ช่างเสริมสวย

เหมือนที่ ใคร(ก็ไม่รู้) เคยว่าไว้จริงๆ “คนที่จะอยู่รอด” ไม่ใช่คนที่แข็งแรงที่สุด แต่คือคนที่สามารถ “ปรับตัวได้ดีที่สุด” ต่างหาก  เจ้าของร้านเสริมสวยเล็กๆ ในเมืองเอเคอร์ ประเทศอิสราเอล ก็นับเป็นหนึ่งในนั้น หลังจากถูกพิษการระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา หรือเชื้อไวรัสโควิด-19 ทำให้ร้านเสริมสวยทุกร้านต้องปิดกิจการชั่วคราว เพื่อเป็นไปตามมาตรการป้องกันการแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 ส่งผลให้ เจเจ จูลี ทูก กลายเป็น “คนตกงาน” อยู่พักใหญ่ แต่แล้ววิกฤตครั้งนี้ ก็ทำให้ ทูก พบวิธีปรับเปลี่ยนรูปแบบการทำมาหากินของเธอใหม่ หลังจากคิดได้ว่า เธอไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรมากมายเลยนี่หน่า เพราะยังสามารถใช้ กรรไกรคู่เดิม แค่เปลี่ยนกลุ่มลูกค้า จากคน ไปเป็น สุนัข เท่านั้น  และการปรับตัวของเธอ ก็ทำให้ทุกวันนี้ ร้านบี-เร็กซ์ ด๊อก สปา (B-rex dog spa) ของเธอมีลูกค้าสี่ขา ที่เจ้าของพาเข้ามาตัดแต่งขน อาบน้ำ ตัดเล็บ ไม่ขาดสาย อีกทั้งยังทำให้ ทูก เป็นผู้หญิงเพียงไม่กี่คนที่ได้ทำอาชีพเป็น dog groomer ซึ่งเป็นอาชีพที่ค่อนข้างหายากมากสำหรับผู้หญิงในชุมชนชาวอาหรับของอิสราเอล จากรายงานข่าวของ

ช่างเสริมสวยแพ้สารเคมี เบนเข็มผลิต ชา-กาแฟกระวาน สินค้าแปรรูปเมืองจันท์   การเกิดเป็นลูกสาวช่างตัดเสื้อฝีมือระดับกรรไกรทอง เจ้าของสถาบันตัดเสื้อ รวมถึงร้านเสริมสวย ทำให้ คุณกิ๊ฟ-กนกวรรณ ธนพัฒนากุล วัย 32 ปี เดินตามรอยพ่อแม่ กลับมาสานต่อกิจการร้านเสริมสวย แต่ทว่าเธอกลับแพ้สารเคมีที่ใช้ในการทำผม จนต้องเข้ารับการรักษา พยายามอย่างเต็มที่ถึง 5 ปี จนที่สุดถึงจุดเปลี่ยนให้ทิ้งอาชีพช่างเสริมสวยไว้ข้างหลัง แล้วหันมาเริ่มต้นใหม่ เปิดร้านกาแฟ “มุมพอดี” คุณกิ๊ฟ เล่าย้อนให้ฟังว่า หลังเรียนจบ ม.6 ได้ศึกษาต่อในโรงเรียนเสริมสวย และอาศัยช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ ศึกษาต่อระดับชั้นปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี จากนั้นเลือกกลับมาดูแลกิจการที่บ้าน เพราะทางครอบครัวมองแล้วว่า ในอนาคตร้านตัดเสื้อในจังหวัดจันทบุรี จะไม่ได้รับความนิยม ด้วยมีราคาสูง และคนนิยมไปซื้อตามห้างสรรพสินค้ามากกว่า จึงเลือกทำร้านเสริมสวย  “ในแต่ละวันต้องอยู่กับสารเคมี ผมลูกค้าแต่ละคนไม่เหมือนกัน เพราะฉะนั้น การใช้น้ำยาต่างๆ จึงไม่เท่ากัน มีทั้งมากและน้อย อาการที่เห็นได้ชัด คือ คันตามผิวหนัง แสบตา ส่วนมากช่างเสริมสวยจะม

เมื่อหลายวันก่อนผู้เขียนมีโอกาสเป็นคณะกรรมการประกวดผลงานเด่นหมู่บ้านปรองดอง ซึ่งประกวดผลงานทั้งสิ้น 5 กิจกรรม และหนึ่งในนั้นคือ กิจกรรมสวนผักบ้านพอเพียง ได้ลงพื้นที่หมู่ที่ 11 บ้านต๊ำพระแล ตำบลบ้านต๊ำ อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา ประทับใจ เมื่อเห็นผลงานและข้อเท็จจริงการปลูกผักสวนครัวหรือผักผลไม้สำหรับบริโภคในครัวเรือน เพื่อลดรายจ่ายหากเหลือสามารถแบ่งแจกจ่าย หรือขายเป็นรายได้เข้าครอบครัวอีกด้วย ไปที่บ้านของ คุณพิมพ์นภา พรหมเสน ที่ปลูกพืชผักและไม้ยืนต้นไว้อย่างมากมาย รวมทั้งข้าวที่ปลูกแบบขั้นบันได สอบถามคุณพิมพ์นภา ได้ความว่า เป็นภรรยาของผู้บริหารสำนักงานเขตการศึกษา และใช้บ้านพักเปิดร้านเสริมสวย หากว่างจากงานในช่วงกลางวัน หรือช่วงเช้าและเย็นที่ปลอดลูกค้าก็ลงทำสวน ซึ่งก็อยู่ในบริเวณบ้านเช่นกัน ทำการปลูกพืชผักและผลไม้ในบริเวณบ้าน มีแนวคิดจากการที่อยากจะมีอาหารที่สดและปลอดภัยไว้กิน จึงใช้ช่วงเวลาช่วงเช้าและช่วงเย็น ทำสวน โดยปลูกทุกอย่างที่กินได้ และเพื่อความสวยงามก็จะใช้พืชผักต่างๆ มาจัดสวนหย่อม ซึ่งได้ทั้งความสวยงามและเป็นแหล่งอาหาร การปลูกผักตามฤดูกาลนั้นจะได้ผลดีกว่าทำนอกฤดู จะไม่ค่อยมีป