หลักสูตรเรียนฟรี
การเลือกเห็ดมาปรุงอาหารแม้จะใช้ความละเอียดถี่ถ้วนและเลือกจากแหล่งที่เชื่อถือได้ แต่บางแห่งก็มิได้หมายความว่าจะปลอดภัยอย่างแท้จริง ในยุคผู้บริโภค 4 G โดยเฉพาะคนเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพมหานคร จึงเปลี่ยนพฤติกรรมจากการซื้อดอกเห็ดแล้วหันมาเพาะเลี้ยงดอกไว้เพื่อบริโภคเองเพราะมองว่าปลอดภัยกว่า อีกทั้งวิธีการเพาะ-เลี้ยงก็ง่าย สะดวก เปิดดูได้จากสมาร์ทโฟน แล้วยังเป็นงานอดิเรกไปในตัว หรือบางรายประสบความสำเร็จดีมากเลยถือโอกาสเลี้ยงสร้างรายได้เพิ่มอีกทาง ปกติแหล่งผลิตก้อนเห็ดจะอยู่ตามจังหวัดต่างๆ จึงอาจเป็นปัญหา/อุปสรรคหากต้องออกตระเวนซื้อ แต่แทบไม่น่าเชื่อว่าในเมืองหลวงใหญ่แห่งนี้จะมีแหล่งผลิตก้อนเห็ดจำนวนนับหมื่นก้อนต่อเดือน สามารถรองรับความต้องการคนกรุงที่รักสุขภาพได้อย่างเต็มที่ บนเนื้อที่กว่า 80 ตารางวา ซึ่งเป็นที่ตั้งของบ้านเลขที่ 100/163 หมู่บ้านอมรพันธ์ 9 ซอยเสนานิคม 42 แยก 14 แขวง/เขตลาดพร้าว กรุงเทพฯ และเป็นสถานที่ตั้งของฟาร์มเห็ดขนาดมินิ ที่ชื่อ “ฟาร์มเห็ดกลางกรุง ครูจัน” แม้จะดูไม่ใหญ่แต่ฟาร์มเห็ดแห่งนี้สามารถผลิตก้อนเห็ดได้เดือนกว่าหลายหมื่นก้อน มีลูกค้าทั้งในเขตกรุงเทพฯ/ปริมณฑล จำนวนมากมา
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2560 ภายหลังจากที่ทางชลประทานได้มีการขอความร่วมมือกับเกษตรกรในพื้นที่ติดกับลุ่มน้ำลำตะคอง ขอให้หยุดการเพาะปลูกข้าวนาปรัง เนื่องจากปริมาณน้ำกักเก็บที่เหลืออยู่ 105.519 ล้านลูกบาศก์เมตร คิดเป็น 33.55 เปอร์เซ็นต์ ของความจุกักเก็บ 314.49 ล้านลูกบาศก์เมตร นั้นไม่เพียงพอต่อการจัดส่งให้กับเกษตรกรทำการเพาะปลูกข้าวนาปรังได้ เนื่องจากต้องรักษาปริมาณน้ำกักเก็บไว้ใช้ในการอุปโภคบริโภคเป็นหลัก ดังนั้นจึงขอความร่วมมือกับเกษตรกรให้งดปลูกข้าวนาปรังแล้วหันไปปลุกพืชใช้น้ำน้อยแทน ล่าสุด เกษตรกรในพื้นที่บ้านมะกอก หมู่ที่ 9 ตำบลสีมุม อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา ก็ได้มีการปรับเปลี่ยนพื้นที่ทีเคยใช้เป็นพื้นที่เพาะปลูกข้าวนาปี หันมาทำเป็นพื้นที่ปลูกพืชผักสวนครัว อาทิ ต้นกระเพราะ , ผักสลัด , แตกกวา , ต้นหอม ,มะเขือ และใบโหรพา ในช่วงที่ไม่ได้มีการเพาะปลูกข้าวนาปรัง หลังจากที่ทางอำเภอ และทางชลประทานขอความร่วมมือ ทั้งนี้ก็เพื่อเอาไว้จำหน่ายเพื่อหารายได้เสริมในช่วงที่ไม่ได้เพาะปลุกข้าวนาปรัง อีกทั้งก็ยังสามารถเอาไว้บริโภคในครัวเรือนเพื่อลดค่าจ่ายในครัวเรือนได้อีกทางหนึ่ง นางจันทร์ ประณีตพลกรัง
