ไค

ไคแผ่นทอด ทำจากสาหร่ายน้ำจืด ออเดิร์ฟของชาวหลวงพระบาง จิ้มกินกับแจ่วบอง “ไค” หรือ “ไก” เป็นสาหร่ายน้ำจืดที่งอกงามในแม่น้ำที่เย็น ใสสะอาด และต้องเป็นน้ำไหลเอื่อยๆ เช่นที่เมืองหลวงพระบางซึ่งมีแม่น้ำคานและแม่น้ำโขงไหลผ่าน ส่วนในประเทศไทยพบได้ในแม่น้ำน่าน อำเภอท่าวังผา จังหวัดน่าน และแม่น้ำโขง ที่เชียงของ จังหวัดเชียงราย ไค เป็นสาหร่ายเส้นยาวสีเขียวสด บางสายพันธุ์ยาวได้ถึง 2 เมตร ชาวไทลื้อรู้จักนำไคไปประกอบอาหารมาเป็นร้อยปีแล้ว โดยนำไปทำห่อนึ่งไก ไกยี และคั่วไก เดี๋ยวนี้ไทยเราก็รู้จักเอามาแปรรูปเป็นสาหร่ายแผ่นอบกรอบเป็นของกินเล่น คล้ายๆ กับสาหร่ายแผ่นของญี่ปุ่น ไค เป็น สาหร่ายน้ำจืดสีเขียว สกุล Cladophora มีโปรตีนสูง มีเบต้าแคโรทีน วิตามินและเกลือแร่อยู่กว่า 18 ชนิดเชียว สาหร่ายไค เป็นอย่างเดียวกับที่ชาวล้านนาเรียกว่า “เทา” หรือ “เตา” อย่างในเพลงของกิ๋นคนเมืองของอ้ายจรัล มโนเพ็ชร ตอนหนึ่งที่ว่า “ต๋ำบ่าหนุนยำเตา ซ้าบ่าเขือผ่อยแก๋งเห็ดแก๋งหอย ก้อยป๋าดุ๊กอุย” ชาวหลวงพระบางแห่งประเทศสปป.ลาว จะนำสาหร่ายน้ำจืดชนิดนี้ไปล้างน้ำให้สะอาด โรยหน้าด้วยกระเทียมฝาน มะเขือเทศฝาน พริก และงา หรือจะไม่โรยหน้