ชีวิตหลังเกษียณ

ความสุขหลังเกษียณ ของป้าแป๋วแบ็คแพ็ค ขอไป ที่ชอบ ที่ชอบ ตอนมีชีวิตอยู่ ป้าแป๋ว-กาญจนา พันธุเตชะ จากเพจ ป้าแบ็คแพ็ค มาถ่ายทอดประสบการณ์ตอนหนึ่ง ในงาน Health Care 2024 งานแฟร์สุขภาพอันดับ 1 ของประเทศ บนเวทีสเปเชียลทอล์ก หัวข้อ “ป้าแบ็คแพ็ค นักเดินทางค้นหาความสุขหลังวัยเกษียณ” เมื่อวันที่ 28 มิ.ย. 2567 ว่า เคยรับราชการที่กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข เกษียณอายุราชการเมื่อปี 2557 ปัจจุบันอายุย่าง 71 ปี และยังพอไปไหนมาไหนเองได้ ก่อนหน้านี้ไม่มีเป้าหมายที่จะเดินทางด้วยตัวเอง ซึ่งคงเหมือนกับหลายคนที่หลังเกษียณแล้ว ไม่มีภาพอื่นเลย นอกจาก อยู่บ้าน ไปวัด ทำสวนเล็กๆ น้อยๆ หรือไม่ก็เลี้ยงหลาน แต่พอถึงวันเกษียณจริงๆ รู้สึกชีวิตเปลี่ยน จากคนที่เคยออกจากบ้านทุกวัน วันดีคืนดีต้องอยู่แต่บ้าน ช่วงปรับตัวหลังเกษียณ จึง “หาเรื่อง” ออกจากบ้านทุกวัน ไปศูนย์เยาวชนบ้าง ไปหอสมุดบ้าง ตามเรื่องตามราว และด้วยความที่ชอบอ่านหนังสือ เลยมีโอกาสได้ไปเจอหนังสือ “แบกเป้เที่ยว” เลยนำมาเป็นแรงบันดาลใจในการ “เที่ยวเอง” นับแต่นั้นมา ป้าแป๋ว เล่าต่อว่า ช่วงเที่ยวเองแรกๆ ยังอยู่ในเมืองไทย ต่อมาอยากไปเที่ยวเมืองนอกบ้าง เลยเริ่

ไผ่ เป็นพืชที่มนุษย์ในส่วนต่างๆ ของโลก นำมาใช้ประโยชน์อย่างมากมายในหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่สมัยโบราณ ต่อเนื่องมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน  มนุษย์มีการนำไผ่มาใช้ประโยชน์ทั้งในด้านการใช้บริโภค และอุปโภคแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งพันปี ซึ่งในการนำไผ่มาใช้ประโยชน์เพื่อการบริโภคนั้น พบว่ามนุษย์ได้มีการนำหน่อมาแปรรูปเป็นอาหารบริโภคในชีวิตประจำวัน นอกจากนี้ พบว่ามนุษย์นำเอาส่วนต่างๆ ของไผ่ เช่น เหง้า แขนง และใบ มาใช้บริโภคในรูปแบบของสมุนไพรเพื่อรักษาไข้หวัด โรคหืด และโรคไต เป็นต้น ส่วนในการนำไผ่มาใช้เพื่อการอุปโภคนั้น พบว่า ได้มีการนำใบไผ่มาใช้ห่ออาหารและนำลำไผ่มาใช้ในการก่อสร้างที่อยู่อาศัย อุปกรณ์ในการประกอบอาชีพล่าสัตว์ อาวุธเพื่อการต่อสู้และเครื่องดนตรี ส่วนการใช้ประโยชน์จากไผ่ของคนไทย ซึ่งนับได้ว่า เป็นอีกชนชาติหนึ่งที่มีความผูกพันใกล้ชิดกับไผ่ มีการนำไผ่มาใช้ประโยชน์ในหลากหลายรูปแบบเป็นเวลาต่อเนื่องยาวนานไม่แพ้ชนชาติอื่น โดยระยะแรกจะเป็นการนำไผ่จากป่ามาใช้เป็นหลัก ต่อมาจนกระทั่งเมื่อพื้นที่ป่าไม้ได้ถูกทำลายให้ลดปริมาณลง ความจำเป็นที่จะต้องปลูกไผ่เพื่อใช้ประโยชน์ จึงได้เริ่มมีความสำคัญมากขึ้นเป็นลำดับ