SMEs

แบบนี้ก็มีด้วย?! “กระทงน้ำแข็ง” ไอเดียสุดแปลก ต้อนรับเทศกาลลอยกระทง กระทงน้ำแข็ง – อีกไม่กี่วันก็ถึงวันลอยกระทงแล้ว หลายๆ คนคงเริ่มมองหาวัสดุหรือกระทงสวยๆ เพื่อเตรียมไปบูชาและขอขมาพระแม่คงคากัน “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” พาไปดูไอเดียกระทงสุดครีเอต ที่ลงทุนน้อย แถมแปลกแหวกแนว เพราะกระทงนี้ทำมาจาก “น้ำแข็ง”!! โดยเพจ ชะนีไทย ได้โพสต์ภาพเจ้ากระทงน้ำแข็ง ที่มีลักษณะเป็นก้อนน้ำแข็ง ขนาดเท่ากระทงมาตรฐาน ตกแต่งด้วยดอกไม้ต่างๆ พร้อมแคปชั่นสั้นๆ ลอยกระทงแบบใสๆ ด้วยกระทงน้ำแข็ง #ชะนีไทย หลังจากที่โพสต์ได้เผยแพร่ออกไป ก็มีคนเข้ามากดไลก์กดแชร์ และแสดงความคิดเห็นต่างๆ เป็นจำนวนมาก ทั้งเห็นเป็นสีสันวันลอยกระทง หรือ ไม่สนับสนุนให้ทำ เพราะจะทำให้อุณหภูมิน้ำเปลี่ยน จนปลาช็อกน้ำตาย บ้างก็ว่าเป็นการนำธูปเทียนไปทิ้งแม่น้ำเปล่าๆ บางคอมเมนต์ก็ชวนให้หันมาเก็บขยะแทนการลอยกระทง เป็นต้น แต่หากทำจริงๆ ดูจากสภาพอากาศบ้านเราแล้ว น้ำแข็งจะละลายก่อนได้ลอยไหมนะ?   ที่มา เพจ ชะนีไทย  

“โดชีรัก” กล่องข้าวน้อยเกาหลี จะกินให้สนุก ต้องปิดฝาแล้วเชก เชก เชก ตอนเด็กๆ ใครเอาข้าวกล่องไปกินที่โรงเรียนกันบ้าง ฉันจำได้ว่าตอนเรียนชั้นประถมศึกษาก็หิ้วข้าวใส่กระติกที่ชั้นล่างใส่ข้าว ชั้นบนมีถาดใส่กับข้าว ที่ฉันจำได้แม่นก็เพราะว่าตอนตักข้าวใส่กระติกนั้นใส่เอาตอนร้อนๆ แล้วปิดฝาหิ้วไปโรงเรียน พอถึงเวลาพักเที่ยงจะเปิดฝากล่องมากินก็เปิดไม่ได้เพราะฝามันดูดแน่นกลายเป็นสุญญากาศไปเสียแล้ว กว่าจะได้กินก็ต้องไปเรียกให้ใครต่อใครมาช่วยกันเปิดวุ่นวายไปหมด ถ้าเปิดไม่ออกก็อดกิน จึงทำให้ฉันจำได้ไม่ลืมแม้เวลาผ่านมาหลายสิบปีแล้ว แต่จะให้เก๋ากว่านั้น ต้องเป็นกล่องข้าวสี่เหลี่ยมทำด้วยอะลูมิเนียม บางแบบมีตัวล็อกเล็กๆ ด้วย เคยเห็นกล่องข้าวอะลูมิเนียมแบบนี้หลายประเทศในเอเชีย ที่แน่ๆ คือ จีน และเกาหลี ซึ่งแต่ก่อนเด็กนักเรียนเกาหลีเขาจะเอาข้าวกล่องไปกินที่โรงเรียนด้วย เพราะที่โรงเรียนไม่มีอาหารขาย แต่สมัยนี้จะมีหรือไม่นั้น ไม่แน่ใจ ข้าวกล่องเกาหลี เรียกว่า “โดชีรัก” 도시락 โดยมีข้าวสวย และกับข้าวต่างๆ ที่เป็นเครื่องเคียง ซึ่งแม่บ้านเกาหลีมักทำติดตู้เย็นไว้ เรียกว่า “พันชัน” 반찬 จะใส่อะไรก็แล้วแต่ว่ามีกับข้าวอะ

