SMEs
แจ็ค หม่า มาเยือน “ป้าหยันร้านอาหารไทยเพชรบุรี” ดึงเสน่ห์อาหารเมืองเพชร สู่ขวัญใจนักท่องเที่ยว “ป้าหยันร้านอาหารไทยเพชรบุรี“ ร้านที่เกิดจากความฝันของ คุณณัฏฐ์ฌาย์ (นัดชา) เอี่ยมอาษา หรือ นา อายุ 48 ปี ที่อยากนำสูตรอาหารของแม่มาปรุงให้ทุกคนได้ทาน หลังได้ซึมซับและเรียนรู้วิธีการทำอาหารเมนูต่างๆ มาอย่างดีจากผู้เป็นแม่ตั้งแต่ชั้น ป.4 โดยเริ่มจากช่วยหยิบจับวัตถุดิบ และตำพริกแกงต่างๆ “แม่จะให้ช่วยตำเครื่องแกงส้ม เครื่องแกงเผ็ด เราก็จะถามแม่ว่าใส่อะไรบ้าง อันไหนใส่เยอะ อันไหนใส่น้อยกว่ากัน แม่จะคอยบอก มันก็เป็นผลกับเราเวลาทำอาหาร ทำให้ได้รสชาติที่กลมกล่อมขึ้น นัวขึ้น กิมมิกเล็กๆ น้อยๆ ที่แม่ถ่ายทอดมาให้ ทำให้เราเรียนรู้การทำอาหารโดยไม่ต้องไปเรียนกับสถาบันหรือเชฟต่างๆ” คุณนา เล่าให้ฟัง ก่อนตั้งชื่อว่า ป้าหยันร้านอาหารไทยเพชรบุรี ชื่อนี้มีที่มาจากความขยันและชอบหาอะไรทำอยู่ตลอดเวลาของคุณนา จึงเพี้ยนมาเป็นป้าหยัน มีหน้าร้านตั้งอยู่ที่ตำบลหนองพลับ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเป็นบ้านเกิด แต่ช่วงหนึ่งของชีวิต เธอได้ย้ายไปทำงานตกแต่งที่จังหวัดภูเก็ตจนประสบความส
ขยะอาหาร ต่อปี เลี้ยงคนได้ครึ่งโลก อยากให้เป็นศูนย์ ต้องทำแต่พอดี ปีใหม่ผมไปเคานต์ดาวน์อยู่บนดอยแม่สลอง นอนฟังคนอื่นเขาจุดพลุกันปังๆ จนหลับฝันเห็นพลุ ไม่ได้นับถอยหลังกับเขา แต่อย่างน้อยได้หนีโควิดในเมืองไปสักหน่อยก็ยังดี คนไทยพอจะเริ่มหายเซ็งโควิดรอบ 1 รอบ 2 มาเจอรอบ 3 รอบ 4 อีก คงต้องทำตัวให้หายเซ็งไปเอง โควิดจะอยู่จะไปก็เรื่องของมัน อย่ามาหาเราเท่านั้นเป็นพอ แม่สลอง ผมขึ้นมาครั้งก่อน เมื่อเมษายนปี 64 ช่วงที่โควิดรอบ 2 เริ่มระบาด ตอนนั้นหาคนคุยด้วยลำบาก ไม่มีใครเขาขึ้นดอยกันหน้าร้อน แถมกลัวโควิดด้วย มาปีใหม่นี้คนคึกเต็มดอย ร้านอาหาร ร้านกาแฟขายดีเป็นแถว ร้านกาแฟที่ผมสนิทตั้งตัวรับไม่ทัน เขาขายกาแฟ ขายชา ของว่างแบบชาวดอย อาหารจานเดียว ของหมดตู้ทำไม่ทัน ร้อนถึงเจ้าของหนุ่มต้องขับรถลงดอยไปแม็คโครในเชียงรายไปกลับ 60 กว่าโล ไม่นับความหวาดเสียวระหว่างขึ้นเขาลงเขา พอให้หัวใจเต้นเล็กน้อย บรรทุกของมาเต็มรถ พออีกวันลงไปอีก ของหมดอีกแล้ว เข้าตำราเรื่อง “การทำขยะอาหารให้เป็นศูนย์” ที่ผมสาธยายไว้คราวก่อนพอดี พ่อหนุ่มต้องซื้อของหลายรอบ เสียทั้งพลังงานคน พลังงานรถ เกิดควันพิษจากรถอีก แล้วยังขยะที่มา
