ตลาดเช้า

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีตลาดและของกินอร่อยๆราคาถูกอยู่หลายแหล่ง ทั้งเป็นตลาดขนาดใหญ่ – น้อย อยู่ใกล้หมู่บ้าน ใกล้คอนโด หรือแม้กระทั่งใกล้สถานีขนส่งมวลชน อย่าง สถานีรถไฟ หรือ สถานีรถไฟฟ้า บางซ่อน เป็นอีกที่ที่มีแหล่งของอร่อยและของใช้ราคาถูก ที่ผู้คนแถวนั้นรู้จักกันในชื่อ ‘ตลาดบางซ่อน’ ไปมาค่อนข้างสะดวก เพราะอยู่ใกล้สถานีขนส่งมวลชนถึง 2 แบบ คือ ใกล้สถานีรถไฟบางซ่อน และ สถานีรถไฟฟ้าบางซ่อน รวมทั้งมีรถเมล์ผ่านอย่าง สาย 30 , 97 และ 16 เป็นต้น   ข้างทางก่อนเข้าตลาด มีร้านที่เป็นแผงลอยต่างๆตั้งอยู่ มีทั้งร้านรถเข็นขายน้ำชง ร้านโจ๊กเล็กๆที่มีเด็กตัวน้อยนั่งทานอยู่กับแม่ริมถนน ร้านขายกางเกง ร้านขายกะละมัง เดินผ่านตรงนั้นมาอีกนิด จะเห็นร้านขายชุดทำบุญชุดเล็ก ที่แม่ค้าคนหนึ่งนั่งกางร่มขายอยู่ ข้างๆกันมีพระสงฆ์ชราองค์หนึ่ง นั่งรับบิณฑบาต บรรยากาศที่ตลาดบางซ่อนในตอนสายๆ เริ่มซาคนแต่ร้านแผงต่างๆยังคงค้าขายกัน ในโซนแรกที่เดินเข้าไป มีแต่ของกิน ทั้งร้านผักสด ร้านผลไม้ ร้านหมูปิ้ง ร้านขนมหวาน ร้านปลาสด ร้านขายหมู ร้านขายไก่ย่าง กะเพราะปลา น้ำเต้าหู้ น้ำผลไม้คั้นสดอย่างน้ำส้มคั้นก็มี เท่าที่สำรวจดู

 เดินตลาดวันนี้ไม่ไปไกล ไม่ไปแปลก ไปแบบใกล้ๆ คุ้นๆ นี่แหละ แต่ก็มีคนไม่เคยไปอีกมากล่ะน่า พวกหนึ่งคือ พวกขี้เกียจตื่นเช้า พวกนี้จะพลาดทั้งใส่บาตรข้าวเหนียวและเดินตลาดเช้าหลวงพระบาง หลวงพระบาง ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงและแม่น้ำคาน ซึ่งไหลมาบรรจบกันบริเวณนั้นเรียกว่า ปากคาน เป็นเมืองมรดกโลก คือเขาได้รับการจดทะเบียนเป็นมรดกโลกตรงถนนกลางเมืองสายเดียวนะ ที่มีอาคารบ้านเรือนสมัยโคโลเนียล มีวัดวาอารามสวยงาม รวมทั้งวัดเชียงทองนั่นล่ะ คือ สภาพแบบนี้ถูกจริตยูเนสโกที่เป็นองค์กรตะวันตก เขาชอบให้มีการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไว้ ยิ่งเก่ายิ่งดี แต่ถ้าย้อนไปได้แค่สมัยโคโลเนียลคือร้อยกว่าปีมานี่ เขาก็พอใจ ป้องปากนินทากันว่า อนุรักษ์ไว้ให้คนตะวันตกมาเดินเล่นนั่นแล อันนี้ฉันว่ามีมูล คนที่เข้าใจว่าหลวงพระบางเป็นเมืองมรดกโลกทั้งเมืองนั้น จึงเข้าใจเสียใหม่ยังไม่สาย พื้นที่อื่นนอกเหนือจากสองข้างถนนเส้นกลางเมืองแล้ว หาใช่เป็นมรดกโลกไม่ อาคารบ้านเรือนไม่ได้ถูกควบคุมโดยยูเนสโก หากแต่ถูกควบคุมโดยรัฐ ส่วนอาคารบ้านเรือนบนถนนสายกลางที่พาดผ่านใจกลางย่านริมโขงของหลวงพระบาง จะถูกควบคุมโดยยูเนสโก ใครจะใช้จะปรับแต่งบ้านเรือนอย่างไ