Exclusive
เมื่อเร็วๆนี้ Change.org เว็บไซต์ที่เปิดพื้นที่ให้คนทุกคนสามารถเริ่มเรื่องรณรงค์ของตัวเอง ได้เผยแพร่ ข้อเรียกร้องเพื่อการณรงค์ในประเทศไทย จากผู้ที่ใช้ Change.org นามว่า Noppanan Arunvongse Na Ayudhaya ได้เรียกร้องให้มีการประกาศให้ “ปลากัด เป็นสัตว์น้ำประจำชาติ” เหมือนกับที่ประเทศออสเตรเลีย ที่มีจิงโจ้เป็นสัตว์ประจำชาติ หรือ ประเทจีน ที่มี แพนด้า เป็นเอกลักษณ์ และจุดขายที่นำมาต่อยอดพัฒนาเป็นสินค้าต่างๆ สำหรับสาเหตุ ที่ต้องการให้ ปลากัด ต้องเป็นสัตว์น้ำประจำชาติ นั้น เจ้าของเรื่องรณรงค์ดังกล่าว บอก นอกจากประเด็นเรื่องเอกลักษณ์และความภูมิใจแล้ว เมื่อปลากัด ได้เป็นสัตว์น้ำประจำชาติจะทำให้เกษตรกรผู้เพาะเลี้ยง สามารถนำปลากัดสายพันธุ์ไทยไปจดทะเบียนสิทธิบัตรได้ง่ายขึ้น ซึ่งหมายความว่า ไทยจะสามารถเป็นผู้กำหนดมาตรฐาน ของปลากัด ออกใบรับรองต่างๆ ได้ เอื้อให้สามารถแข่งขันในเวทีประกวดระดับโลกในนาม ‘ปลาไทย’ ได้ และเอื้อให้รายได้จากการค้าปลากัดกับต่างชาติเพิ่มขึ้น “เคยมีการเสนอแนวคิดนี้แล้วครั้งหนึ่งและมีแนวโน้มว่าจะสำเร็จ แต่แล้วเรื่องกลับถูกปัดตกไป โดยเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2560 คณะกรรมการเอ
คุณสุวรรณชัย โลหะวัฒนกุล ผู้อำนวยการสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและกลางย่อม (สสว.) เปิดเผยว่า เพื่อเป็นการสนับสนุนให้ผู้ประกอบการกลุ่ม Strong / Regular ได้ขยายตลาดไปยังต่างประเทศ สสว. ได้พาผู้ประกอบการ 20 ราย เดินทางเข้าร่วมกิจกรรมการงานแสดงสินค้า Ambiente India 2018 ครั้งที่ 5 ณ ศูนย์การประชุมและนิทรรศการ Pragati maidan กรุงนิวเดลี สาธารณรัฐอินเดีย โดยงานดังกล่าวถือเป็นงานแสดงสินค้าระดับสากล การันตีโดยผู้จัดงานมืออาชีพจาก Messe Frankfurt เป็นงานแสดงสินค้าที่เกี่ยวข้องกับของตกแต่งบ้าน และสินค้าค้าสำหรับใช้ในโรงแรม ของขวัญของชำร่วย ภายในงานนี้ผู้ประกอบการไทย นอกจากได้รับความสนใจจากผู้ซื้ออินเดียแล้ว ยังได้รับความสนใจจากเนปาล อิหร่าน อิตาลี ฮ่องกง เกาหลี และฟินแลนด์ สินค้าที่ได้รับความสนใจมาก คือ สเปรย์แคปซูลน้ำหอมสำหรับกำจัดกลิ่นเหม็นอับชื้น ซึ่งใช้นวัตกรรมในการผลิต และโดนใจกลุ่มโรงแรมในอินเดีย สามารถใช้กับผ้าม่าน ผ้าปูเตียง ผ้าปูโต๊ะ พรม และเครื่องใช้อื่น ๆ ที่มีผ้าเป็นส่วนประกอบ สำหรับการออกงานครั้งนี้ ผู้ประกอบการได้มีการพัฒนาบรรจุภัณฑ์และกลิ่นเฉพาะสำหรับตลาดอินเดียทำให้ตอบโจ