“มูช่วงตรุษจีน” รวมคาถาบูชาขอพร เสริมมงคล 5 วัด-ศาลเจ้า ในกรุงเทพฯ ปีนี้เทศกาลตรุษจีนตรงกับวันเสาร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ หรือเป็นวันเที่ยว ส่วนวันจ่ายตรงกับวันพฤหัสบดีที่ 8 กุมภาพันธ์ และวันไหว้ตรงกับวันศุกร์ที่ 9 กุมภาพันธ์ ซึ่งวันตรุษจีนถือเป็นวันปีใหม่ของคนจีน จะมีการรวมญาติพี่น้อง ทำบุญไหว้เจ้า ไหว้บรรพบุรุษและไหว้ผีไม่มีญาติ เพื่อเป็นการเสริมความเป็นสิริมงคลให้กับชีวิตและเข้าวัดทำบุญ จะช่วยให้เป็นปีที่ดีและเสริมสิริมงคลให้ตัวเองอีกด้วย ซึ่งถ้าใครอยากเพิ่มความเป็นสิริมงคลและความปัง เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ ได้รวบรวม คาถาบูชาขอพรเทพเจ้ามาให้แล้ว มาเริ่มกันที่ 1. ศาลเจ้าพ่อเสือ ศาลเจ้าพ่อเสือ นับเป็นศาลเจ้าที่มีชื่อเสียงและคับคั่งไปด้วยผู้คนที่มากราบไหว้ มีความเก่าแก่มาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 เดิมตั้งอยู่ริมถนนบำรุงเมือง ก่อนย้ายมาอยู่บริเวณถนนบำรุงเมืองในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยโปรดให้พระยาโชฎีกราชเศรษฐีย้ายศาลมาไว้ที่ทางสามแพร่ง ถนนตะนาว ที่ตั้งในปัจจุบัน มีองค์เทพ ตั่วเหล่าเอี้ย, รูปปั้นเจ้าพ่อเสือ, เจ้าพ่อกวนอู และ เจ้าแม่ทับทิม ประดิษฐานไว้ให้ผู้คนมาสักการะ โดยจะมีวันขอลูก การงาน การค้า รุ่
เมื่อไม่นานมานี้ ผมมีโอกาสได้ไปเยี่ยมชมวิทยาลัยสารพัดช่าง เชียงใหม่ เข้าไปชมแล้วจึงรู้ว่ามีการเรียนการสอนหลายอย่างมาก มีทั้งงานเขียนแบบก่อสร้าง ช่างตัดผม ช่างเครื่องยนต์ ทำอาหารคาวหวาน ทำเครื่องหนัง คอมพิวเตอร์ ศิลปะการวาดรูป วิชาเสริมสวย แม้วิชานวดแผนไทยก็มีสอน ผู้ที่มาเรียนมีทั้งคนปกติ และคนพิการ สำหรับคนพิการ วิทยาลัยให้เรียนฟรี แปลว่าไม่ต้องจ่ายเงินค่าเรียน เมื่อได้เข้าไปชมวิทยาลัยแห่งนี้แล้ว ผมจึงถือโอกาสให้นักศึกษานวดเท้า และวาดรูปใบหน้า นักศึกษาที่นวดเท้าให้ผมมีร่างกายปกติ ส่วนคนที่วาดรูปใบหน้าของผม เป็นเด็กพิการ ไม่ได้พิการธรรมดา แต่พิการทั้งแขนและขา คือ เท้าลีบจนใช้เดินไม่ได้ ส่วนแขนก็ลีบจนหยิบจับอะไรไม่ได้เลย เขาจึงต้องใช้ปากคาบดินสอวาดรูป ผมนั่งเฉยๆ ให้เขาวาด ใช้เวลาเพียง 20 นาทีเท่านั้น ก็ได้รูปเหมือนที่ใช้ได้เลย โดยผมจะนำไว้ใส่กรอบเมื่อกลับกรุงเทพฯ อาจารย์ที่สอนการวาดรูปให้เขา บอกว่า เขามีพรสวรรค์ในเรื่องของการวาดรูปมาก ให้วาดอะไรก็วาดได้ หนุ่มพิการคนนี้มีชื่อว่า พรหมพันธุ์ โชติสิรดานันท์ มีชื่อเล่นว่า โซคูล ชื่อของเขาเขียนยาก ผมกลัวเขียนผิดจึงขอให้เขาช่วยเขียนชื่อลงในกระด
