แจกสูตรอาหาร และเครื่องดื่ม

ถึงตอนนี้ ผมก็ยังเห็นเห็ดป่าที่มนุษย์เพาะพันธุ์เองไม่ได้ สารพัดชนิดวางขายบนแผงผักในตลาดสดหนาตาอยู่นะครับ มันเป็นเพราะว่าเดี๋ยวนี้การคมนาคมขนส่งสินค้าสะดวกรวดเร็วมาก ผักหญ้าแปลกๆ เนื้อกุ้งปูปลาจากท้องถิ่นต่างๆ โดยเฉพาะเห็ดแรกฝนเลยมีทันให้กินตามแผงผักพื้นบ้านในตลาดเช้าเย็นทั่วประเทศ ไม่เว้นแม้แต่ในเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพฯ ไล่มาตั้งแต่ เห็ดโคน เห็ดกระด้าง เห็ดเผาะ เห็ดเสม็ด และเห็ดผึ้งหรือเห็ดตับเต่า ใช่ครับ เห็ดตับเต่า ที่ “ขึ้นอยู่ริมเถาย่านาง มองเห็นบัวสล้าง ลอยปริ่มริมบึง..” ในเนื้อร้องอันมีเลศนัยท่อนหนึ่งของเพลงมนต์รักลูกทุ่ง อันลือลั่น ประพันธ์โดย ไพบูลย์ บุตรขัน นั่นแหละครับ เห็ดตับเต่าดอกใหญ่ๆ อาจโตได้กว่ากำปั้นคน เมื่อยังอ่อนเนื้อกรุบกรอบ แก่หน่อยก็เริ่มจะนิ่มๆ เป็นเห็ดที่พอเอามาปรุงอาหาร จะมีสีคล้ำของเนื้อเห็ดออกมาปน แถมออกแนว “กลิ่นดิน” ด้วย แต่อย่างไรก็ดี กลิ่นดินซึ่งผ่านการสังเคราะห์ของพืชจนกลายเป็นน้ำเป็นเนื้อตัวของมันไปแล้ว ย่อมจะหอมๆ มากนะครับ เสน่ห์ของเห็ดตับเต่าอีกอย่างหนึ่งคือความเป็นเมือกลื่นของผิวเนื้อเห็ดอ่อนที่กรอบอร่อย ถ้าพูดอย่างเว่อร์นิดๆ คือมันเหมือนเราได้กินโอชะข

“ไม่อยากให้มองว่า Midnight A Cocoa เป็นธุรกิจ เพราะเป็นร้านที่เปิดเพื่อความสุขและความชอบ ” คำพูดของ คุณเดียร์–ทิสลักษณ์ คำงาม วัย 30 ปี เจ้าของร้าน Midnight A Cocoa ร้านโกโก้ชื่อดัง ที่สร้างความอร่อยมายาวนานถึง 2 ปี โกโก้ร้านนี้เป็นที่พูดถึงในโลกโซเชียลมานานแทบทุกวี่วัน จนหลายคนต้องตามไปกิน จากความชอบ  สู่ร้าน Midnight A Cocoa Midnight A Cocoa (มิดไนท์ อะ โกโก้) สร้างความอร่อยมานาน 2 ปี แรกเริ่มคุณเดียร์ไม่ได้ขายโกโก้ แต่เป็นคนที่ชอบกินโกโก้ ด้วยทำงานเป็นฟรีแลนซ์ ตัดต่อ และออกแบบตามสายศิลปกรรมที่เรียนจบมาจากวิทยาลัยเพาะช่าง เวลาทำงานส่วนใหญ่คือตอนกลางคืน ดึกดื่นก็ยังนั่งทำงานอยู่ และเพราะโกโก้เป็นตัวช่วยผ่อนคลายได้ดี คุณเดียร์จึงชงโกโก้ดื่มเอง      “ตอนดึกๆ หาร้านโกโก้ดื่มยากมาก แทบจะไม่มีร้านไหนเปิด เลยคิดว่า ถ้าเราชอบกินโกโก้ขนาดนี้ ก็เปิดร้านเองเลยจะดีกว่า” คุณเดียร์ใช้พื้นที่หน้าบ้าน ซึ่งเป็นมุมหน้าต่าง เปิดร้านโกโก้เล็กๆ โทนเหลือง ตกแต่งมีสไตล์ ชื่อร้าน Midnight A Cocoa ซึ่งที่มาของชื่อร้านเป็นคำที่มาจากแนวคิดหลายอย่างรวมกัน เพราะเปิดตอนกลางคืน จึงมีคำว่า Midnight ส่วน A Coc

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ชาวเฮลท์คิทเช่น ทุกคน เมนูครั้งนี้เราจะใช้มะเขือม่วงมาเป็นพระเอกของงานอีกครั้ง ถ้าเพื่อนๆ จำได้ เจ้ามะเขือยาวนี้วินได้เคยนำมาชวนเพื่อนๆ เข้าครัวกันแล้วหลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นพิซซ่ามะเขือม่วง หรือ มีทบอลมะเขือม่วง กันแล้วนั่น ในปัจจุบันคนไทยก็เริ่มหันมารู้จักและนำเจ้ามะเขือม่วงมาทำอาหารกันมากขึ้น วินจึงขอนำเมนูดัดแปลง ทำง่าย  ทงคัตซึแบบชาวเฮลท์คิทเช่น กันดีกว่า อยากทานผัก แต่มื้อนี้เบื่อผักสีเขียวจัง เปลี่ยนมาทานเจ้าผักสีม่วงกันดีกว่า เพราะเจ้ามะเขือม่วงนี้อุดมไปด้วยธาตุเหล็ก วิตามินเอและบี อีกทั้งยังมีสารแอนโทไซยานิน ที่ทำให้เห็นเป็นสีม่วงในมะเขือม่วง ที่มีส่วนช่วยในการต้านอนุมูลอิสระได้ดี ชะลอความเสื่อมของเซลล์และดวงตา ช่วยเสริมสร้างภูมิคุ้มกันความเสี่ยงของการเกิดโรคมะเร็ง และลดการบีบตัวของกล้ามเนื้อ บำรุงหัวใจ และยังทำหน้าที่เหมือนอินซูลิน ในผู้ป่วยโรคเบาหวาน ช่วยลดปริมาณน้ำตาลในเลือดอีกด้วยนะคะ สรรพคุณดีขนาดนี้ นอกจากนำมะเขือม่วงมาย่าง หรือลวกน้ำ จิ้มน้ำพริกทานแล้ว ขอแนะนำเพื่อนมาทำทงคัตซึฉบับง่ายแสนง่าย ทำเอง อร่อยได้ประโยชน์สไตล์เฮลท์คิทเช่น กันเลยดีกว่าค่า ส่วนผสม

กล้วยปิ้ง ขนมหวานแสนอร่อย ถือเป็นการแปรรูปนำวัตถุดิบจากสิ่งที่มีอยู่มาสร้างเป็นอาชีพด้วยวิธีการอันง่ายดาย ที่สำคัญต้นทุนต่ำ จะเห็นได้จากตามตลาด ตรอก หรือซอกซอย มักจะมีร้านกล้วยปิ้งอยู่แทบทั้งนั้น ด้วยเป็นขนมทานง่าย อิ่มท้อง คนไทยจึงนิยมกิน คุณไผ่-ครองศักดา สีสังข์ อายุ 33 ปี เจ้าของร้านกล้วยปิ้งคิงคองเล่าให้ฟังว่า ที่บ้านทำสวนกล้วย ปลูกกล้วยน้ำว้าพันธุ์ไส้ขาวมากว่า 10 ปี ส่งขายตลาด และวางจำหน่ายหน้าบ้าน แต่ช่วงหลังมานี้มีเกษตรกรปลูกกล้วยจำนวนมาก ส่งผลให้กล้วยล้นตลาด ราคาตกเหลือเพียงหวีละ 2-3 บาทเท่านั้น เมื่อเป็นเช่นนั้น ลูกชายเจ้าของสวนอย่างตน จึงหาทางระบายผลผลิตออกสู่ตลาดด้วยการแปรรูปเป็นกล้วยปิ้ง ตั้งชื่อ “กล้วยปิ้งคิงคอง” ปัจจุบันเปิดมาได้ 2 ปี ร้านตั้งอยู่ที่ บ้านเลขที่ 205/13 ถนนบ้านดอนตูม ซอย 5 ต.บ้านโป่ง อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ใช้พื้นที่หน้าบ้านเปิดเป็นร้านเล็กๆ โดยก่อนหน้านี้คุณไผ่ทำงานวนเวียนในสายงานเกี่ยวกับสิ่งที่เรียนมาด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพสัตว์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตบางพระ ทำอยู่ 5 ปี เรียกได้ว่าทำครบหมดแล้วตั้งแต่ผลิต แปรรูป กระทั่งอาหาร บวกกับอายุที่

