อมร อำไพรุ่งเรื่อง
กรณีศึกษา Subway ประเทศไทย : หรือถึงเวลา “หมดยุค” แฟรนไชส์ตะวันตก ต้องยอมรับนะครับว่า แบรนด์ Subway ถือเป็นร้านฟาสต์ฟู้ดระดับโลก ทั้งในแง่ของจำนวนสาขาที่มีมากกว่า 3 หมื่นสาขาทั่วโลก ในแง่ของยอดขาย รวมไปถึงในแง่ของมูลค่าแบรนด์ที่ติด Top 5 ในทุกๆ มิติ และก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ สำหรับประเทศไทยที่จะมีแบรนด์ Subway เข้ามาให้บริการคนไทย ที่สามารถรับวัฒนธรรมการบริโภคจากทั่วโลกด้วยความเป็นมิตร ด้วยเหตุนี้ประกอบกับการทำธุรกิจในประเทศไทยที่ธุรกิจแฟรนไชส์จากต่างประเทศสามารถเข้ามาขยายธุรกิจได้อย่างเสรี Subway จึงเริ่มเข้ามาเปิดสาขาในประเทศไทยด้วยระบบแฟรนไชส์มาตั้งแต่ปี 2003 โดยการเข้ามาด้วยระบบแฟรนไชส์ของ Subway จากสหรัฐอเมริกา เป็นการขายตรงไปถึงผู้ที่จะลงทุนโดยตรงด้วยระบบ แฟรนไชส์แบบ Single-unit หรือ Multi-unit Franchise โดยที่ไม่มี Master Franchise ในประเทศไทย หรือพูดง่ายๆ ก็คือขายแฟรนไชส์เป็นรายๆ ตรงโดยไม่ผ่านใครทั้งสิ้น ซึ่งการขายแฟรนไชส์ด้วยระบบดังกล่าวเติบโตมาเรื่อยๆ จนเป็นหลักร้อยสาขา แต่มีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ด้วยการปรับระบบแฟรนไชส์ในประเทศไทยจากเดิม มาเป็นการให้สิทธิ์ Master Franchise กับบ
