แม่ค้า 13
น้ององุ่น ด.ญ.ธาพิดา ใยเมือง นักเรียนชั้น ม.1 เติบโตมาด้วยอาชีพแม่ค้าส้มตำริมหาดที่ชลบุรี ตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ พ่อแม่แยกทางตั้งแต่เธออายุ เพียง 2 ขวบ เติบโตมากับย่าที่มีอาชีพขายส้มตำ เธอกับย่าคงจะสบายกว่านี้บ้าง หากพ่อไม่เสียชีวิตกะทันหัน เมื่อพฤศจิกายนปีที่แล้ว ซ้ำร้ายย่ายังมาป่วยโรคเบาหวาน ความดันสูง แผลที่เท้าติดเชื้อมาเกือบ 1 ปี ยังไม่หาย ย่ากินยาวันละเกือบ 20 เม็ด เพื่อให้ร่างกายแข็งแรงพอ ที่จะตำส้มตำได้ทุกวัน …เพราะใน 1 สัปดาห์ ย่าแทบไม่เคยหยุดทำงาน … ย่าทำงานจนดวงตาข้างขวาบอดสนิท ตาซ้ายเห็นเพียงลางๆ เพราะไม่ยอมผ่าตัด ห่วงว่า ถ้าหยุดขาย จะหาเงินจากไหนมาเป็นค่าเช่าห้อง และเงินไปโรงเรียนของหลาน องุ่นเห็นย่าตำส้มตำ มาตั้งแต่เล็ก เธอจึงคุ้นชินกับการช่วยงานบนรถเข็นส้มตำของย่า ขายตำปูปลาร้า ตำไข่เค็ม น้ำตกหมู ไก่ย่าง ลาบ ซุปหน่อไม้ ด้วยความคล่องแคล่ว จนเป็นที่คุ้นตาของคนย่านนั้น และพ่อค้าแม่ค้า ที่ขายของแบบเดียวกันกับพวกเธอ คงจะดีไม่น้อยหากเธอโตกว่านี้ และไม่ต้องไปโรงเรียน ย่าก็จะมีคนตำส้มตำแทน และยอมไปรักษาดวงตาทั้งสองข้าง..ตามสิทธิ์ที่ควรจะทำ แต่เมื่อองุ่น ยังอายุเพียง 13 ปี เรียนอ