ธุรกิจเครื่องสำอาง นับเป็นธุรกิจที่ติดอันดับ “ดาวรุ่ง” ในผลวิจัยทางธุรกิจอย่างต่อเนื่อง ซึ่งประเทศไทยถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางธุรกิจความงามในอาเซียน ด้วยมีการขยายตัวของตลาดสูงมาก ครอบคลุมตั้งแต่ธุรกิจต้นน้ำยันปลายน้ำ ได้แก่ ธุรกิจผลิตเครื่องสำอาง ธุรกิจนำเข้า จำหน่าย และค้าปลีกเครื่องสำอาง โดยอุตสาหกรรมความงามของไทยมีมูลค่าสูงกว่า 1.8 แสนล้านบาท และมีอัตราการขยายตัวเฉลี่ยอยู่ที่ร้อยละ 7.8 ต่อปี เมื่อเป็นธุรกิจที่อยู่ในเทรนด์ดาวรุ่ง ตลาดเติบโตสูง คู่แข่งย่อมเยอะ เห็นได้จากมีผู้ประกอบการหน้าใหม่ โดยเฉพาะเอสเอ็มอี (SMEs) ผุดขึ้นราวดอกเห็ด ยิ่งในยุค 4.0 ช่องทางการทำตลาดง่ายๆ ผ่านระบบออนไลน์ ไม่จำเป็นต้องลงทุนมีหน้าร้าน การเริ่มต้นไม่ต้องใช้เงินลงทุนก้อนโต ประตูแห่งโอกาสดูเหมือนเปิดกว้างสำหรับเถ้าแก่หน้าใหม่ แต่ใช่ว่าจะคว้าความสำเร็จมาได้ง่ายๆ และแม้บางรายเริ่มต้นเหมือนจะไปได้สวย แต่ก็ “ปัง”แค่ระยะสั้นๆ ไม่ได้เติบโตอย่างยั่งยืน “สาเหตุสำคัญที่ทำให้ผู้ประกอบการรายเล็ก โดยเฉพาะที่ขายเครื่องสำอางผ่านออนไลน์ล้มเหลว หรือเติบโตแบบไม่ยั่งยืน คือ สินค้าไม่มีคุณภาพ เพราะไปจ้างโรงงานผลิต หรือ โออีเอ็ม ไ
วิสาหกิจชุมชนมาบชลูด จังหวัดระยอง ชุมชนแห่งนี้เป็นแหล่งผลิตกระเป๋าผ้าฝีมือดีจากชาวบ้านที่ทำกันอย่างตั้งใจ โดยชุมชนนี้เป็นส่วนหนึ่งในโครงการธรรมศาสตร์โมเดล ที่เข้ามาร่วมกันพัฒนาและผลักดันสินค้าให้มีมูลค่า เกิดเป็นรายได้มากขึ้นเท่าตัว ป้าโต ประคอง เกิดมงคล ประธานวิสาหกิจชุมชนมาบชลูด เล่าว่า ตอนแรกๆ นั้นชาวบ้านรวมกลุ่มกันเพื่อเย็บเสื้อผ้าขาย แต่ทำได้ไม่นานต้องเลิกไป เพราะออเดอร์มีจำนวนมาก จะเย็บเสื้อผ้าต้องใช้เวลาทั้งวัน แต่สมาชิกที่มีส่วนใหญ่เป็นแม่บ้าน ต้องคอยดูแลบ้าน ดูแลครอบครัว จึงไม่มีเวลามาเย็บเสื้อผ้าทุกวัน เมื่อเป็นเช่นนั้นทางกลุ่มจึงเปลี่ยนมาเย็บกระเป๋าผ้า เพราะใช้เวลาทำไม่นาน บางคนว่างจากงานบ้านก็แวะมาทำ มาฝึกที่กลุ่ม สามารถนำไปนั่งเย็บที่บ้านได้ด้วย นับดูแล้ว กระเป๋าผ้านั้นเพิ่งเริ่มมาได้ปีกว่าเท่านั้น มีสมาชิกในกลุ่มเพียง 7 คน ช่วยๆ กันทำ ทำเดือนแรกยอดขายยังน้อย ขายได้ประมาณ 800 บาท ต่อมารายได้ขยายขึ้นเรื่อยๆ จนเดือนล่าสุดสามารถสร้างรายได้ประมาณ 60,000 บาท เพราะทางกลุ่มได้น้องๆ จากโครงการธรรมศาสตร์โมเดลเข้ามาร่วมพัฒนาในหลายๆ ด้าน ทั้ง ภาพลักษณ์ ดีไซน์ ช่องทางตลาด และตั้งชื่อแ
