พระราชวังวินด์เซอร์ เป็น พระราชวังที่ยังคงมีผู้อยู่อาศัยซึ่งมีอายุเก่าแก่และมีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก เคยเป็นที่ประทับของกษัตริย์และราชินีของอังกฤษมาเกือบพันปี ปัจจุบันเป็นหนึ่งในที่พระทับของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง และเป็นสถานที่จัดพระราชพิธีต่าง ๆ รวมถึงพิธีต้อนรับสมาชิกราชวงศ์และผู้นำจากต่างประเทศ
พระราชวังวินด์เซอร์ มีเจ้าหน้าที่ประจำราว 150 คน และมีห้องโถงใหญ่ซึ่งเรียกว่าสเตทอพาร์ตเมนต์ เป็นสถานที่เก็บพระบรมฉายาลักษณ์และภาพศิลปะล้ำค่า รวมถึงหอสมุดหลวง
ภายในบริเวณพระราชวังวินด์เซอร์ เป็นที่ตั้งของโบสถ์เซนต์จอร์จ ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งคณะอัศวินการ์เทอร์ ที่ก่อตั้ง ในปี 1348 โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่สาม ซึ่งนับเป็นคณะอัศวินที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ในปัจจุบันคณะอัศวินนี้ มีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง ทรงเป็นประธาน ส่วนสมาชิกประกอบด้วย เจ้าชายแห่งเวลส์ และสมาชิกพระบรมวงศานุวงศ์ชั้นสูง 24 พระองค์
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง เสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐานไปประทับ ณ พระราชวังวินด์เซอร์ในช่วงสุดสัปดาห์เป็นการส่วนพระองค์ ในบางโอกาส และจะประทับอยู่เป็นเวลาหนึ่งเดือนในช่วงฤดูใบไม้ผลิ หรือที่เรียกว่าอีสเตอร์คอร์ท และอีก หนึ่งสัปดาห์ในเดือนมิถุนายนของทุกปี เพื่อเป็นองค์ประธานในงานรอยัลแอสคอต และพิธีมิสซาฉลองคณะอัศวินการ์เทอร์ประจำปี
พระเจ้าวิลเลียมผู้พิชิต เป็นกษัตริย์พระองค์แรกที่ทรงเลือกสถานที่สร้างพระราชวังวินด์เซอร์ ซึ่งตั้งอยู่เหนือแม่น้ำเทมส์ และอยู่ติดเขตล่าสัตว์ของชาวแซกซัน การก่อสร้างเริ่มขึ้นเมื่อประมาณปี 1070 และเสร็จสมบูรณ์ในอีก 16 ปีต่อมา
เดิมทีเป็นป้อมปราการที่สร้างขึ้นเพื่อป้องกันด้านตะวันตกของกรุงลอนดอน แต่เนื่องจากการเดินทางไปมาที่สะดวกจากเมืองหลวง และอยู่ในพื้นที่ล่าสัตว์หลวง ทำให้พระราชวังวินด์เซอร์ถูกใช้เป็นสถานที่ประทับอย่างเป็นทางการ
ต่อมา ราชวงศ์ทิวดอร์ได้ต่อเติมและปรับแต่งตัวปราสาทเป็นบางส่วน แต่ยังคงเก็บรายละเอียดที่เชื่อมโยงกับราชวงศ์วินด์เซอร์เอาไว้ และพระศพของพระเจ้าเฮนรีที่แปด ถูกฝังที่อยู่โบสถ์เซนต์จอร์จ ร่วมกับพระนางเจน ซีมัวร์พระชายาองค์ที่สาม ซึ่งเป็นคนโปรดของพระองค์
