เรื่องดีมีอยู่

เรื่องราวดี -ดี  : ของฝากจากเมืองจันท์  เงิน 60 บาท กับ  น้ำใจแม่ค้าทุเรียน “มีหมอน มาฝากจากจันท์ หนึ่งลูก มารับด่วน กลิ่นเริ่มโชยแล้ว” ข้อความจากเพื่อนสาว “คอทุเรียน” เด้งขึ้นในไลน์ เมื่อวันก่อน ตกเย็นหลังเลิกงาน จึงฝ่าการจราจรไปรับผลไม้โปรด มาจากบ้านพักของคนให้ ย่านวัชรพล ก่อนนำ “หมอนทอง” ใบเขื่องน้ำหนักไม่ต่ำกว่า 3 กิโลฯ ใส่ท้ายรถเพื่อขนกลับบ้าน แต่ในใจยังเกิดความกังวลเล็กๆ “แล้วจะปอก…ยังไงล่ะเนี่ย” ระหว่างทางกลับบ้าน ผ่านถนนคู้บอน เห็นรถขายทุเรียนจอดอยู่ริมทางเป็นระยะ จังหวะเห็นที่ว่างพอจอดได้ จึงเปิดไฟเลี้ยวซ้าย ดับเครื่อง ก่อนเดินลงไปถาม ด้วยอาการเหนียมๆ “ขอโทษนะ พอดีมีทุเรียนอยู่ลูกหนึ่ง เพื่อนเขาให้มา แต่ปอกไม่เป็น จะรบกวนให้ช่วยปอกให้หน่อยได้มั้ย” “ได้เลยจ้า” แม่ค้าตอบกลับมา ด้วยน้ำเสียงเต็มใจ แจ่มใสเกินคาด รีบกุลีกุจอ หยิบของฝากจากเมืองจันท์ ไปให้แม่ค้าท่านเดิมช่วยจัดการ ระหว่างที่เธอทำงานด้วยความคล่องแคล่ว จึงชวนคุย-หัดปอกมาจากไหนหรือ “เคยดูเขาทำครั้งเดียวก็เป็นเลยจ๊ะ” แม่ค้า ปากก็ตอบ ส่วนมือทั้งสอง ก็คอยประคองพูทุเรียน ออกจากเปลือก ก่อนห่อด้วยกระดาษไข ทะนุถนอมอย่างเบา