เดินเล่นตลาดต่างแดน

ฮิโรชิมา แหล่งกำเนิด มาสด้า ข้าวเกรียบกุ้งคาลบี้ เสื้อผ้ายูนิโคล่ และ ร้านไดโซะ ฮิโรชิมา เป็นเมืองหนึ่งอยู่เกือบปลายสุดของเกาะฮอนชู เกาะใหญ่สุดของญี่ปุ่น เกาะเดียวกันกับที่เมืองหลวงคือโตเกียวตั้งอยู่ แต่ไกลกันมาก ฮิโรชิมาอยู่ปลายสุด ลงใต้ไปอีกหน่อยก็เป็นเมืองฟูกูโอกะแหล่งเกษตรกรรมธรรมชาติที่สำคัญของญี่ปุ่น ฮิโรชิมา เป็นเมืองในใจตลอดกาลของฉัน หลงรักตั้งแต่ไปครั้งแรกเมื่อ 30 กว่าปีก่อน ชอบที่มีรถรางวิ่งผ่านเมือง เหมือนซานฟรานซิสโก เป็นรถรางเก่าแก่วิ่งมาแต่เก่าก่อน แต่เขารักษาสภาพไว้ดีมาก และยังใช้กันเป็นปกติ แม้ว่าคนใช้จะเป็นนักท่องเที่ยวเสียส่วนใหญ่ เพราะคนทำมาหากินทั่วไปก็หันไปใช้รถไฟใต้ดิน หรือการสัญจรวิธีอื่น ฮิโรชิมา เป็นเมืองสวย เป็นเมืองชายทะเลที่ไม่หนาวเกินไป อากาศดีตลอดปี น้ำทะเลด้านนี้ซึ่งเป็นช่องแคบคั่นระหว่างญี่ปุ่นกับเกาหลีใต้แถวเมืองปูซาน ก็สงบกว่าอีกด้านที่ติดทะเลลึก แต่คนทั้งโลกไม่ค่อยรู้จักฮิโรชิมาในแง่นี้ กลับรู้จักเพียงว่าเป็นเมืองที่เคยถูกระเบิดนิวเคลียร์หย่อนใส่เมื่อ 74 ปีก่อน ก่อนที่อีกไม่กี่วันต่อมาก็หย่อนใส่เมืองนางาซากิ ผู้คนล้มตายนับแสน และทำให้ญี่ปุ่นยอมแพ้สงคร

เดินตลาดอิหร่าน! ห้างในเตหะรานสว่างไสว อ่านแล้วบอก “ทรัมป์” ด้วย ข่าวช่วงนี้จะเจอทรัมป์ขู่จะ “จัดการ” กับอิหร่านทุกเมื่อเชื่อวัน บางทีก็เผลอขู่กองทัพตัวเองที่ไม่ยอมเออออยกทัพไปอาละวาดให้อิหร่านศิโรราบโดยเร็ว เหมือนที่ทำกับซีเรีย กับอิรัก อิหร่านเองก็โต้แว๊ดๆๆ ชนิดที่ประเทศที่ไม่ค่อยเถียงกับอเมริกาอย่างไทยแลนด์ มองแล้วเสียวแทน อิหร่านเกลียดอเมริกาเข้าไส้นั้นเข้าใจได้ ถ้าย้อนอดีตในระยะ 30 ปีที่ผ่านมา ที่ประเทศนี้ถูกอเมริกากับประเทศพี่เอื้อยๆ อื่นกระทำครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วอเมริกาเกลียดอิหร่านทำไม  ถ้าเข้าใจว่าอเมริกาพยายามทำตัวเองเป็นนายอำเภอโลก ใครหัวแข็งเสียงแข็งย่อมเสี่ยงต่อการโดนตบเกรียน อันนี้ก็จะไม่เข้าใจยากอีกต่อไป เรารู้จักอิหร่านแต่ว่าเป็นประเทศอิสลาม หัวแข็ง ชอบลอยหน้าลอยตาเถียงกับอเมริกา แต่ที่ไม่รู้คือ อิหร่านมี อารยธรรมายาวนานมาก เป็นอารยธรรมรุ่นแรกของโลก ใครเคยเรียนประวัติศาสตร์โลกแล้วได้ยินคำว่า เมโสโปเตเมีย นั่นแหละอิหร่าน อิหร่าน ถูกเบียดขับจากนานาประเทศมหาอำนาจมานาน จนเมื่อสิบกว่าปีก่อนก็ประกาศพัฒนานิวเคลียร์โดยใช้นักวิทยาศาสตร์ในประเทศ แม้ว่าจะอยู่ระหว่างถ