พระราชวังวินด์เซอร์ผ่านช่วงสงครามโลกมาได้โดยปราศจากอันตราย แต่ได้รับความเสียหายหนักในอีก 50 ปีต่อมา จากเหตุเพลิงไหม้เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 1992 โดยไฟได้เริ่มลุกลามจากโบสถ์เล็กส่วนพระองค์ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียไปยังหลังคา ทำให้เพดานของห้องโถงเซนต์จอร์จ ห้องโถงรับรองใหญ่ รวมถึงโบสถ์เล็ก ห้องเลี้ยงรับรองอาหาร และห้องนั่งเล่นสีแดงเลือดหมูได้รับความเสียหาย ส่วนการซ่อมแซมพระราชวังวินด์เซอร์เริ่มขึ้นทันทีหลังจากนั้น โดยมีดยุกแห่งเอดินบะระ เป็นองค์ประธานคณะกรรมการบูรณะ
บริเวณที่ได้รับความเสียหายหนักจากเพลิงไหม้ เช่น ท้องพระโรงเซนต์จอร์จ ได้ถูกออกแบบใหม่เป็นสถาปัตยกรรมโกธิค ในขณะที่ส่วนอื่น ๆ ถูกบูรณะให้กลับไปเหมือนตามแบบเดิมในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่หก
การซ่อมแซมพระราชวังวินด์เซอร์ครั้งนั้นใช้เวลาห้าปี โดยใช้งบประมาณจากการเก็บค่าเข้าชมบริเวณโดยรอบตัวปราสาท และค่าเข้าชมพระราชวังบักกิงแฮม ซึ่งเปิดให้สาธารณะได้เห็นกันเป็นครั้งแรกเมื่อปี 1993
ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่หนี่ง (ค.ศ.1558-1603) มีหลายส่วนของพระราชวังที่ต้องได้รับการซ่อมแซม ซึ่งงานบูรณะเริ่มขึ้นเมื่อช่วงปี 1570 โดยระเบียงไม้ ซึ่งทุกวันนี้เรียกว่านอร์ท เทอร์เรซ ถูกปรับปรุงใหม่ให้เป็นหินแทน และมีการต่อเติมทางเดินยาวให้สมเด็จพระราชินีฯ สามารถเสด็จพระราชดำเนินในช่วงที่อากาศหนาวหรือฝนตกได้ ซึ่งต่อมาในศตวรรษที่ 19 ส่วนนี้ถูกปรับปรุงต่อให้รวมอยู่ในห้องสมุดหลวง
ในช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ใช้พระราชวังวินด์เซอร์เป็นฐานที่มั่น และเป็นเรือนจำคุมขังผู้ที่ภักดีต่อราชวงศ์
ต่อมาในปี 1660 พระเจ้าชาลส์ที่สองขึ้นครองราชย์ (ค.ศ.1660-1685) จึงได้ทรงฟื้นฟูสถาบันกษัตริย์ และมีพระราชประสงค์ให้พระราชวังวินด์เซอร์ เป็นสถานที่ประทับหลักที่อยู่นอกเมือง โดยได้ทรงแต่งตั้งนายฮิว เมย์ เป็นสถาปนิกผู้ดูแลงานบูรณะพระราชวังวินด์เซอร์ให้ทันสมัย จนงานแล้วเสร็จเมื่อปี 1683 ทำให้ส่วนรอยัล อพาร์ตเมนต์ กลายเป็นโถงขนาดใหญ่ที่สุดในอังกฤษที่ตกแต่งสถาปัตยกรรมบาโรก
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ประทับอยู่ที่พระราชวังวินด์เซอร์ โดยใช้เป็นสถานที่รับรองกษัตริย์ เอกอัครราชทูต และรัฐมนตรีจากต่างชาติ ทำให้พระราชวังวินด์เซอร์กลายเป็นจุดเด่นของจักรวรรดิอังกฤษ และของยุโรปซึ่งมีหลายราชวงศ์ที่เป็นพระญาติของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ส่วนในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่หก ทรงเปรียบพระราชวังวินด์เซอร์ว่าเป็นเหมือนบ้าน เนื่องจากก่อนหน้าการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติ ก็ทรงประทับอยู่พร้อมด้วยพระธิดาทั้งสองพระองค์ ณ รอยัลลอดจ์ ในอุทยานวินด์เซอร์อยู่แล้ว