จรรย์สุดา แม่สอด น้ำพริกกุ้งสูตรดังจากเมียนมา ฝีมือ SMEs ไทย โกอินเตอร์ไปหลายประเทศ แม่สอด จังหวัดตาก พื้นที่ติดชายแดนเมียนมา การเดินทางไปมาหาสู่กันระหว่างคนไทยและคนเมียนมาเกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติ วัฒนธรรมการกินมีลักษณะคล้ายใกล้เคียงกัน มีแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน วันนี้ พามารู้จัก กับเมนูน้ำพริกกุ้งสูตรดั้งเดิมของเมียนมา ที่ปัจจุบันกลายเป็นของฝากที่ขึ้นชื่อของ แม่สอด จังหวัดตาก ภายใต้แบรนด์ “จรรย์สุดา” คุณอรรถกร หมูนวล ผู้จัดการ ห้างหุ้นส่วนจำกัด แม่สอด จรรย์สุดา น้ำพริกจรรย์สุดา มีจุดเริ่มต้นขึ้น เมื่อ 30 ปีที่แล้ว คุณแม่ได้ทำน้ำพริกกุ้งสูตรพม่ารับประทานเองที่บ้าน และทำต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมเยียน คนที่ได้ชิมน้ำพริกกุ้งฝีมือคุณแม่ทุกคนติดอกติดใจ จึงได้เริ่มทำน้ำพริกกุ้งออกขายเป็นของฝากให้นักท่องเที่ยว และขายให้คนทั่วไป ในช่วงแรกที่ทำขายจะใส่ในถุงพลาสติกที่ใส่แกง และมัดหนังยาง โดยทำขายมาต่อเนื่อง พร้อมมีการพัฒนาบรรจุภัณฑ์ เพิ่มสูตรน้ำพริกให้มีความหลากหลาย เพิ่มทางเลือกให้ลูกค้า จุดเด่นของน้ำพริกกุ้งคือ เป็นน้ำพริกพื้นเมือง เป็นน้ำพริกแบบผัด รสชาติจัดจ้าน ด้วยเครื่องเทศ สมุนไพร อร่อย กลมกล่อ
มีฝีมือ อย่ามัวกลัวโควิด คลิกเลย อยากเปิดเชฟเทเบิล ต้องมีคุณสมบัติอะไรบ้าง พักหลังนี่ ร้านอาหารแบบ เชฟเทเบิล (Chef’s table) เป็นที่รู้จักของผู้คนมากขึ้นเรื่อยๆ คู่มากับร้านอาหารญี่ปุ่นแบบ โอมากาเสะ (Omakase) แม้ไม่เคยกินก็อาจจะเคยได้ยินคนพูดถึง ที่ไม่ได้กินเพราะร้านประเภทนี้จัดว่าแพงระยับเกินกระเป๋าเราๆ ได้เลย หัวหนึ่งอย่างต่ำประมาณ 2,500 บาท ต่อมื้อแพงๆ มีเป็นหมื่น คนที่ได้กินมักจะเป็นลูกค้าขององค์กรใหญ่ๆ หรือเจ้าของธุรกิจพาลูกค้าไปเลี้ยง ลำพังให้คนมีเงินเดือนหรือหาเช้ากินค่ำเก็บเงินเพื่อไปนั่งกินหายากเต็มที ผมมีโอกาสรับเลี้ยง คนพาไปกินร้านเชฟเทเบิลกับโอมากาเสะอยู่บ้าง ให้จ่ายเงินเองอย่าหวังเด็ดขาด แต่สิ่งที่เราน่าสนใจมากกว่าไปกิน คือ ถ้าเรามีฝีมือในการทำอาหาร แล้วเราทำเชฟเทเบิลขายเองเลยต้องทำยังไงบ้าง น่าสนกว่าครับ เพราะเป็นร้านอาหารที่จัดว่าทำรายได้ดีทีเดียว คำว่า โอมากาเสะ กับ เชฟเทเบิลจริงๆ แปลเหมือนกันคือ ตามใจเชฟ ต่างกันที่โอมากาเสะ เป็นอาหารญี่ปุ่น เชฟเทเบิลมักเป็นอาหารฝรั่ง ต้นกำเนิดเริ่มมีมาสมัยไหนไม่มีใครบอกได้ คือ เชฟอยากทำอาหารตามใจของตัวฉันให้กิน จะปั้นซูชิหน้าปลาหายาก หร