“แมนนิ่ง” ตลาดใหญ่สุดในศรีลังกา สุดแออัด พ่อค้า-แม่ขาย จำใจย้ายทำเล เคยพาไปเดินตลาดแมนนิ่ง ที่โคลัมโบ เมืองหลวงทางเศรษฐกิจของศรีลังกามาแล้ว จำได้ว่าเคยบอกว่าตลาดนี้กำลังจะต้องย้ายไปที่ใหม่ เพราะสถานที่เดิมพื้นที่ราว 7 ไร่กลางกรุงโคลัมโบนั้น ไม่เหมาะอีกต่อไป เพราะแออัด มีปัญหาการจราจรและการรักษาความสะอาด ที่จอดรถก็ไม่มี คนเลยไม่ค่อยมาจับจ่ายซื้อหาทั้งที่เป็นตลาดใหญ่สุดของประเทศ เรื่องย้ายตลาดสดใหญ่ออกจากเมืองหลวงนี่ มีในหลายประเทศ ญี่ปุ่นก็ย้ายตลาดปลาซึกิจิ ออกไปจากที่ตั้งเดิมซึ่งอยู่ไม่ไกลย่านชินจูกุ ย้ายออกไปเมืองชิบะนู่นเลยทีเดียว ด้วยเหตุผลเดียวกัน วันที่เขารื้อตลาดซึกิจินั่น ข่าวว่าหนูนับร้อยนับพันตัววิ่งกันพล่าน ขนาดว่าเมืองสะอาดอย่างญี่ปุ่นนะ ตลาดแมนนิ่ง ของศรีลังกามีปัญหาเดียวกัน เสียแต่ว่าแผนการย้ายตลาดแมนนิ่งนั้นเลื่อนแล้วเลื่อนอีก รัฐบาลศรีลังกาหลายรัฐบาลสัญญาว่าจะย้ายตลาดนี้ออกไป ที่ดินแปลงใหม่ใหญ่กว่าเดิมหลายเท่าใกล้ตลาดปลาที่ย่าน Peliyagoda ก็เตรียมไว้แล้ว แต่ก็เลื่อนเพราะไม่มีงบประมาณบ้าง หรือไม่ก็เพราะรัฐบาลมีเรื่องอื่นต้องทำอีกมาก อันว่า “เรื่องอื่นต้องทำอีกมาก” นี่ ก็น