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง มีการนำภาพวาดและงานศิลปะออกจากพระราชวังวินด์เซอร์ เพื่อไปเก็บรักษายังสถานที่ปลอดภัย ส่วนพระเจ้าจอร์จที่หกและสมเด็จพระราชินี ทรงตั้งพระทัยว่าจะประทับอยู่ ณ พระราชวังบักกิงแฮม ในขณะที่กรุงลอนดอนถูกโจมตีทางอากาศ แต่ทั้งสองพระองค์ ยังคงใช้เวลาในช่วงค่ำและสุดสัปดาห์ที่พระราชวังวินด์เซอร์ กับเจ้าหญิงเอลิซาเบธ และเจ้าหญิงมาร์กาเร็ต
สถิติน่ารู้
•พระราชวังวินด์เซอร์มีเนื้อที่ทั้งหมด 52,609 ตารางเมตร
•มีผู้เข้าชมกว่าหนึ่งล้านคน ระหว่างปี 2010 และ 2011
•ห้องที่ใหญ่ที่สุดในพระราชวังวินด์เซอร์ คือท้องพระโรงเซนต์จอร์จ มีความยาว 55.5 เมตร กว้าง 9 เมตร และสามารถรองรับแขกได้ถึง 162 คน สำหรับงานพระราชทานเลี้ยงรับรองอย่างเป็นทางการ
•เคยเป็นที่ประทับของกษัตริย์อังกฤษ มาแล้วถึง 40 พระองค์ รวมถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สองในปัจจุบัน
•ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของประราชวังวินด์เซอร์ คือรั้วโดยรอบป้อมปราการทรงกลม และส่วนที่ใหม่ที่สุด คือห้องโถงแลนเทิร์นทรงกลม ซึ่งอยู่ภายในสเตทอพาร์ตเมนต์
•กระจกเคลือบที่เก่าแก่ที่สุดในพระราชวัง มีอายุนับย้อนกลับไปได้ถึงปี 1236 โดยเชื่อกันว่าเป็นของขวัญพระราชทานจากพระเจ้าเฮนรีที่สาม แก่พระนางเอลานอร์แห่งโพรวองซ์ ซึ่งเป็นพระชายา เนื่องในโอกาสพระราชพิธีอภิเสกสมรส
•เหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ที่พระราชวังวินด์เซอร์ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 1992 ต้องใช้เวลา 15 ชั่วโมง และน้ำ 1.5 ล้านแกลลอนเพื่อดับไฟ
•เพลิงไหม้สร้างความเสียหายให้กับพระราชวังวินด์เซอร์ 20%
•ในปัจจุบัน ห้องครัวใหญ่ในพระราชวังวินด์เซอร์ เป็นห้องครัวที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศ โดยเคยถูกใช้ประกอบอาหารให้กับกษัตริย์อังกฤษมาแล้ว 32 พระองค์ รวมถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง
•สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่สอง ทรงมีเจ้าหน้าที่ประจำครัว 33 คน เชฟและรองเชฟ 20 คน เชฟทำขนม 3 คน และพนักงานยกของ 10 คน
•นาฬิกาในห้องครัวใหญ่จะถูกตั้งเวลาให้เร็วกว่าปกติห้านาทีเสมอ เพื่อให้แน่ใจว่าอาหารที่ประกอบถวายสมเด็จพระราชินีนาถฯ จะไม่ล่าช้า
•เครื่องตีไข่ในห้องครัวหลัก สามารถตีไข่ได้ถึง 250 ฟองต่อครั้ง
•ห้องเก็บไวน์ของพระราชวังวินด์เซอร์ ปัจจุบันอยู่ในหอคอยทรงกลม โดยมีไวน์อยู่ประมาณ 18,000 ขวด
•ในรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จที่สี่ หอคอยทรงกลมถูกปรับยกฐานให้สูงขึ้นราว 30 ฟุต เพื่อให้พระราชวังดูสวยงามขึ้น และเหมาะกับแนวการตกแต่งที่โรแมนติกของปราสาทโกธิค