เส้นทางเศรษฐี มีโอกาสแวะเวียนไปทำข่าวที่เมืองน่าน จังหวัดที่มีมนต์เสน่ห์ไม่เหมือนใคร ในโอกาสนี้เอง ระหว่างเดินทาง ได้แวะเวียนไปทานอาหารในร้านแห่งหนึ่งชื่อร้าน เฮือนภูคา เราแวะไปกันในช่วงตะวันตกดินพอดิบพอดี บรรยากาศภายในร้านตกแต่งด้วยสไตล์เหนือ แสงไฟสลัว พร้อมเปิดเพลงเหนือกล่อม ฟังแล้วชวนเคลิ้ม กล่อมให้ใจเย็นเหมือนคนน่านไม่มีผิดเพี้ยน เมนูแรกเริ่ม ปลาภูกามยาว หน้าตาไม่ต่างจากอาหารทั่วไปเท่าไหร่ แต่รสชาตินั้นแตกต่างเพราะอร่อยมาก ทำมาจากปลานิลตัวใหญ่ เนื้อปลากรอบเคี้ยวดังกรุบเลยทีเดียว เมนูสองชื่อ ยำตระไคร้หมูย่างใบชะพลู เมนูนี้รสเข้มถึงใจ กินกับข้าวสวยร้อนๆ อร่อยไม่แพ้กัน เมนูสาม ใบเชียงดาผัดไข่ นำเอาใบเชียงคาซึ่งเป็นผักพื้นเมืองของภาคเหนือทำปรุงรสได้อย่างยอดเยี่ยม และเมนูสุดท้าย ซี่โครงหมูทอดมะแขว่น หมูไม่เหนียว ทานง่าย ขอบคุณรูปภาพจาก เฟซบุ๊ก เฮือนภูคา – Huanpuka
แม้เปิดได้ไม่ถึงปี แต่ ท่าช้าง ขนมครกสิงคโปร์ ก็เป็นที่โด่งดังในหมู่นักชิมไปแล้วโดยเฉพาะกลุ่มผู้หญิง ทั้งหมดนี้เป็นการสร้างแบรนด์ของนักการตลาดเฉพาะทางมากความสามารถ ที่ปรับโฉมขนมไทยธรรมดาๆ ให้มีมูลค่าเพิ่มขึ้นโดนใจทั้งไทยและต่างชาตินั่นเอง คุณใบพัด-อธิษฐ์พัชร นิพิษฐาภัทร วัย 36 ปี นักการตลาดเฉพาะทางและเจ้าของร้าน “ท่าช้าง ขนมครกสิงคโปร์” เล่าจุดเริ่มต้นของการสร้างแบรนด์ให้ฟังว่า ตนชอบทานขนมหวาน และมีมรดกเป็นสูตรขนมครกสิงคโปร์จากญาติผู้ใหญ่ติดตัว บวกกับช่วงนั้นกระแสละครบุพเพสันนิวาสกำลังมาทำให้อินกับการทานขนม จนนำมาสู่การสร้างแบรนด์ “ท่าช้าง ขนมครกสิงคโปร์” เมื่อต้นปี 2561 โดยนำสูตรมาปรับใหม่ให้โมเดิร์นตามแนวคิดคนรุ่นใหม่ ที่มีความคิดครีเอตมากกว่าคนยุคก่อน “เลือกทำเลทองใกล้บ้านเปิดเป็นร้านคีออส ย่านประชาราษฎร์บำเพ็ญ 23 ซึ่งเป็นแหล่งรวมร้านดัง และมากด้วยลูกค้าขาจรหน้าใหม่ทุกวัน” ถามถึงชื่อร้าน คุณใบพัด บอกว่า มีที่มาจากประวัติศาสตร์ยาวนาน ในสมัยก่อนท่าช้างอยู่แถวพระบรมมหาราชวัง คนในวังเมื่อว่างจากการรับใช้เจ้านาย จะนำของมาขาย เช่น ขนม น้ำอบ จึงเรียกเวิ้งนี้ว่าดินแดนของกินแสนอร่อย” สูตรที่