สาวเมียนมา วัย 13 พูดได้ 5 ภาษา ใช้เวลาวันหยุด ปั่นจักรยานขายของ หารายได้เลี้ยงตัว “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” มีโอกาสไปเยือน เมืองอังวะ เมืองหลวงเก่าของประเทศเมียนมา  ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากใจกลางเมืองมัณฑะเลย์เท่าไหร่นัก นั่งรถบัสประมาณสี่สิบนาที ก็ถึงท่าเรือข้ามฟาก ซึ่งยังถูกใช้งานเป็นประจำสำหรับนักท่องเที่ยวและคนท้องถิ่น เมื่อรถบัสแล่นเข้าที่จอด บรรยากาศบริเวณท่าเรือมีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที บรรดาพ่อค้าแม่ขายของที่ระลึก สังเกตเห็นส่วนใหญ่เป็นเด็กสาววัยรุ่น ปะแป้ง “ทานาคา” หน้าแฉล้ม  มายืนออกันหลายสิบชีวิต ที่แขนข้างหนึ่งของพวกเธอจะคล้องตะกร้าพลาสติกใบเล็กๆ ภายในบรรจุของที่ระลึก อย่าง สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ที่พวกเธอบอกทำมาจากหยก กระดิ่งทองเหลือง หมวก พัด ฯลฯ เมื่อคณะนักท่องเที่ยว ทยอยลงจากรถบัส พวกเธอจะเข้าประกบแบบค่อนข้างประชิดตัว ร้องขายของเป็นภาษาเมียนมาบ้าง ภาษาอังกฤษบ้าง ภาษาไทย แบบกระท่อนกระแท่นบ้าง แต่ทัวร์ลิสต์ไทยหลายคน ยังไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่นัก อาจเป็นเพราะเพิ่งเดินทางมาถึงจึงอยากชมวิวรอบๆ ก่อน ของที่ระะลึก วางขายแถวท่าเรือข้ามฟากไปเมืองอังวะ นั่งเรือข้ามฟากลำละสิบกว่าคน ใช้เวล

“หนุ่มพิการ” พลิกชีวิต จากขอทานเป็นพ่อค้า เดินขายแซนด์วิชเลี้ยงครอบครัว แม้ชีวิตคนเราจะเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ บางคนเกิดมาครบถ้วนสมบูรณ์ กินอิ่มนอนหลับในบ้านหลังใหญ่ แต่บางคนเกิดมาปากกัดตีนถีบ ไม่เคยได้กินอิ่ม หลับสบาย ดิ้นรนให้มีชีวิตอยู่รอดในแต่ละวันราวกับโชคชะตากลั่นแกล้ง เฉกเช่น ชายวัย 33 ปีคนนี้ “ต้น-ทิน บุญมี” หนุ่มพิการเป็นโปลิโอตั้งแต่อายุ 3 ขวบผู้ไม่เคยยอมแพ้ให้กับโชคชะตา แม้ชีวิตจะลำบากมาตั้งแต่เด็ก ก็ไม่เคยท้อแท้ วันนี้เขากลายเป็นเจ้าของ “ต้นบัว” แซนด์วิชแสนอร่อยที่ทุกคนอยากอุดหนุน “กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้เจอมาทุกปัญหา ชีวิตผมลำบากมาตั้งแต่เด็ก 4 ขวบ เป็นขอทานมาจนถึงอายุ 20 กว่าปี เพราะชีวิตเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะทำดีได้ ใช้ชีวิตตามท้องถนน นอนใต้สะพาน ทำทุกทางเพื่อเอาชีวิตรอด ภาพเหล่านั้นยังจำได้แม่น” คุณต้น เล่าถึงความลำบากของชีวิตที่ไม่เคยลืม จนวันหนึ่งคุณต้นย้ายมาแถวเกษตร-นวมินทร์ มีผู้ใหญ่ใจดีเข้ามาช่วยเหลือให้อาชีพ แรกๆ รับจ้างขายน้ำส้ม ต่อมาจึงรับจ้างขายแซนด์วิช “ผมรับจ้างขายแซนด์วิชมาปีกว่า ก็พอมีความรู้อยู่บ้าง คิดทำแบรนด์มานานมากแล้ว แต่ย

