ตลาดอัฟกานิสถาน

เพื่อนฉันชื่อกายอร์ อยู่ในเมืองคาบูล เมืองหลวงของอัฟกานิสถานเลยเชียว กายอร์เป็นหนุ่มสำอาง เสื้อผ้าเนี้ยบเรียบระยับ กางเกงเป็นกลีบเป็นสัน รองเท้ามันวับ ไปต่างประเทศด้วยกันสัปดาห์หนึ่ง กายอร์แบกกระเป๋าใบเท่าบ้าน ขณะที่ฉันมีเป้ใบเดียวใส่เสื้อผ้าซ้ำ รองเท้าคู่เดียว เหนียวหนับไปทั้งร่าง กายอร์สูง 8 ฟุต ทุกฟุตชโลมด้วยน้ำหอม เวลาเดินไปไหนมาไหน กายอร์จะเอามือปัดเสื้อปัดผ้าอยู่ตลอด ทำท่ารังเกียจฝุ่น รังเกียจกลิ่น รังเกียจลมจะทำให้ผมปลิวเสียทรง ถ้าไม่รักกันจริง ฉันก็จะหมั่นไส้และรำคาญมันมาก แต่ด้วยความเป็นเพื่อน ฉันก็มองกายอร์แบบขำๆ มองแบบเลี้ยงไว้ดูเล่น เขาก็หล่อดี มองเพลินดี แต่ที่อยากจะถามกายอร์มาก คือ แน่ใจเหรอว่ายูมาจากอัฟกานิสถาน เมืองที่รบรากันไม่หยุดหย่อนมาหลายสิบปี เมืองที่ยากจนข้นแค้น เมืองที่ระเบิดลงรายวัน เอาเฉพาะที่ลงที่คาบูลนี่ก็ระเบิดรายวันเอาเลยจริงๆ เวลามีข่าวระเบิดลงที ฉันก็ส่งข้อความไปตามหากายอร์ที เอ็งอยู่ไหน เอ็งอยู่ไหน เอ็งเป็นไรเปล่า เอ็งปลอดภัยเปล่า แล้วกายอร์ก็จะส่งรูปตัวเองยืนโพสท่าเท่จนอยากกระทืบ มายืนยันว่ายังมีชีวิตอยู่ ฉันงงว่ามันไม่รู้สึกรู้สากลัวอะไรมั่งหรือไง กาย