เก้าอี้
มีใครเป็นแบบนี้บ้างไหมคะ หลงรักเสื้อ-กางเกงตัวโปรดแบบไม่ยอมเปลี่ยนใจไปชอบตัวอื่น ถึงขนาดใส่แล้วใส่อีกจนขาดเปื่อย ปะผุไม่รู้กี่รอบๆ กระทั่งหมดสภาพที่จะใส่ได้อีก ก็ยังไม่ยอมทิ้ง บางคนชอบที่ซู้ดดด…แต่บังเอิญใส่เสื้อผ้าชุดนั้นไม่ได้อีกแล้ว ด้วยเหตุจำเป็นสารพัดทั้งที่ของยังใหม่เอี่ยม อาจจะเป็นเพราะจู่ๆ ก็อ้วนบวมจนเสื้อคับติ้ว บีบอัดเท่าไหร่มันก็ไม่ยอมลงแม้แต่ขีดเดียว เสื้อผ้าตัวโปรด จะทิ้งก็เสียดาย จะส่งมอบต่อให้ใคร ก็ไม่รู้ว่าเขาจะรักชอบเหมือนเราหรือเปล่า สู้เก็บเอาไว้ดูเล่นเป็นครั้งคราวให้สุขใจบ้างเล็กๆ น้อยๆ ไม่ดีกว่าหรือ แต่การเก็บเสื้อผ้าเก่านั้น ส่วนใหญ่เรามักซุกมันไว้ในก้นตู้ ถึงจะรักจะหวงแค่ไหนมันก็ไม่ได้ออกมาโชว์ตัวให้เราเห็นสักเท่าไหร่หรอก ไม่มีใครอยากเอาเสื้อผ้าเก่าที่ไม่ใช้แล้วออกมาเบียดกินพื้นที่เก็บเสื้อผ้าที่ต้องหยิบจับมาสวมใส่ทุกวันแน่ เว้นแต่ว่าใครคนนั้นจะมีตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่มหึมาประเภทวอล์กอินเข้าไปแล้วเดินดูได้รอบห้องเหมือนโชว์รูมร้านขายเสื้อผ้า และที่น่าแปลกใจก็คือ เสื้อผ้าแสนรักของคนส่วนใหญ่ที่ไม่ค่อยมีใครอยากทิ้ง