รถเข็นส้มตำ

ถอดรหัสความคิด เหตุไฉนหนุ่มกาฬสินธุ์ จบเพียง กศน. ขายส้มตำรถเข็นธรรมดาๆ จึงมีเงินเก็บไปซื้อที่ดินสร้างรีสอร์ตด้วยเงินสดถึง 50 ไร่ ปกติเวลาผู้เขียนไปเที่ยวที่ต่างจังหวัด จะไปพักที่ไหนก็ตาม  ไม่มีความคิดว่าจะนำมาเขียน ทว่า พอได้ไปพักที่ เฮือนสวนดอนธรรม ซึ่งเป็นรีสอร์ตน่าไปพัก ตั้งอยู่ที่บ้านสะอาดใต้  ตำบลเหนือ อำเภอเมือง จังหวัดกาฬสินธุ์ เพียงได้เห็นที่พักและได้รู้เรื่องราวของผู้เป็นเจ้าของ ทำให้ผมเกิดความสนใจขึ้นมาทันที จะไม่สนใจได้อย่างไรในเมื่อคนที่พาผมไปพักที่นี่ เล่าให้ฟังคร่าวๆ ว่า เจ้าของชื่อ โชฎึก (อ่านว่า โชดึก) คงสมของ  แค่ชื่อก็น่าสนใจแล้ว ก่อนที่คุณโชฎึกจะมาเป็นเจ้าของรีสอร์ตกว่า 20 หลัง  อาคารสัมมนา และร้านอาหาร อยู่บนเนื้อที่ 50 ไร่ นั้น เขามาจากพ่อค้ารถเข็นขายส้มตำ ที่ใช้รถเข็นขายส้มตำก็เพราะไม่มีทุนที่จะไปเช่าบ้าน หรือเซ้งตึกแถวขาย ปกติอีกนั่นแหละ คนที่เข็นส้มตำขายก็จะเข็นส้มตำขายอย่างเดียว แต่สำหรับเขานั้น มีอาชีพหลักอยู่ที่การบินไทย ในตำแหน่งไม่ใหญ่โตอะไรมากนัก ได้เงินเดือนไม่มาก เขาจึงใช้วิธีหารายได้เสริมด้วยการเข็นรถขายส้มตำดังกล่าว เนื่องจากเขาเป็นคนจังหวัดกาฬสินธุ์