•หอคอยทรงกลม เป็นเพียงแต่ชื่อเท่านั้น โดยที่จริงแล้วไม่ได้มีทรงกลม แต่เป็นทรงเหลี่ยม ตั้งอยูทางด้านใต้ของพระราชวัง และฐานทางด้านใต้มีขนาดกว้างกว่าด้านเหนือ
ถือเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ เมื่อ “นายพิพัฒ พะเนียงเวทย์” ประธานกรรมการ และประธานกรรมการบริหาร บริษัท ไทยเพรซิเดนท์ฟูดส์ จำกัด (มหาชน) หรือ TFMAMA ผู้ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบรนด์ “มาม่า” ได้ถึงแก่กรรมด้วยสิริอายุ 87 ปี ประวัติการศึกษา นายพิพัฒ พะเนียงเวทย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม 2482 จบมัธยมศึกษา โรงเรียนสันติราษฎร์บำรุง สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขา Education Science จากประเทศจีน และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ (MBA) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นอกจากนี้ ยังสำเร็จการศึกษาหลายหลักสูตร เช่น ปริญญาวิทยาศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอาหาร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, ปริญญาศิลปศาสตร์ดุษฏีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยนอร์ท – เชียงใหม่ และปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาพัฒนคหเศรษฐศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคําแหง เป็นต้น ผู้ร่วมสร้างและผลักดันแบรนด์ “มาม่า” นายพิพัฒ พะเนียงเวทย์ ถือเป็นหนึ่งในขุนพลและผู้บุกเบิกคนสำคัญของเครือสหพัฒน์ โดยร่วมสร้างและผลักดันแบรนด์ “มาม่า” มายาวนานกว่าครึ่งศตวรร
เหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นต่อเนื่องในหลายพื้นที่ สะท้อนให้เห็นว่า “ภัยพิบัติไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป” แม้ประเทศไทยจะไม่ได้อยู่ในพื้นที่เสี่ยงรุนแรง แต่เมื่อเกิดเหตุ สิ่งที่ได้รับผลกระทบไม่ใช่เพียงอาคาร บ้านเรือน หรือระบบสาธารณูปโภค หากแต่รวมถึงระบบบริการสุขภาพที่อาจเข้าถึงได้ยากในช่วงเวลาวิกฤต ดร.ภญ.สุภาภรณ์ ปิติพร ประธานกรรมการบริหารมูลนิธิโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร กล่าวว่า การเตรียมพร้อมรับมือภัยพิบัติในวันนี้ ไม่ได้หมายถึงการเตรียมเพียงอาหาร น้ำดื่ม หรือไฟฉาย แต่ต้องรวมถึง “การเตรียมความพร้อมด้านสุขภาพ” เพื่อให้ประชาชนสามารถดูแลตนเองและคนในครอบครัวได้ในช่วงเวลาที่ความช่วยเหลือยังเข้าไม่ถึง “เมื่อเกิดภัยพิบัติ โรงพยาบาลอาจมีผู้ป่วยจำนวนมาก ถนนอาจถูกตัดขาด ร้านขายยาอาจปิดชั่วคราว แต่สิ่งหนึ่งที่ยังอยู่กับเราเสมอ คือความรู้และทรัพยากรที่มีอยู่รอบตัว” ดร.สุภาภรณ์ กล่าว ดร.สุภาภรณ์ กล่าวว่า ประเทศไทยโชคดีที่มีสมุนไพรเป็น “เสบียงสุขภาพ” กระจายอยู่ในทุกชุมชน หลายชนิดปลูกอยู่ในรั้วบ้าน อยู่ในสวนครัว หรือหาได้จากตลาดใกล้บ้าน ไม่ว่าจะเป็น ขิง สำหรับบรรเทาอาการคลื่นไส้ อาเจียน และช่วย
