อายุ 11 สู้ชีวิต

ครอบครัวลัดดาเป็นชาวปกาเกอะญอ อยู่ที่บ้านห้วยโป่ง อ.แม่ระมาด จ.ตาก พ่อเป็นโรคหอบหืด ทำงานหนักไม่ได้ และต้องกินยาเป็นประจำ ส่วนแม่ไม่สบายโดยไม่รู้สาเหตุ เดินไกลไม่ไหว เคยไปหาหมอแต่ก็ไม่ได้ไปตรวจต่อเนื่อง เพราะบ้านอยู่บนดอย ถนนเกือบตลอดสายเป็นดินลูกรัง ระยะทางห่างจากตัวอำเภอแม่ระมาดเพียง 60 กิโลเมตร แต่ต้องใช้เวลาเดินทางถึง 3 ชั่วโมง ถ้าจ้างรถกระบะต้องเสียค่ารถไปกลับรอบละ 3,000 บาท ส่วนใหญ่คนในหมู่บ้านห้วยโป่งและหมู่บ้านที่อยู่ระหว่างทาง จะใช้วิธีเดินไปเรื่อยๆ ถ้าเจอรถผ่านมาก็ขออาศัยไปด้วย แม่ของลัดดาเคยไปหาหมอครั้งเดียวแล้วก็ไม่ยอมไปอีก แต่พ่อต้องไปรับยาโรคหอบหืดเดือนละครั้ง ต้องขอติดรถคนอื่นไป ลัดดาก็เคยไปในเมือง เพราะไม่สบายต้องไปโรงพยาบาล และ ตอน ป.1 ก็ไปทำบัตรประชาชน โดยขออาศัยรถคนอื่นไป ลัดดามีพี่ 5 คน มีครอบครัวไปหมดแล้ว ลูกสาวคนเล็กอย่างลัดดาจึงช่วยทำงานทั้งในและนอกบ้าน พ่อมีที่นาปลูกข้าวพอกินในครอบครัว ลัดดาช่วยพ่อปลูกข้าว เกี่ยวข้าว ระหว่างนั้นก็ต้องคอยไปถางหญ้าบ่อยๆ ไม่อย่างนั้นข้าวจะโตไม่เต็มที่และเก็บเกี่ยวไม่ได้ คนในหมู่บ้านไม่มีใครปลูกพืชเกษตรเพื่อการค้าอย่างข้าวโพด เพราะบ