อาชีพขับแท็กซี่

อาชีพขับแท็กซี่ ให้ขยันอย่างเดียว รับรองไปรอด ไม่กี่ปี มีรถเป็นของตัวเอง  จากบ้านที่สำโรง ผมนั่งรถแท็กซี่ไปทำธุระที่ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย วันนั้นก่อนขึ้นทางด่วนรถก็ติด ลงจากทางด่วนรถก็ติด แม้อยู่บนทางด่วนรถก็ไม่สามารถเคลื่อนตัวได้คล่อง ผมแก้เครียดกับการต้องนั่งไปบนรถนานด้วยการชวนคนขับรถแท็กซี่คุย อย่างน้อยๆ อาจจะได้เรื่องของเขามาเขียน แล้วก็ได้จริงๆ คนขับแท็กซี่แม้อยู่ในหน้ากากอนามัยป้องกันติดเชื้อโควิด แต่ก็ดูรู้ว่า เขายังเป็นคนหนุ่ม แต่พอได้ยินเสียงเขาพูดแล้ว รู้สึกแปร่งหู จะว่าแป็นคนอีสานก็ไม่ใช่  หรือเป็นคนสุพรรณฯ ยิ่งไม่ใช่ พอได้เห็นป้ายชื่อของเขาที่ติดอยู่ในรถว่า จำนงค์ ละมินโท ทำให้ยิ่งแปลกใจตรงนามสกุลว่าเขาไม่น่าจะเป็นคนไทย “น้องเป็นคนที่ไหน” ผมอดถามไปตรงๆ ไม่ได้ “คนสุรินทร์ครับ” พอรู้ว่าเขาเป็นคนสุรินทร์ ทำให้ผมเข้าใจได้ทันทีว่าเขาคงจะมีเชื้อสายเขมรแน่ๆ แล้วก็จริงดังคาด เมื่อเขาบอกผมว่า “พ่อผมเป็นคนเขมรครับ” “พ่อเป็นเขมร แต่แม่เป็นไทย” “ไม่ใช่ครับ แม่ผมเป็นลาว” “อ้าว ไม่มีเชื้อสายไทยเลยหรือ” “ครับ แต่ผมเกิดเมืองไทย ผมจึงเป็นคนไทย” ถึงตรงนี้รถติดแยกไฟแดง เขาจึงหันหลังมาพูด