อีกมุมที่อยากให้รู้จัก! ฮิโรชิมา เมืองสวยชายทะเล ไม่หนาวเกินไป อากาศดีตลอดปี ฮิโรชิมา เป็นเมืองหนึ่งอยู่เกือบปลายสุดของเกาะฮอนชู เกาะใหญ่สุดของญี่ปุ่น เกาะเดียวกันกับที่เมืองหลวงคือโตเกียวตั้งอยู่ แต่ไกลกันมาก ฮิโรชิมา อยู่ปลายสุดลงใต้ไปอีกหน่อยก็เป็นเมืองฟูกูโอกะแหล่งเกษตรกรรมธรรมชาติที่สำคัญของญี่ปุ่น ฮิโรชิมา เป็นเมืองในใจตลอดกาลของฉัน หลงรักตั้งแต่ไปครั้งแรกเมื่อ 30 กว่าปีก่อน ชอบที่มีรถรางวิ่งผ่านเมือง เหมือนซานฟรานซิสโก เป็นรถรางเก่าแก่วิ่งมาแต่เก่าก่อน แต่เขารักษาสภาพไว้ดีมาก และยังใช้กันเป็นปกติ แม้ว่าคนใช้จะเป็นนักท่องเที่ยวเสียส่วนใหญ่ เพราะคนทำมาหากินทั่วไปก็หันไปใช้รถไฟใต้ดิน หรือการสัญจรวิธีอื่น ฮิโรชิมา เป็นเมืองสวย เป็นเมืองชายทะเลที่ไม่หนาวเกินไป อากาศดีตลอดปี น้ำทะเลด้านนี้ซึ่งเป็นช่องแคบคั่นระหว่างญี่ปุ่นกับเกาหลีใต้แถวเมืองปูซาน ก็สงบกว่าอีกด้านที่ติดทะเลลึก แต่คนทั้งโลกไม่ค่อยรู้จักฮิโรชิมาในแง่นี้ กลับรู้จักเพียงว่าเป็นเมืองที่เคยถูกระเบิดนิวเคลียร์หย่อนใส่เมื่อ 74 ปีก่อน ก่อนที่อีกไม่กี่วันต่อมาก็หย่อนใส่เมืองนางาซากิ ผู้คนล้มตายนับแสน และทำให้ญี่ปุ่นยอมแพ้สงครามอ

นับถือ! ยูนิโคล่ ใช้เวลา 70 ปี ก่อนขึ้นแท่น “ร้านเสื้อผ้าใหญ่ที่สุดในเอเชีย” ญี่ปุ่น เป็นแหล่งกำเนิดธุรกิจระดับโลก บางธุรกิจกำเนิดในโตเกียวทีเดียวเลย อย่างเช่น ฮิตาชิ รายใหญ่อย่างโตโยต้านั้นแม้ไม่ได้เกิดที่โตเกียว แต่ก็อยู่ใกล้นาโกยา ไม่จัดว่าไกลเกินไป ขณะที่ฮิโรชิมา นั้น เป็นแหล่งกำเนิด รถยนต์มาสด้า ข้าวเกรียบกุ้งคาลบี้ เสื้อผ้ายูนิโคล่ และร้านไดโซะ ทั้งหมดกลายเป็นธุรกิจระดับโลกไปแล้ว กล่าวสำหรับ ยูนิโคล่ (Uniqlo) เป็นร้านขายเสื้อผ้าธรรมดาๆ มาตั้งแต่ปี 2492 ในจังหวัดใกล้เคียง จนต่อมาปี 2527 ขยายเป็นธุรกิจเสื้อผ้าขนาดใหญ่ ใช้ชื่อว่า ยูนิโคล่ ย้ายมาปักหลักที่ฮิโรชิมา แล้วเติบใหญ่โดยลำดับ ตอนนี้มีสาขาทั่วโลกเกือบ 2,000 สาขา เฉพาะในอเมริกาก็ปาเข้าไปครึ่งร้อย เป็นธุรกิจร้านเสื้อผ้าที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย มีพนักงานกว่า 40,000 คน สำนักข่าวบลูมเบิร์ก ประเมินว่า ธุรกิจยูนิโคล่มีมูลค่าประมาณแสนล้านบาท นี่หมายถึงตัวบริษัทเขานะ ส่วนยอดขายนั้นน่าจะมากกว่านี้อย่างน้อยก็เท่าตัว