ขนมจีนทอดมัน ของว่างเมืองเพชร ครอบครัวเจ๊เล็ก-เจ๊นิด ขายมากว่า 50 ปี “ขายมากว่า 50 ปีแล้ว ตั้งแต่รุ่นยาย มาถึงรุ่นแม่ แล้วก็รุ่นเรา” คุณเล็ก อังคนา ในวัยหกสิบเศษ ที่ใครหลายคนในตลาดสดเทศบาลท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี มักเรียกขานเธอว่า “เจ๊เล็ก” เริ่มต้นพูดคุยกับ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ อย่างนั้น ก่อนเล่าให้ฟังต่อ ขนมจีนทอดมัน อาจเป็นอาหารแปลกๆ สำหรับคนพื้นที่อื่น แต่สำหรับคนเพชรบุรี เขากินกันมานานแค่ไหนไม่รู้ แต่มักกินกันเป็นอาหารเช้า หรือไม่ก็กินเป็นอาหารว่าง ทุกวันนี้ในอำเภอท่ายาง มีขายกันหลายเจ้า ขายกันทั้งวัน “เจ๊นิด ขนมจีนทอดมัน เปิดร้านขายตั้งแต่ตีห้าครึ่ง เที่ยงครึ่งเลิกแล้ว หยุดทุกวันพุธ เดี๋ยวนี้ตลาดเปลี่ยนไป เมื่อก่อนขายบ่าย 2 กลับ 6 โมงเย็น ทุกวันนี้เลยเปลี่ยนมาขายแต่เช้ามืดดีกว่า เพราะสายๆ คนไม่ค่อยมี” เจ๊เล็ก บอกอย่างนั้น และว่า คุณแม่ของเธอ สามารถเลี้ยงลูก 5 คน ส่งเสียให้เรียนได้ปริญญากันหมด ด้วยอาชีพขายขนมจีนทอดมัน ส่วน คุณนิด นิตยา หรือ เจ๊นิด ซึ่งเป็นพี่สาวคนโต เป็นหลักช่วยแม่ทำมาหากิน และเธอนั้นเป็นลูกคนเล็ก ทุกวันนี้มีหน้าที่ช่วยอีกแรง ภารกิจประจำคือ หลังเลิกร้านช่วงบ่ายกล
เปิดซุ้มอาหาร แบบซื้อกลับบ้าน ตั้งครัวกลาง จ้างคนขาย ยากตรงไหนบ้าง สาวหน้าใสมีนิวาสสถานอยู่แถวอีสานมาขอนั่งปรึกษาอยู่ที่โรงเรียนแม่บ้านทันสมัย โจทย์ของเธอคือ เธอกับครอบครัวเป็นเจ้าของพื้นที่ตลาดสด และขายอาหาร ให้เช่าพื้นที่เป็นล็อกๆ แต่ยังมีพื้นที่ริมส่วนหนึ่งยังไม่เต็มเป็นฟันหลอ ดูแล้วไม่น่าเดิน ฝั่งตรงกันข้าม ข้ามถนนไปมีซุ้มขายอาหารกลับบ้านอยู่ประมาณ 10 ซุ้ม แต่ไม่ใช่ของเธอ ขายพวกส้มตำน้ำตก พิซซ่า ลูกชิ้นทอด ขายดีพอควร เธอเลยมาคิดว่า อย่ากระนั้นเลย ตรงที่ฟันหลอนั้น ทำซุ้มขายของอาหารกลับบ้านมั่งดีกว่า น่าจะขายได้ดี แต่ต้องเป็นของดีมีคุณภาพ ราคาย่อมเยา จะให้แม่ค้ามาเช่าเพิ่ม เธอกลัวคุณภาพไม่ดี แล้วเดี๋ยวมาขายบ้างไม่ขายบ้าง คนจะไม่ติด สรุปโจทย์ได้ว่า อย่างนั้นเธอต้องลงทุนทำเอง แล้วจ้างคนมาขาย น่าจะดี ฟังดูง่ายๆ แต่พอมาคิดเข้าจริง ยากกว่าปล่อยเขาเช่าที่มากมาย เพราะเธอต้องการทำซุ้มขายอาหารประมาณ 10 ซุ้ม โดยที่เป็นการลงทุนเอง ตั้งครัวกลาง จ้างคนขาย ความยากอยู่ที่ไหนบ้าง 1. จะขายอาหารอะไร ที่ดูดี ราคาไม่แพง ควบคุมต้นทุนได้ง่าย เพราะไว้ใจคนขาย 100% ไม่ได้ 2. ระบบการขายใช้วิธีไหนดี ให้คนขายเก
