แต้ว บริจาค 2 แสน จากยอดขาย กริ๊ปต๊อกเจ้าแม่นาคี ให้มูลนิธิรามาธิบดี

ลบภาพจำแบบเดิมๆ กับการทำธุรกิจที่ต้องใช้ประสบการณ์หลายปี แต่การทำธุรกิจในยุคนี้ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะการเปิดร้านอย่างทุกวันนี้ไม่จำเป็นต้องมีหน้าร้านก็ขายได้  วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ จะพาไปพูดคุยกับ แทน-นพรุจ อังอติชาติ วัย 24 ปี ดีกรีเด็กอักษรฯ จุฬาฯ ที่เริ่มจากการเป็นอินฟลูเอนเซอร์สายติ๊กต็อก ที่มีผู้ติดตามหลักล้าน สู่บทบาทใหม่กับการเป็นเจ้าของธุรกิจร้านกาแฟ Ease Up Coffee ซึ่งเคยไปเปิดหน้าร้านในห้าง แต่ต้องปิดตัวลง เพราะห้างกำลังจะรีโนเวตใหม่ เขาจึงตัดสินใจยกเครื่องทำกาแฟ อุปกรณ์ต่างๆ มาเปิดร้านกาแฟหน้าบ้าน ขายเฉพาะในแอป ดีลิเวอรี หลังจากเปิดมาได้เพียง 3 อาทิตย์ ก็ทำยอดขายพุ่งไปกว่า 6 หลักเลยทีเดียว Chapter 1 : เริ่มจากเปิดหน้าร้าน แทนเล่าว่า สมัยก่อนคุณแม่เปิดร้านขนมชื่อว่า “Nom & Noey” โดยร้านนี้เปิดมากว่า 30 ปีแล้ว แต่ทว่าช่วงหลังร้านที่ขายอยู่ในห้างลูกค้าเริ่มลดลง บวกกับตอนนั้นเป็นช่วงที่เรียนจบพอดีและไม่อยากทำงานประจำ จึงขอแบ่งพื้นที่ร้านกับคุณแม่ครึ่งหนึ่ง มาเปิดร้านกาแฟชื่อว่า “Ease Up Coffee” “ตอนนั้นเราเน้นทำเกี่ยวกับงานอินฟลูฯ เป็นหลัก เพราะตั้งใจอยากจะเข้าไปในวงการ

ในวันที่ธุรกิจอาหารไม่ได้แข่งขันกันเพียงเรื่องรสชาติ แต่ยังต้องสร้างความแตกต่างและประสบการณ์ใหม่ให้กับผู้บริโภค “แม่หยกปากหม้อ” จึงเกิดขึ้นในฐานะร้านอาหารน้องใหม่ที่พัฒนาขึ้นจากทีมงานของ “หยกสด” แบรนด์ขนมไทยใบเตย โดยครั้งนี้เลือกต่อยอดจากความเชี่ยวชาญด้านอาหารไทย สู่เมนูของคาวที่มีเอกลักษณ์และหาทานได้ยากขึ้นในปัจจุบันอย่าง “ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ” “แม่หยกปากหม้อ” เป็นร้านที่ทีมงานหยกสดร่วมกันพัฒนา โดยตั้งใจนำเสนออาหารในรูปแบบที่เรียบง่าย เข้าถึงได้ และสามารถรับประทานได้เป็นประจำในชีวิตประจำวัน ภายใต้แนวคิด “อร่อย เรียบง่าย คุ้มค่า และได้กินผักหลายชนิด” โดยก๋วยเตี๋ยวปากหม้อของแม่หยก เสิร์ฟในราคาชามละ 60 บาท (ที่บูธ 85 บาท) พร้อมเครื่องและผักหลากหลายชนิด เพื่อให้เป็นมื้ออาหารที่ทั้งอิ่ม อร่อย และทานได้เรื่อยๆ อีกหนึ่งความตั้งใจสำคัญ คือการนำเมนูอาหารไทยที่กำลังหาทานได้ยากกลับมาอยู่ในชีวิตประจำวันอีกครั้ง เพราะ “ก๋วยเตี๋ยวปากหม้อ” ถือเป็นหนึ่งในอาหารไทยที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทั้งวิธีการทำสดและการรับประทานที่แตกต่างจากก๋วยเตี๋ยวทั่วไป ขณะที่ปัจจุบันร้านที่นำเสนอเมนูดังกล่าวมีจำนวนไม่มากนัก การเ

เคยไหม…เวลาเลื่อนฟีดบนโซเชียลมีเดีย แล้วพบว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันได้เลื่อนตำแหน่ง หรือประสบความสำเร็จครั้งใหญ่ในชีวิต แต่พอหันกลับมามองตัวเองที่ยังนั่งแก้ปัญหาหรือยังวุ่นวายกับเรื่องบางเรื่องอยู่ที่เดิม จนบางครั้งทำให้เกิดคำถามบั่นทอนจิตใจลอยเข้ามาในหัวทันทีว่า “ทำไมเรายังอยู่ที่เดิม” หรือจริงๆ แล้วเราไม่ได้เก่งพอ ความกดดันจากการเปรียบเทียบในสายอาชีพเป็นบาดแผลเงียบๆ ที่คนทำงานยุคนี้ต้องแบกรับโดยไม่รู้ตัว มันค่อยๆ บั่นทอนพลังใจ จนทำให้งานตรงหน้าที่เคยทำได้ดี กลายเป็นเรื่องน่าอึดอัดและไร้ความหมาย ทำไมเราถึงหยุดเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นไม่ได้? ทฤษฎีการเปรียบเทียบทางสังคมของ Leon Festinger อธิบายว่า มนุษย์เรามีแนวโน้มประเมินคุณค่า ความสำเร็จ และความก้าวหน้าของตัวเองโดยวัดจาก “คนรอบข้าง” ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมรุ่น มหาวิทยาลัยเดียวกัน หรือคนที่เริ่มทำงานพร้อมกัน เมื่อเราเห็นเพื่อนก้าวหน้า สมองจะตีความว่าเรากำลังตกอยู่ในสภาวะล้าหลัง หรือ Upward Social Comparison จนเกิดเป็นความกังวลและความกลัว สิ่งนี้ถูกกระตุ้นให้รุนแรงขึ้นในยุคดิจิทัล จากแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียที่เปรียบเสมือนพื้นที่จัดแสดงภาพไฮ

ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ผันผวน สถานการณ์โลกที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ทั้งสงคราม การค้า และปัญหาสิ่งแวดล้อม ไทยและอาเซียนไม่ควรเป็นเพียงผู้ตั้งรับ แต่ต้องมีส่วนร่วมกำหนดทิศทางและคว้าโอกาสใหม่ให้กับภูมิภาค จึงเป็นที่มาของการจัดงานใหญ่ สัมมนาวิชาการเวทีการประชุมระดับภูมิภาคด้านการค้าและการพัฒนาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประจำปี 2569 (Southeast Asia Trade and Development Forum 2026) ภายใต้แนวคิด “The Voice of ASEAN : Transforming Crises into Opportunities” เพื่อสร้างเวทีสำคัญในการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้และกำหนดทิศทางการค้าและการพัฒนาของภูมิภาค ท่ามกลางความผันผวนของเศรษฐกิจและภูมิรัฐศาสตร์โลก โดย สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) หรือ ITD ในวันพุธที่ 23 กันยายน 2569 นี้ ณ โรงแรม Waldorf Astoria Bangkok โดยได้รับเกียรติจาก นายสุภกิจ เจริญกุล ผู้อำนวยการสถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา (องค์การมหาชน) หรือ ITD, นายวิมล ปั้นคงรองผู้อำนวยการ (วิชาการ) สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการค้าและการพัฒนา และนางสาวสิริกาญจน์ ประเสริฐยิ่ง ผู้อำนวยการสำนักความร่วมมือระหว่างประเทศ ร่วมแถลงรายละ

กรุงเทพฯ ยังมีที่พักเล็กๆ อีกหลายแห่งที่ไม่ได้มีดีแค่ราคาน่ารัก เพราะแต่ละที่ยังมีเรื่องราวและแนวคิดที่แตกต่างกันไป บางแห่งใส่ใจสิ่งแวดล้อม บางแห่งช่วยฟื้นชีวิตให้ชุมชน ขณะที่บางแห่งหยิบความทรงจำของครอบครัวมาต่อยอดเป็นที่พัก ชวนรู้จัก 5 โฮสเทลและโฮมเทลน่าพักในกรุงเทพฯ ที่น่าจะถูกใจใครหลายคน The Yard Hostel – ย่านอารีย์ เดอะยาร์ด โฮสเทล ที่พักย่านอารีย์เปิดมายาวนาน 11 ปี  ความโดดเด่นของที่พักแห่งนี้คือการใส่ใจสิ่งแวดล้อม ตั้งแต่การเลือกโครงสร้างนำตู้คอนเทนเนอร์เก่ามาปรับเป็นห้องพัก มีจุดแยกขยะ จุดเติมน้ำฟรีเพื่อลดการใช้ขวดพลาสติก  และไม่เสิร์ฟอาหารเช้าแบบบุฟเฟ่ต์ แต่เสิร์ฟเป็นเซ็ต เพราะไม่อยากให้เกิด Food Waste ในเซ็ตเมนูประกอบด้วย โยเกิร์ต แยมทำเอง เพราะอยากลดการใช้ Single-use plastic ส่วนกาแฟใช้ของละเลียด คาเฟ่ในย่านเดียวกัน หากเป็น The Yard สาขาเชียงใหม่ จะใช้ของอาข่า อ่ามา (Akha Ama) เพื่อสนับสนุนผู้ประกอบการท้องถิ่นให้โตไปด้วยกัน พร้อมดูแลลูกค้าเป็นอย่างดี เหมือนมานอนบ้านเพื่อน บ้านญาติ มีพื้นที่กลางแจ้งให้ผ่อนคลาย และเดินทางสะดวกด้วยรถไฟฟ้า นอกจากนี้ทางโฮสเทลยังทำโครงการ Rest for

ธุรกิจที่น่ากังวลอาจไม่ใช่ธุรกิจที่กำลังขายไม่ได้ แต่อาจเป็นธุรกิจที่ยังขายได้ ยังมีลูกค้า ยังมีรายได้ เพียงแต่ต้องใช้เงิน ใช้เวลา และใช้แรงมากขึ้น เพื่อให้ได้ผลลัพธ์เท่าเดิม ยอดขายจึงอาจเป็นตัวเลขที่ทำให้เจ้าของธุรกิจสบายใจ ทั้งที่ข้างใต้กำลังเกิดอีกเรื่องหนึ่งขึ้นเงียบๆ กำไรบางลง เงินสดเหลือน้อยลง ต้องซื้อยอดแพงขึ้น เจ้าของเหนื่อยขึ้น และธุรกิจมีทางเลือกน้อยลง นี่อาจเป็นภาวะ “ตกชั้น” โดยที่ยอดขายยังไม่ตกเลยก็ได้ ข้อมูลของ Krungthai COMPASS ที่ศึกษาธุรกิจ SMEs กว่า 160,000 รายใน 6 อุตสาหกรรมย้อนหลัง 15 ปี สะท้อนภาพที่น่าคิดว่า ความสามารถในการทำกำไรของ SMEs ไทยถดถอยลงในเกือบทุกกลุ่มธุรกิจ และบริษัทกว่าครึ่งมีสถานะทางธุรกิจแย่ลงจากเมื่อ 15 ปีก่อน คำถามสำหรับ SME วันนี้จึงอาจไม่ใช่เพียง “ขายได้เท่าไร” แต่ต้องถามต่อว่า “ยอดขายนั้นทำให้ธุรกิจแข็งแรงขึ้นจริงหรือไม่” ลองเช็กจาก 5 สัญญาณนี้ 1. ยอดขายโต แต่พอคิด “ต้นทุนจริง” แล้ว กำไรแทบไม่โต ยอดขาย 1 ล้านบาทไม่เท่ากันทุกธุรกิจ ถ้าต้องแลกมาด้วยส่วนลด ค่าโฆษณา ค่าขนส่ง ค่าแพลตฟอร์ม ค่าคอมมิชชั่น หรือโปรโมชั่นที่แรงขึ้นต่อเนื่อง รายได้ที่เพิ่มขึ