สูตรเด็ด “เป็ดย่างไดโว่ ลพบุรี” เคยขายดิบขายดีจนต้องขยายกิจการถึง 7 สาขา แต่ต้องมาฟุบหนักในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำปี 2540 ทำให้เส้นทางชีวิตของ “คมสัน เจียรวนิชพงษ์” เจ้าของร้านพ่วงตำแหน่งพ่อครัวใหญ่ต้องมีอันพลิกผันหลายตลบ ระหว่างทางที่พลิกผัน คมสันผันตัวไปทำงานในโรงแรม ไต่ระดับจนก้าวสู่เชฟใหญ่ในโรงแรมหลายแห่งที่พัทยา จากนั้นหันเหไปเปิดร้านของตัวเอง ล่าสุด ตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตพ่อค้าเป็ดย่าง-เป็ดพะโล้ สไตล์ลูกทุ่งริมทางใต้ร่มเพิงพักสังกะสีที่พัทยา เปิดขายเป็ดย่าง-เป็ดพะโล้ มีทั้งก๋วยเตี๋ยวและข้าว ในชื่อร้าน “บ้านก๋วยเตี๋ยวเป็ด” เปิดได้ไม่ถึงเดือน ลูกค้าเข้าออกร้านเป็นว่าเล่น ด้วยรสมือพ่อครัวระดับภัตตาคาร แต่เมื่อมาขายริมทางก็เป็นอันลาภปากคนกิน เพราะเคาะราคาขายจานละ 40 บาทเท่านั้น ทั้งข้าวและก๋วยเตี๋ยว ถ้าเป็นเป็ดพะโล้ หรือเป็ดย่างอย่างเดียวก็ 120 บาท เป็ดนั้นคัดสรรเฉพาะไซซ์ใหญ่ที่สุด คือ XXL และต้องเป็นเป็ดเชอรี่เท่านั้น เพราะมีเนื้อนุ่มและมันเยอะ นำมาย่างจะอร่อยมาก ตัวหนึ่งหนักประมาณ 3.4 กิโลกรัม นำมาหั่นเสิร์ฟชิ้นใหญ่เต็มปากเต็มคำ สำหรับเป็ดพะโล้ของเชฟคมสันนั้นถือว่ามาจากประสบการณ์ทั้งชีวิต

พูดถึงทุเรียนไม่ใช่แค่กินผลสุกๆ เท่านั้น แต่ยังสามารถนำไปแปรรูปเป็นขนมอย่างอื่นได้อีก ที่จะเห็นบ่อยๆ คงเป็นข้าวเหนียวทุเรียน แต่ที่เราจะพูดถึงนี้คือ ขนมเปี๊ยะไส้ทุเรียนหมอนทองไข่เค็ม เหมือนทุเรียนตั้งแต่รูปลักษณ์ภายนอกจนถึงไส้ข้างในเลยทีเดียว ด้วยกำลังเป็นกระแสอยู่นี่เอง เส้นทางเศรษฐีออนไลน์สอบถามไปยัง คุณฝน-พนัชกร ตาคำ วัย 25 ปี เจ้าของไอเดีย ขนมเปี๊ยะไส้ทุเรียนหมอนทองไข่เค็ม ได้ความว่า คุณฝนเปิดร้านเบเกอรี่อยู่แล้วร่วม 3 ปี ส่วนขนมเปี๊ยะทุเรียนเพิ่งเริ่มทำช่วงหน้าทุเรียน “เห็นขนมเปี๊ยะรูปแบบเดียวกันจึงลองทำตาม ทำเสร็จนำไปโพสต์ในกลุ่มเบเกอรี่ ปรากฏว่าได้กระแสตอบรับดีตั้งแต่วันแรกที่ทำขาย” มีเพื่อนๆ ในกลุ่มเข้ามาแชร์เข้ามาสั่งออร์เดอร์ดี เริ่มจากวันละ 100 ชิ้น จากนั้นเพิ่มเป็น สัปดาห์ละ 1-2 พันชิ้น มีทั้งขายปลีก-ส่ง สามารถสร้างรายได้เฉลี่ย 50,000 บาทต่อวัน ความพิเศษของขนมเปี๊ยะทุเรียน อย่างแรกคือ รูปลักษณ์ที่เหมือนทุเรียนอย่างกับโคลนนิ่งมา อย่างที่สองคือ ไส้ ซึ่งใช้เนื้อทุเรียนหมอนทองนำมากวนเป็นไส้จริงๆ  ใส่ไข่เค็มเข้าไป เป็นไส้ทุเรียนไข่เค็ม บรรจุใส่กล่องรูปทุเรียนสุดแปลก มี 3 ไซซ์ให้