลน์