ปรากฎการณ์ครัวซองต์

มองปรากฏการณ์ครัวซองต์ ถ้าอยากขายอาหารแบบยั่งยืน ต้องเข้าใจ คนไทยขี้เบื่อ อยู่ดีๆ ก็เกิด ปรากฏการณ์ครัวซองต์ เด็กๆ รวมทั้งแก่ๆ ไปเข้าแถวต่อคิวซื้อครัวซองต์ที่ร้านดังแถวฝั่งธนฯ ผมยังเคยโดนลูกสาวลากให้ไปต่อแถวเลย แต่พอได้คิวที่ 80 กว่า ลูกสาวบอกว่า “พ่อกลับเหอะ ไม่ไหว” ปรากฏการณ์แบบนี้สมัยโบราณเขาเรียก ไฟไหม้ฟาง คือมาแวบ ไปแวบ อย่ากะพริบตาเชียว บางเจ้าฟางอาจจะกองโตไหม้นานหน่อย แต่สุดท้ายก็ไหม้หมดจนได้ ถ้าไม่มีการเติมเชื้อฟางเข้าไปอีก เลยไปเข้าสุภาษิตที่ว่า “น้ำขึ้นให้รีบตัก” คือ เมื่อถึงโอกาสแล้วต้องรีบโกยให้ได้มากที่สุด เพราะประเดี๋ยวน้ำก็ลงแล้ว ตักไม่ได้ เป็น “ความเห่อ” ฮิตพักหนึ่งแล้วก็ไป อาจจะกลับมาได้ใหม่เมื่อยุคเวลาเปลี่ยน แต่ไม่อยู่ยงคงกระพันเหมือนสินค้าที่ตอบสนองความต้องการพื้นฐานของคนได้ เช่น ขนมปังแซนด์วิช สบู่ ยาสีฟัน กางเกงขาสั้น ยกทรง อะไรทำนองนี้ อันดับขั้นของความเห่อนี้ อาจจะพัฒนาไปจนเป็นแฟชั่น หรือ แนวโน้มของความชอบของคนได้ ความเห่อ (Fad) คือ ความชอบ ความสนใจอย่างหัวปักหัวปำ เพียงชั่วข้ามคืน พอหมดเสน่ห์ รู้แล้ว ชิมแล้ว ก็หายอยาก มักจะเป็นกับคนกลุ่มหนึ่ง ที่มีความสนใจเหมือ