หลายคนอาจรู้จัก “คุณวิว – วรรณรท สนธิไชย” ในฐานะนักแสดงมากความสามารถ แต่ในอีกบทบาท เธอคือเจ้าของ “VBrand” (วีแบรนด์) แบรนด์เครื่องสำอางที่เติบโตมาตลอด 9 ปี เธอถ่ายทอดประสบการณ์บนเวที SME x Influencer ครั้งที่ 6 ภายใต้หัวข้อ “PROUD TO BE MINE, MY SME เพราะแบรนด์ที่เติบโตในยุคนี้ คือแบรนด์ที่กล้าเป็นตัวเอง” ให้ฟังอย่างน่าสนใจว่า เริ่มต้นจากความชอบ และ Pain Point ธุรกิจเครื่องสำอางเริ่มต้นจากแพสชันความชอบส่วนตัวเรื่องการแต่งหน้า เธอถ่ายคลิปแต่งหน้าลงช่องไปเรื่อยๆ จนเกิดความผูกพันกับกลุ่มคนดู ทำให้เกิดความเชื่อมั่นและมั่นใจว่าสามารถทำธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องสำอางได้ จึงหยิบ Pain Point ในวัยเรียนที่เด็กๆ มักจะแอบทา “ติ๊นท์” (Tint) ด้านในริมฝีปาก มาพัฒนาเป็นสินค้าชิ้นแรกในชื่อ “VTint” เธอศึกษาตลาดอย่างจริงจัง ทั้งจำนวนแบรนด์ที่อยู่ในตลาด เปรียบเทียบความเหมือนและความแตกต่าง จนได้ติ๊นท์ที่ช่วยเรื่องของริมฝีปาก สีสวย และให้ความชุ่มชื่น เพราะคนเอเชียส่วนใหญ่มักมีผิวแห้งง่าย ก่อนวางขายครั้งแรกในเซเว่น อีเลฟเว่น ซึ่งได้รับการตอบรับดีมากด้วยแนวคิดง่ายๆ “สวยได้แบบไม่ต้องจ่ายแพง” กลยุทธ์ปั้นคอนเทน
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ผู้ก่อตั้ง บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด และเป็นผู้สร้างตำนานขนมขบเคี้ยว “โก๋แก่” มันทุกเม็ด เสียชีวิตอย่างสงบ สำหรับตำนาน “โก๋แก่” เมื่อ ชูเกียรติ รวยเจริญทรัพย์ ได้สร้างโรงงานขนมขึ้นมาเองด้วยน้ำพักน้ำแรงบนถนนเอกชัย-บางบอน ก่อนที่ท่านจะแต่งงานกับ จิราภรณ์ ด้วยวิสัยทัศน์ที่ว่า“ขนมยี่ห้อไหนอร่อยมักจะขึ้นต้นด้วยคำว่าแม่“ ท่านจึงตั้งชื่อว่า “บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด” โดยมีสินค้าแรกที่สร้างชื่อจนขายดีเป็นเทน้ำเทท่าคือ “ข้าวเกรียบกุ้ง” แต่แล้วบททดสอบครั้งใหญ่ก็มาถึง เมื่อตลาดเริ่มมีคู่แข่งใช้สีย้อมผ้าซึ่งเป็นอันตรายต่อผู้บริโภคมาทำเป็นข้าวเกรียบสีรุ้งและขายดีมากจนกระทบกับยอดขาย ด้วยศักดิ์ศรีและความซื่อสัตย์ที่ชูเกียรติมีต่อลูกค้า ท่านยอมหักไม่ยอมงอ ตัดใจเลิกขายสินค้าที่กำลังทำเงินในตอนนั้นทันที พร้อมทิ้งวลีเด็ดที่สะท้อนเนื้อแท้ในใจของท่านว่า “ขายดีแต่ทำร้ายลูกค้าเหมือนฆ่าเค้าทางอ้อม กูไม่ทำ” ยอมนับหนึ่งใหม่ หันมาทำ “ถั่วแผ่น” ในยุคเริ่มต้นนั้น ชูเกียรติรับหน้าที่ดูแลเรื่องการขายด้วยตัวเอง วิ่งรถไปหาลูกค้าตามร้านค้าต่างๆ สิ่