ปลากราย เป็นสัตว์น้ำจืดที่อาศัยอยู่ในแม่น้ำ ลำคลอง หนอง และบึง เกือบทั่วประเทศ โดยชื่อที่เรียกกันของแต่ละพื้นที่ก็จะมีความแตกต่างกันไปตามถิ่น เช่น ภาคเหนือ เรียกว่า ปลาหางแบน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เรียกว่า ปลาตองกราย เป็นต้น ปลากรายเป็นปลาประเภทกินเนื้อ ซึ่งอาหารที่หากินตามธรรมชาติ ได้แก่ ตัวอ่อนของแมลง กุ้งฝอย ลูกปลาขนาดเล็ก และสัตว์น้ำอื่นๆ ปลากราย มีลักษณะลำตัวยาวบาง แบนข้าง ส่วนหัวมีขนาดที่เล็กเว้าเป็นสันโค้ง ลักษณะที่เด่นของปลากรายคือ เหนือครีบก้นจะมีจุดสีดำค่อนข้างใหญ่ ประมาณ 5-10 จุด เรียงเป็นแถว สีของตัวปลามีลักษณะเป็นสีขาวเงิน ฤดูวางไข่ที่เหมาะสมของปลากรายอยู่ในช่วงเดือนมีนาคม-ตุลาคม ปลากราย เมื่อเจริญเติบโตเต็มที่จะนิยมนำมาขูดเอาเนื้อเป็นการเพิ่มมูลค่า เพราะจำหน่ายได้ราคาที่แพงกว่าปลาที่จำหน่ายเป็นตัว การนำเนื้อปลากรายมาปรุงอาหารนั้น สามารถทำได้หลากหลายเมนู เช่น ทอดมันปลากราย ลูกชิ้นปลากราย เป็นต้น ซึ่งคนส่วนใหญ่นิยมรับประทาน เพราะเนื้อปลามีรสชาติดี มีความนุ่มหนึบ ซึ่งปัจจุบัน ปลากราย ที่จับได้จากแหล่งน้ำธรรมชาติเริ่มมีจำนวนที่ลดน้อยลง จึงได้มีการเพาะพันธุ์และมีการเลี้ยงเป็นอ
คำว่า Amigurumi เป็นคำภาษาญี่ปุ่น มาจากคำว่า Ami แปลว่า การถักโครเชต์และนิตติ้ง กับคำว่า Nuigurumi แปลว่า ตุ๊กตาแบบยัดไส้ เมื่อแปลเป็นไทยจะมีความหมายว่า การถักโครเชต์ตุ๊กตาด้วยไหมพรม ในแพทเทิร์นแบบเดียวกัน คือ เริ่มต้นจากการถักไหมพรมในลักษณะก้นหอยก่อน แล้วค่อยถักต่อขึ้นไปจนเป็นตุ๊กตารูปร่างต่างๆ คุณส้ม-เพ็ญภัสสร บรรจงศิริ บัณฑิตสาววัย 24 สาขาเกษตรศาสตร์ ภาควิชาการจัดการศัตรูพืช คณะทรัพยากรธรรมชาติ จากรั้วมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ปัจจุบันสาวใต้คนนี้ กำลังศึกษาต่อในระดับปริญญาโท สาขาโรคพืชวิทยา ภาควิชาการจัดการศัตรูพืช คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และยังมีอาชีพหารายได้ ด้วยการถักโครเชต์ตุ๊กตาไหมพรม ภายใต้ร้าน “coocomi” อีกด้วย คุณส้ม ให้ข้อมูลอย่างใจดีว่า เธอชื่นชอบไหมพรมมาก เป็นนักสะสมไหมพรมตัวยงก็ว่าได้ แต่ใครจะไปรู้ว่า ก่อนหน้านี้เธอถักไหมพรมไม่เป็นเลย ไม่มีความรู้ด้านนั้นด้วยซ้ำ จนเมื่อปี 2558 ช่วงที่เธอกำลังตัดสินใจว่าจะเรียนต่อ ปริญญาโท หรือ จะหางานทำดี ความบังเอิญของโชคชะตา เธอเปิดเจอคลิปสอนถักตุ๊กตาจากไหมพรมในยูทูบ ด้วยความที่ชื่นชอบไหมพรมอยู่แล้ว ระหว่างดู
นายขจร เชื้อขำ อายุ 43 ปี เจ้าของฟาร์มปลาช่อนวิเศษฟาร์ม อยู่ที่ 5 ตำบลห้วยคันแหลน อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง กล่าวว่า ตนได้ทำการศึกษาการเลี้ยงปลาช่อนมานานกว่า 20 ปี ซึ่งตอนนี้ผลิตภัณฑ์ของฟาร์มได้รับสินค้าคุณภาพ จีเอพี โดยปลาช่อนภายในฟาร์มนั้นเลี้ยงด้วยอาหารสำเร็จรูป แล้วนำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ออกจำหน่ายในท้องตลาดได้หลายอย่าง เช่น ลูกชิ้นปลาช่อน ทอดมันปลาช่อน น้ำพริกปลาช่อน ปลาช่อนแดดเดียว ปลาช่อนลอดถ้ำ(ปลาเผาในกระบอก) เป็นต้น โดยตนเองและครอบครัวมีแนวคิดเลี้ยงปลาช่อนเองขายเอง โดยแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวกับปลาช่อนเพื่อเพิ่มมูลค่าให้แก่สินค้าในการจำหน่าย นายขจรกล่าวว่า ในช่วงนี้ได้คิดค้นเมนูเด็ด ปลาช่อนป๊อบ และปลาช่อนเทมปุระ เตรียมเปิดขายแฟรนไชส์ หลังได้ออกร้านจำหน่ายปลาช่อนป๊อบ และปลาช่อนเทมปุระ ในงานต่าง ๆ ทั่วไปทำให้ประชาชนได้รู้ว่าปลาช่อนของจังหวัดอ่างทอง ที่ผ่าน จีเอพี แล้ว นำมาปรุงอาหารได้อย่างเอร็ดอร่อยปลอดภัย และมีคุณค่าทางอาหารมากมาย โดยวิธีการทำปลาช่อนป๊อบนั้นเริ่มจากนำเนื้อปลาช่อนมาแร่เอาก้างออกหั่นเป็นลูกเต๋าพอคำ นำไปชุบแป้งทอดลงในน้ำมัน เส
วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2560 นางประนอม อานุสาน เกษตรกรบ้านบัว หมู่ 3 ตำบลดงขวาง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม เปิดเผยว่า การทำนาถือเป็นอาชีพหลักของคนในถิ่นนี้ ซึ่งหลังฤดูเก็บเกี่ยวต่างก็ต้องหาอาชีพเสริมเพื่อสร้างรายได้ให้กับตนเองและครอบครัว บางคนก็เลือกที่จะปลูกพืชน้ำน้อย บ้างก็ทำอาชีพรับจ้าง แต่ตนเองและกลุ่มญาติๆ ได้รวมกลุ่มกันสานกระติบข้าวไม้ไผ่ เพราะเป็นสิ่งที่บรรพบุรุษปลูกฝังมาและมองว่าสามารถทำขายได้ตลอดทั้งปี จึงเป็นอาชีพเสริมที่ดีและมั่นคงเพราะเป็นสิ่งที่จำเป็นสำหรับใส่ข้าวเหนียวไว้รับประทาน มีจำนวนความต้องการมาก โดยขณะนี้มียอดสั่งจองเข้ามามากจนผลิตแทบไม่ทัน โดยในช่วงแรกๆ ของการสานกระติบข้าวจะเป็นแบบปกติทั่วไป พอไปวางจำหน่ายลูกค้าก็ถามว่ามีลวดลายและรูปทรงอื่นไหม จึงได้นำเอาความคิดนั้นต่อยอดพัฒนามาเรื่อยจนกลายเป็นลวดลายและรูปทรงที่แปลกตาตามความต้องการของลูกค้า เช่น เป็นรูปหัวใจ เป็นอักษรข้อความบนกระติบข้าว หรือว่าลวดลายอื่นๆ อีกมากมายหลายแบบ ซึ่งราคาต่อลูกจะเริ่มที่ 120 บาทไปจนถึง 350 บาท ขึ้นอยู่กับขนาด ลวดลายในการจักสาน และรูปทรงที่ประดิษฐ์ ยิ่งมีความละเอียดมากก็จะราคาสูง แต่ก็ถือว