อย่าหยอกแรง “อาชีพมาสคอต” กว่าจะได้เงินไม่ง่าย ร้อนจนเป็นลม แถมโดนแกล้งประจำ เห็นโพสต์จากพีอาร์สาวท่านหนึ่ง เล่าถึงเหตุการณ์ที่เห็นเป็นประจำ “ชอบมีคนแกล้งมาสคอต” รู้มั้ยว่าเบื้องหลังชุดคลุมน่ารัก และท่าทีทะเล้นๆ ที่เห็น ไม่ใช่ตัวการ์ตูนจริงๆ แต่คือคนที่ต้องใช้ความอดทนแบกชุดที่มีน้ำหนักมากถึง 5 กิโลกรัม แถมยังต้องทนกับอากาศร้อน ไหนจะมีคนแกล้ง และสถานการณ์ที่คาดเดาไม่ได้อีกด้วย “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” จึงติดต่อขอพูดคุยกับ เก็ตเตอร์-นภดล ผุสดีไชย คือ เด็กหนุ่มวัย 21 ปี ที่หลังเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เลือกที่จะเดินตามแนวทางของตัวเองชัดเจน โดยมีครอบครัวคอยเคียงข้าง หยุดเรื่องเรียนเพื่อหาประสบการณ์ชีวิต ใช้ความสามารถทางการแสดงหาเงินด้วยตัวเอง “ยึดอาชีพมาสคอต” ซึ่งสามารถสร้างรายได้ให้มากกว่าวันละพันบาท “ผมเคยทำงานประจำมาก่อน เป็นพนักงานเซเว่นฯ แต่เพราะชอบการแสดง เลยหันมาทำอาชีพมาสคอตได้ประมาณ 3 ปี ทำแล้วสนุก ทุกการทำงานผมจะได้แสดงเป็นคาแร็กเตอร์ต่างๆ ดีใจทุกครั้งที่ได้ทำให้คนอื่นมีความสุข” น้องเก็ต บอกถึงที่มาของการทำอาชีพมาสคอต แต่การทำอาชีพนี้ มีกฎเหล็ก คือห้ามให

“เขยจันท์” ธุรกิจนี้เพื่อลูก ชาคริตลุยขายทุเรียนหมอนทองพรีเมี่ยม – อาหารทะเล ความเครียดจากการทำงานนอกบ้าน ทำให้สาวๆ หลายคนใฝ่ฝันถึงการได้อยู่บ้านทำหน้าที่ดูแลลูก ดูแลสามี แต่วิถีนั้นอาจไม่ใช่ทางของ แอน-ภัททิรา รุ่งโรจน์ ภรรยา ชาคริต แย้มนาม เพราะระหว่างสามีให้อยู่บ้านเลี้ยงลูก เธอก็ให้กำเนิดธุรกิจอาหารทะเล “เขยจันท์” ที่นับวันกำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ “ช่วงที่ท้องน้องโพธิ์ (ลูกชาย) เราอยู่บ้านกัน 2 คน พ่อแม่เป็นห่วงเลยเอาของกินที่แอนชอบจากจังหวัดจันทบุรีมาให้ อย่างปลาหมึกแดดเดียวจากร้านที่แอนชอบก็เอามาแช่ตู้เย็นใส่ช่องฟรีซไว้ ผ่านไปหลายเดือน เอาออกมาเข้าไมโครเวฟกินก็ยังสดอยู่ อร่อยมาก ทุกครั้งที่กินแอนกับพี่คริต ชอบถ่ายรูปลงไอจี ปรากฏว่าคนเรียกร้องว่าน่ากินมาก ทำไมไม่ทำขาย เขาอยากกิน” สาวเมืองจันท์บอกถึงจุดเริ่มต้น ก่อนจะเล่าต่อ “บวกกับช่วงนั้นแอนอึดอัด แอนเคยไปทำงาน ตอนท้องก็อยากทำงาน แต่พี่คริตบอกว่าอย่าเพิ่งทำให้ดูแลลูก แต่แอนไม่อยากให้เขาทำงานคนเดียว ไม่อยากให้เป็นคนเดียวที่หารายได้เข้าบ้าน ช่วงนั้นพี่คริตก็วิกฤตหลายอย่าง คุณแม่ป่วยต้องเข้าโรงพยาบาล เราใช้เงินรักษาคุ