“ทำยังไงได้ ก็ไม่ได้เกิดมาบนกองทอง” บทเพลง “ชีวิตหนี้” ของศิลปินดังในอดีต แว่วมาในโสตประสาท ช่างสอดรับกับสถานการณ์กำลังเป็นที่ฮือฮา “ครูไทย” เป็นหนี้พัวพันกันแทบทั้งประเทศ แต่จะว่าไปแล้วสภาพ “การเป็นหนี้” น่าจะไม่ใช่เรื่องใหม่ของคนส่วนใหญ่ในประเทศที่มีเสียงค่อนขอดมาตลอดว่า “รวยกระจุก จนกระจาย” “คนเป็น ครู ก็อยากมีชีวิตสุขสบายเหมือนคนปกติทั่วไปนั่นแหละค่ะ และที่ต้องเป็นหนี้มันก็มาจากหลายสาเหตุ” ข้าราชการครูวัยสี่สิบ สังกัดโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ มากว่า 11 ปี เริ่มต้นบทสนทนา ก่อนบอกว่า เธอยินดีแจ้งชื่อ-นามสกุล และต้นสังกัด แต่เป็นฝ่ายสื่อมวลชนอย่างเราเองต่างหาก ที่บอกไม่ต้องเปิดเผยขนาดนั้น เพราะเกรงคุณครูจะมีเรื่องยุ่งยากภายหลัง จากนั้นคุณครูท่านเดิม จึงให้ข้อมูลต่อ เมื่อถูกตั้งคำถาม เหตุผลของการมีหนี้ “คือ โดยพื้นฐานของครอบครัว ไม่ได้มีเหลือเฟือจนเหลือเก็บอยู่แล้ว ถ้าเราอยากมีชีวิตที่ดี มีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเดิม ก็ต้องสร้างจากการลงทุนกับตัวเอง ค่าตอบแทนจากอาชีพที่เป็นเพียงอย่างเดียว คงใช้เวลานานพอสมควร กว่าที่เราจะมีเงินเหลือเก็บ เราก็ต้องสร้างเครดิตให้กับตัวเอง สร้างภาระหนี้ เพื
เดียว-สิทธิศักดิ์ ตนานุสรณ์ เจ้าของผลงาน “รองเท้าแตะแกะลาย” วัย 24 ปี พื้นเพเป็นคนพัทลุง เรียนจบชั้นม.3 จากโรงเรียนสตรีพัทลุง และไม่ได้เรียนต่อ เพราะเคยมีพฤติกรรมเกเร กระทั่งได้รับโทษ ต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำตั้งแต่อายุ 18 ปี ระหว่างที่ต้องขังเป็นเวลา 3 ปี หลังจากต้องปฏิบัติหน้าที่ตามปกติ เขามักใช้เวลาว่างช่วงพักเที่ยงและวันเสาร์-อาทิตย์ ไปฝึกฝนวิชาแกะลายรองเท้าแตะ จาก “พี่เขียว คนตรัง” ด้วยเหตุผล อยากหาสตางค์ไปซื้อขนมกิน “ตอนอยู่ในเรือนจำ ที่บ้านไม่ค่อยมีตังค์ส่งเสียให้ พอเห็นเพื่อนนักโทษคนอื่น มีญาติฝากตังค์มาให้ซื้อขนมกิน รู้สึกอยากกินขนมแบบเขาบ้าง เลยคิดว่า ถ้าทำเป็น ทำเก่ง เหมือนพี่เขียว อาจหากินได้ ไม่ต้องรอเงินจากพ่อแม่” เดียว เล่าความหลัง เดียว-สิทธิศักดิ์ ตนานุสรณ์ เจ้าของผลงาน “รองเท้าแตะแกะลาย” ลงทุนด้วยเงิน 200 กว่าบาท ซื้อรองเท้าแตะยี่ห้อนันยาง มาได้ 2 คู่ พร้อมใบมีดโกนหนวด ใช้เวลาฝึกฝนวิชาดีจากพี่เขียว อยู่เดือนกว่า สามารถรับงานจากเพื่อนๆ ได้ทันที ทำให้ตลอด 3 ปี ที่อยู่ในเรือนจำ ได้ฝึกปรือวิชาแกะลายรองเท้าแตะ มาแล้วอย่างเชี่ยวชาญ เดียว เล่าต่อ ราว 2 ปีก่อน หลังพ้นโทษ เคยไ