คุณขวัญใจ กลับสุกใส เจ้าของสวนไผ่ขวัญใจ อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง เปิดเผยว่า ได้ลงทุนทำสวนไผ่ มาเป็นปีที่ 10 จำนวน 15 ไร่ ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงขณะนี้ ยังมีรายได้ที่มั่นคง มีเสถียรภาพ และมีผู้สนใจมาซื้อพันธุ์ไผ่นำไปปลูก ขยายตัวไปยังหลายจังหวัดในภาคใต้ ได้แก่ จังหวัดสงขลา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดตรัง และจังหวัดกระบี่ สำหรับภาคใต้แล้ว จังหวัดพัทลุง ถือว่าเป็นต้นแบบในการปลูกไผ่ คุณขวัญใจ กลับสุกใส กล่าวอีกว่า ปี 2559 ที่ผ่านมา ทางการยางแห่งประเทศไทย (กยท.) มีนโยบายให้ชาวสวนยางทำสวนเชิงซ้อนถ้ามีความประสงค์ ทำให้มีเกษตรกรสวนยางพาราจากหลายจังหวัดในภาคใต้ เดินทางเข้ามาอบรมดูแลที่สวนไผ่ขวัญใจแล้ว 7 รุ่น รุ่นละ 50 คน เพื่อนำความรู้กลับไปลงทุนปลูกไผ่ร่วมยาง โดยปลูกยาง 1 แถว ปลูกไผ่ 1 แถว “การปลูกไผ่ร่วมยาง จะทำให้ต้นยางมีคุณภาพ และทำให้หน้ายางเกิดสีชมพู ให้ปริมาณน้ำยางที่เพิ่มขึ้น ซึ่งก่อนนั้นเกษตรกรได้ดำเนินการปลูกไปก่อนแล้ว จำนวนหลายราย ต่างประสบความสำเร็จ โดยเฉพาะที่จังหวัดกระบี่ แต่ที่สงขลา ยังเป็นของใหม่” คุณขวัญใจ ยังกล่าวอีกว่า สำหรับสวนไผ่ขวัญใจ ปลูกสายพันธุ์ไผ่ตงลืมแล้ง และสายพันธุ์ซ
พูดถึงไส้เดือน หลายคนไม่ชอบ ด้วยลักษณะตัวยึกยือ แต่ถ้าจะพูดกันจริงๆ ถึงประโยชน์ กล่าวได้ว่า ไส้เดือนมีประโยชน์ ต่อระบบนิเวศน์ไม่น้อย เพราะนอกจากเป็นสัตว์ที่เป็นอาหารของสัตว์ชนิดอื่นในห่วงโซ่อาหารแล้ว ไส้เดือนยังเป็นสัตว์เทศบาล ที่ย่อยสลายของเสียในธรรมชาติ อีกทั้งมูลไส้เดือนยังเป็นปุ๋ยอย่างดี รศ.ดร.สมชัย จันทร์สว่าง อาจารย์จากภาควิชาสัตวบาล คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่ศึกษาเรื่องไส้เดือนอย่างจริงจัง และการนำไส้เดือนมาใช้ประโยชน์ ได้แนะนำไส้เดือนสีน้ำเงิน พระเอกที่เราจะพูดถึงกันในคราวนี้ก็คือว่า เป็นไส้เดือนดินที่มีกำเนิดในเขตร้อนของทวีปเอเชีย พบตามธรรมชาติ ในภูมิประเทศของเอเชีย ทั้งอินเดีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ เมียนมาร์ ลาว เขมร และประเทศไทย ไส้เดือนสีน้ำเงินเป็นไส้เดือนขนาดเล็กมีลักษณะของลำตัวผอมแต่ยาว เมื่อโตเต็มที่มีความยาวประมาณ 4 นิ้ว น้ำหนักตัวประมาณ 0.2 กรัม ลำตัวของไส้เดือนส่วนหน้ามีสีแดงหรือสีม่วงเข้ม ลำตัวส่วนหลังมีสีแดงหรือสีน้ำตาล ไส้เดือนสีน้ำเงินมีความสามารถในการกำจัดขยะอินทรีย์และผลิตปุ๋ยหมักได้ใกล้เคียงกันกับไส้เดือนที่นิยมเลี้ยงกันทั่วโลกอีก 4 ชนิด ค
เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ที่ผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปที่บริเวณถนนคนเดินอุดรธานี ที่ทางเทศบาลนครอุดรธานี ได้จัดให้มีขึ้นในระหว่างเวลา 17.00 -20.00 น.ทุกวันศุกร์และเสาร์ หลังจากทราบว่าฝั่งถนนพานพร้าว ได้มี 2 สามีภรรยา นำส้มตำมาแวงแผงขาย แต่ที่แปลกคือครกที่ใช้ตำส้มตำนั้นไม่เหมือนชาวบ้านทั่ว ๆ ไป คือเป็นครกยักษ์ จึงได้ไปตรวจสอบ เมื่อไปถึงพบ 2 สามีภรรยากำลังตำส้มตำขายอยู่ ทราบชื่อคือ นายสมยศ ศรีภูวงศ์ อายุ 35 ปี และนางเพ็ญภักดิ์ ศรีภูวงศ์ อายุ 36 ปี โดยทั้ง 2 คนได้นำครกยักษ์ จำนวน 2 ใบ มาตำส้มตำ ขนาดของครกแต่ละใบนั้นน้ำหนักใบละ 30 กก.ความกว้างของปากครกใบละ 48 นิ้ว ทำให้ประชาชนที่มาเดินเที่ยวหรือซื้อของพบเห็น ก็พากันให้ความสนใจกัน ถ่ายรูปเซลฟี่กับความใหญ่โตของครก และได้ซื้อส้มตำกลับบ้านไปชิมกันเป็นจำนวนมาก นางเพ็ญภักดิ์เปิดเผยว่า เดิมมีอาชีพ เป็นครูสอนเด็กอนุบาลอยู่โรงเรียนเทศบาล 12 กทม. สังกัด กทม.ได้เกือบ 1 ปี ส่วนสามีทำงานขายอาหารอีสานอยู่ใน กทม.เช่นกัน แต่เนื่องจากค่าครองชีพสูงลำบากมากในการใช้ชีวิต จึงคิดจะหาอาชีพใหม่ ต่อมาเมื่อตอนปีใหม่ ได้พากันไปเที่ยวบ้านเกิดของสามีที่บุรีรัมย์ เห็นคนแถ
เรื่องโดย : กรรณิกา เพชรแก้ว นฤพล บัวจีน เป็นหนุ่มเชียงใหม่ อายุอานามยังไม่มาก ครอบครัวทำธุรกิจเกี่ยวกับผ้าพื้นเมืองมานานกว่า 10 ปี แต่เจ้าตัวเพิ่งเข้ามาร่วมด้วยช่วยกันกับพี่สาวเมื่อ 2-3 ปีที่ผ่านมา โดยมีหน้าที่ออกแบบตามใจรัก พี่สาวของนฤพลทำธุรกิจรับทำกระเป๋าที่มีส่วนประกอบเป็นผ้าปักชาวเขา ไม่ได้มีหน้าร้านของตัวเอง ทำอยู่กับบ้าน แต่ก็เป็นธุรกิจที่ดีมานาน กระทั่งน้องชายมาช่วยทำ และเอาการออกแบบมาใช้อย่างเป็นหลักเป็นฐาน กระเป๋าที่ประดับด้วยผ้าปักชาวเขา ก็เริ่มมีหน้าตาแปลกๆ เก๋ๆ ออกมาแต่ละแบบมีใบเดียว เรียกว่าเป็นกระเป๋าใบเดียวในโลก นฤพล บัวจีน เพราะนฤพลจะออกแบบกระเป๋าจากผ้าปักแต่ละผืนที่ได้มา ประกอบเข้ากับหนังแท้ และของประดับประดาสอดคล้องกับเนื้อผ้าลายผ้า ไม่ใช่เอาผ้ามาแปะอย่างใครอื่น เรียกว่าพอเห็นผ้าแล้วเจ้าตัวถึงมานั่งคิดๆๆ ว่าจะให้กระเป๋าออกมาหน้าตาแบบใด ใบขนาดไหน จะใช้หนังหรือวัสดุอื่นประกอบอย่างใด คือเอาผ้าเป็นนางเอก อย่างอื่นอันได้แก่ หนังแท้ หรือลูกปัดสวยๆ นั้นเป็นส่วนประกอบ R