“ม็อบฮ่องกง” รุนแรง ยืดเยื้อ เหตุเพราะ จิมซาจุ่ย ไม่เหมือน เทียนอันเหมิน ไม่ว่าจะเชียร์ขาดใจ ไม่ว่าจะรำคาญ ไม่ว่าจะเฉยเมย เราต่างได้ยินข่าวเรื่องประท้วงบนเกาะฮ่องกงมาหลายเดือน และน่าจะต้องตามกันไปอีกพักใหญ่ เรื่องไม่ลงรอยของจีนแผ่นดินใหญ่กับฮ่องกง ยังไม่จบเร็วนี้ แต่จะยืดเยื้อแน่นอน เพราะคนฮ่องกงนั้นลึกๆ ไม่เคยยอมรับการปกครองของจีน และแม้จะต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองของจีน คนฮ่องกงก็พยายามเรียกร้องอิสระในการตัดสินอนาคตตนเองหลากหลายอย่าง กฎหมายเรื่องการส่งผู้ร้ายข้ามแดน ซึ่งทำให้คนกังวลว่าบรรดาคนที่ต่อต้านรัฐบาลจีนจะถูกจับตัวส่งไปแผ่นดินใหญ่ เป็นเพียงหนึ่งในร้อยในพันเรื่อง แต่เป็นเรื่องใหญ่ และเป็นความกังวลที่สมเหตุผล เพราะจีนแผ่นดินใหญ่จับคนที่เห็นต่างจากตนไปรับโทษมาแล้วมากมาย แม้ว่าจะหนีออกมาก็ยังตามจับตัวได้ โดยใช้ทั้งกำลังคนและอำนาจในการบีบให้ประเทศอื่นดำเนินการตามต้องการ คนเคลื่อนไหวต่อต้านรัฐบาลจีนในฮ่องกง ถูกจับข้ามไปรับโทษในแผ่นดินใหญ่หลายคน บางคนหนีมาอยู่เมืองไทยยังถูกจับกลับไปได้ ดังนั้น ความกังวลนี้สมเหตุผล และน่าเห็นใจ แต่การที่ลุกขึ้นต่อต้านประท้วงทั้งเกาะให้คนเห็

”อัมสเตอร์ดัม” เมืองจักรยาน เหม็นเบื่อนักท่องเที่ยวเต็มที นักท่องเที่ยวที่มาอัมสเตอร์ดัม ได้ยินชื่อเสียงความเป็นเมืองจักรยาน ก็พากันคลั่งไคล้อยากปั่นจักรยานบ้าง ทั้งที่อยู่บ้านตัวเองไม่เคยปั่น แต่มาปั่นที่อัมสเตอร์ดัม และต้องมีเซลฟี่เป็นประจักษ์พยานให้โลกรู้ คนอัมสเตอร์ดัม ที่ปั่นจักรยานจริงในชีวิตประจำวัน จึงต้องเผชิญกับความอลเวงของจักรยานที่นักท่องเที่ยวปั่นชิล ปั่นเพื่อเซลฟี่ ปั่นตามแต่ใจอยากเหมือนอยู่สนามหลังบ้านตัวเอง แต่คนอัมสเตอร์ดัมเขาต้องใช้ชีวิตปกติ เขาเบื่อมากมาย อัมสเตอร์ดัมมีประชากร 800,000 คน แต่มีนักท่องเที่ยวปีละ 18 ล้านคนน่ะ คิดดู ที่ปั่นจักรยานกระจายระเหเร่ร่อน หรือที่ไปถ่ายเซลฟี่ในแปลงดอกทิวลิปของเขาจนป่นปี้ปีแล้วปีเล่า ก็เกินกว่าครึ่งของจำนวนนี้ สิ่งที่ทำให้เขาอิดหนาระอาใจ จนไม่อยากจะต้อนรับนักท่องเที่ยวอีกต่อไปก็คือพฤติกรรมน่ารำคาญ ไม่มีกาลเทศะ หยาบคาย วุ่นวายของนักท่องเที่ยว ที่หนักหนาขึ้นมาในระยะหลายปีที่ผ่านมา รายได้จากการท่องเที่ยวประเทศเขาไม่ใช่น้อย ปีละ 8 หมื่นกว่าล้านยูโร เขาเสียดายอยู่ แต่เขาก็ไม่อยากทำลายความสงบสุขของผู้คนของเขาเพื่อรายได้พวกนี้ เขาคาดการณ