ที่จังหวัดเพชรบุรี ว่ากันว่ามีประเพณี ชอบทำ “ขนมโค” ในเทศกาลวัวลาน คือ การแข่งขันวัวในหน้าแล้งหลังทำนา เขาว่า คนเมืองเพชร ทำขนมโคแจกในหน้านี้ แต่เป็นขนมโคใส่น้ำกะทิ ไม่เหมือนของภาคใต้ ที่เป็นขนมโคแห้งโรยมะพร้าวขูด ซึ่งเหมือนกับขนมต้มของภาคกลาง ขนมทั้ง 2 ชนิดนี้จะเจอได้ประจำในพิธีตั้งศาลพระภูมิ สืบเนื่องมาจากศาสนาพราหมณ์ ศาสนาแรกๆ ของโลก มีอิทธิพลสูงในวัฒนธรรมไทย และปนเปอยู่กับศาสนาพุทธแบบไทยๆ ตามบ้านคนไทยเราเลยมีศาลพระภูมิ ศาลตาศาลยายกันแทบทุกบ้าน เวลาเราทำบุญวันพระ เรามักทำบุญกับพระควบคู่ไปกับตั้งของไหว้ศาลพระภูมิ พระบางรูปก็มีวิชาพราหมณ์ตั้งศาลพระภูมิได้ด้วย ขนมโคของทางใต้ มักใช้น้ำตาลอ้อยหั่นเป็นก้อน ใช้เป็นไส้ขนมแทนหน้ากระฉีก ขนมโคน้ำกะทิ ส่วนผสมไส้ มะพร้าวทึนทึกขูด 1 1/2 ถ้วย น้ำตาลปี๊บ 1 ถ้วย ใส่น้ำตาลปี๊บลงในกระทะทอง พอละลายตามด้วยมะพร้าวขูด กวนไฟกลางให้พอเหนียว อย่าเหนียวมาก เพราะพอเย็นแล้ว ถ้าเหนียวเกินไปมันจะแข็งเป็นตังเมเลย พอไส้เย็นปั้นเป็นก้อนกลมเล็กๆ ต้องคอยเอานิ้วแตะน้ำ ไส้จะไม่เหนียวติดมือ ส่วนผสมแป้ง แป้งข้าวเหนียว 1 ถ้วย แป้งมันสำปะหลัง
ไนจีเรีย เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในแอฟริกา เพิ่งได้เงยหน้าอ้าปากปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตยเมื่อ พ.ศ. 2542 นี่เอง หลังจากทุกข์แร้นแค้นยาวนานใต้การปกครองระบอบเผด็จการทหารหลายคนที่โหดร้ายและคดโกง จนถึงปัจจุบันไนจีเรีย ยังเป็นประเทศในเครือจักรภพอังกฤษ ซึ่งก็เหมือนอีกหลากหลายประเทศในเครือจักรภพทั้งที่ยังคงอยู่และที่พ้นไปแล้ว…คือยากจน ชื่อไนจีเรีย Nigeria มาจาก “Niger” ชื่อแม่น้ำไนเจอร์ แม่น้ำที่ยาวที่สุดในประเทศ กับคำว่า “Area” ที่แปลว่าพื้นที่ ไนจีเรียมีเมืองหลวงชื่ออาบูจา แต่คนไม่ค่อยรู้จักหรอก เขารู้จักกันแต่ลากอสที่เป็นเมืองหลวงเก่าและเป็นเมืองใหญ่ที่สุด ไนจีเรีย เป็นประเทศยากจนอันดับต้นของโลก และตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งโลกในฐานะดินแดนแห่งการหลอกลวงสารพัดรูปแบบ ทั้งกลลวงเงินดำ หรือเงินดอลลาร์ปลอมที่หลอกเหยื่อมาแล้วทั่วโลก ทั้งอีเมลหลอกว่าเป็นรัฐมนตรีลี้ภัย หรือเจ้าชายตกยาก มาขอแต่งงานกับสาวพร้อมสัญญาจะขนทรัพย์ศฤงคารมาอยู่กิน ต่อมาก็บอกว่าขนทรัพย์สินมาแล้วแต่ติดอยู่ท่าเรือเพราะไม่มีเงินเสียภาษี ขอสาวเจ้าผู้เฝ้ารอรักปาฏิหาริย์ได้ช่วยโอนเงินค่าภาษีให้ เรื่องเศร้าแบบนี้ดำเนินเร