ไอ้หมี

ผมไปเที่ยวที่จังหวัดพิจิตรครั้งล่าสุดเมื่อเดือนที่แล้ว สมัยที่คุณสนั่น ขจรประศาสน์ ยังมีชีวิตอยู่ ถ้าผู้ใดไปเที่ยวจังหวัดพิจิตรมักจะไปที่ฟาร์มเลี้ยงนกกระจอกเทศและหมูป่า แต่ปัจจุบันทราบมาว่า ฟาร์มที่ว่าได้เลิกกิจการไปแล้ว ถึงไม่ได้ไปเที่ยวที่ฟาร์มนกกระจอกเทศและหมูป่า แต่พิจิตรก็มีสถานที่ท่องเที่ยวทางเกษตรอื่นอีกหลายแห่ง เช่น สวนมะม่วงน้ำดอกไม้และส้มโอท่าข่อย เฉพาะส้มโอท่าข่อยอย่างเดียว มีปลูกอยู่เฉพาะที่อำเภอโพธิ์ประทับช้าง ปีหนึ่งๆ สามารถทำรายได้ให้ผู้ปลูกกว่า 600 ล้านบาททีเดียว ส้มโอท่าข่อยมีชื่อเสียงมานาน ผมรู้จักมานานแล้วเช่นกัน เพียงแต่ไม่เคยกิน แค่รู้จักชื่อเฉยๆ เพิ่งได้กินส้มโอท่าข่อยก็ตอนไปเที่ยวที่พิจิตรตามที่เกริ่นมาข้างต้น เหตุที่ได้กินก็เพราะ คุณวิสูตร บัวชุม ผู้อำนวยการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ที่ดูแลรับผิดชอบของจังหวัดพิจิตรได้พาไปกินอาหารตบท้ายด้วยส้มโอท่าข่อยที่ขึ้นชื่อของพิจิตร ได้กินส้มโอที่ว่านี้แล้วติดใจกันทุกคน เพราะไม่หวานเหมือนน้ำตาลแต่หวานเหมือนส้มที่มีรสเปรี้ยวนิดๆ เนื้อของส้มโอกลีบใหญ่สีชมพูอ่อนๆ เนื้อแน่นไม่แฉะ เปลือกบางปอกง่ายอีกต่างหาก หลังจากกินอาหารและตบ