ตลาดเคนยา เล็กๆ ไม่มีระเบียบ แต่มีสีสัน ที่สำคัญ “ถุงพลาสติกห้ามเข้า” เคนยา ในสายตาคนทั้งโลกยังคงเป็นประเทศกำลังพัฒนาในแอฟริกา ผู้คนยังยากจน และมีทุพภิกขภัยกระแทกรัวๆ เข้าให้น้ำตาตกตลอดเวลา สำหรับฉันและอีกหลายคน เคนยาเป็นประเทศที่มีผู้หญิงได้รับรางวัลโนเบลคนแรกของโลก คือ Wangari Maathai ได้รับเมื่อปี ค.ศ. 2004 ในสาขาสันติภาพ Wangari Maathai ยังเป็นอะไรแรกๆ อีกหลายอย่างของประเทศนี้ เสียดายที่อายุสั้น เสียชีวิตจากมะเร็งไปเมื่อปี ค.ศ. 2011 แต่ทุกวันนี้คนเคนยายังคงยึดนางเป็นวีรสตรี เคนยา เป็นประเทศอนุรักษนิยม ยังไม่ยอมรับเรื่องก้าวหน้าอีกหลายเรื่องอย่างรักร่วมเพศ หรือเพศที่สาม และยังคงยึดแนวคิดแบบชนเผ่า ใครมาจากเผ่าไหนตระกูลไหนจะเป็นเรื่องสำคัญมาก ระบบเส้นสายที่อิงกับระบบเผ่าแบบนี้ยังมีอยู่ทั่วไป อย่าง Wangari Maathai หลังจากจบการศึกษาทั้งปริญญาตรีปริญญาโทจากอเมริกาอย่างที่หาได้ยากในสตรีจากประเทศเดียวกัน เธอเดินทางกลับมาประเทศเพื่อจะมาเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย เมื่อเดินทางมาถึงพบว่าตำแหน่งอาจารย์ที่ทาบทามเธอไว้นั้น ถูกยกให้คนอื่นที่มาจากตระกูลที่มีชื่อเสียงไปแล้วจ้อย แต่ที่ก้าวหน้ามาก คือ เ

เดินตลาดแคลิฟอร์เนีย เกาะโต๊ะแทงหวย หวังรวย 5 หมื่นล้าน! เพิ่งเป็นข่าวไปทั่วโลก ขนาด CNN ยังรายงานครึกโครม เมื่อ California Lotto หรือลอตเตอรี่ของรัฐแคลิฟอร์เนีย ประกาศโครมครามว่า รางวัลแจ็กพอตใหญ่ หรือที่เรียกว่า Mega Millions Prize นั้นแตกแล้ว ด้วยเงินรางวัล 1,500 ล้านเหรียญ หรือ 5 หมื่นกว่าล้านบาท รางวัลขนาดนี้ มันก็ต้องกรีดร้องให้ก้องโลกกันหน่อยว่าไหม แต่ช้าก่อน…มาเดินตลาดกันอย่างพินิจพิจารณา แล้วเรียนรู้กันว่ามันยังไงแน่ ในอเมริกา มีลอตเตอรี่ขายเกือบทุกรัฐ เป็นการสร้างรายได้ของรัฐบาลท้องถิ่น แต่ไม่มีลอตเตอรี่ของรัฐไหน “เล่นใหญ่รัชดาลัย” เท่าของแคลิฟอร์เนีย ด้วยเงินรางวัลสูงกว่าพันล้านเหรียญ ลอตเตอรี่เขาก็ขายเหมือนรัฐอื่น คือ เราไปซื้อเริ่มจากเหรียญสองเหรียญ ระบุเลขทุกหลักได้เลย แต่ระบุหมวดอักษรไม่ได้ เสร็จแล้วก็เก็บไว้รอเขาออกรางวัล แต่เขามีลูกเล่นไว้ดึงดูดใจกันเป็นล่ำเป็นสัน ด้วยการทำช่องทางให้ลุ้นรางวัลใหญ่กว่าปกติ อย่างลอตเตอรี่ Power Ball ซึ่งมีโอกาสได้เงินมากขึ้น ด้วยลูกเล่นการแทง น่าจะเหมือนบ้านเราที่มีโต๊ดมีเต็ง    มีแทงเพิ่มให้ได้เงิน 2 เท่า อะไรประมาณนั้น ซับซ้อนขนา