คนธรรมดาเริ่มต้นเป็น “อินฟลูเอนเซอร์” อยากปังแบบ “คัลแลน พี่จอง” ต้องเริ่มจากความเรียล ใครจะนึกว่าวันหนึ่งคนธรรมดาสามัญ ก็พร้อมจะกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลต่อสังคม ส่งผลต่อความคิดและการกระทำของคนอื่นมากมาย การตลาดยุคปัจจุบัน ปฏิเสธไม่ได้ว่าผู้ทรงอิทธิพลที่เรียกว่า “Influencer หรือ อินฟลูเอนเซอร์” คือ กลไกสำคัญในการสื่อสารการตลาด การตลาดปัจจุบัน หนีไม่พ้นการใช้ Influencer มาช่วยสื่อสารการตลาด มาสร้างพลังขับเคลื่อนในเชิงการขาย หรือส่งเสริมการขาย ซึ่งถ้าจะว่าไป วิธีการเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ แต่ก่อนเราก็มี Celebrity หรือคนดังทั้งหลายมาเป็นพรีเซนเตอร์ซึ่งวิธีการเช่นนั้นต่อเนื่องยาวนาน จนคนธรรมดาไม่มีแววว่าจะได้ทำหน้าที่เช่นนั้น โลกเปลี่ยนไปมาก จนคนธรรมดาสามัญ พร้อมจะกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลกับคนอื่นได้ไม่ยาก ด้วยการเป็น Influencer ดังนั้น กูรูทางการตลาด ให้นิยามความแตกต่างของ Celebrity ที่เราชอบเรียกสั้นๆ ว่า “เซเลบ” กับ Influencer ที่มักถูกเรียกสั้นๆ ว่า “อินฟลูฯ” ต่างกันที่ เซเลบ เป็นคนดัง คนรวย คนมีชื่อเสียง แต่อินฟลูฯ คือใครก็ได้ ที่ทรงอิทธิพลกับคนอื่นๆ ในเชิงความคิด
ซีอิ๊วท้องถิ่น สูตรลับความอร่อย อยู่คู่คนไทยมากว่า 80 ปี ซีอิ๊ว เป็นวัตถุดิบสำคัญในอาหารไทยและอาหารเอเชียอื่นๆ ที่ใช้ปรุงรสอาหารให้มีรสชาติกลมกล่อม ซีอิ๊วในประเทศไทยมีหลายยี่ห้อ แต่ละยี่ห้อก็มีรสชาติและกลิ่นที่แตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับกรรมวิธีและวัตถุดิบที่ใช้หมัก วันนี้ เส้นทางเศรษฐีออนไลน์ ได้รวมแบรนด์ซีอิ๊วในตำนานที่อยู่คู่คนไทยมากว่า 80 ปี เพราะซีอิ๊วเป็นวัตถุดิบสำคัญในครัวไทย นิยมนำมาปรุงอาหารหลากหลายชนิด ทั้งต้ม ผัด แกง ทอด ซีอิ๊วในประเทศไทยมีหลากหลายยี่ห้อ มีทั้งแบรนด์ขนาดใหญ่และแบรนด์ท้องถิ่น สำหรับแบรนด์ท้องถิ่นนั้น ในปัจจุบันสามารถหาทานได้ยากมากขึ้น เนื่องจากไม่มีลูกหลานสืบทอด จึงทำให้แบรนด์ซีอิ๊วในท้องถิ่นหลายแบรนด์ต้องปิดตัวลง ซึ่งแบรนด์เหล่านี้มักได้รับความนิยมจากผู้บริโภคทั้งคนในท้องถิ่นเอง หรือจากคนนอกพื้นที่ที่ชื่นชอบแบรนด์พื้นบ้าน ด้วยรสชาติที่ทำให้อาหารอร่อย กลมกล่อม และคุณภาพที่ผ่านการพิสูจน์มาอย่างยาวนาน นอกจากนี้ ยังมีแบรนด์ซีอิ๊วในตำนานอีกมากมายที่ได้รับความนิยมจากผู้บริโภค เช่น ซีอิ๊วดำเค็ม ตรามอเตอร์ไซค์ (สมุทรสาคร), ซีอิ๊วขาว RQ (สุราษฎร์ธานี), ซีอิ๊วขาวสูตร 1
