เร่งศึกษา ค่าผ่านทางเข้าเมืองชั้นใน นำร่อง ถ.สุขุมวิท-อโศก กระตุ้นใช้รถสาธารณะ
นายสราวุธ ทรงศิวิไล ผอ.สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) กระทรวงคมนาคม เปิดเผย ว่า สนข. อยู่ระหว่างจัดทำการศึกษาเกี่ยวกับการจัดเก็บค่าธรรมเนียมการขับรถยนต์ส่วนตัวเข้าพื้นที่ชั้นในของกรุงเทพมหานคร เพื่อแก้ปัญหาจราจรติดขัดในเมืองรวมทั้งจูงใจให้ประชาชนหันมาใช้รถไฟฟ้ามากขึ้น เบื้องต้น สนข.จะศึกษาขอบเขตของการทำการศึกษาก่อน คาดว่าจะแล้วเสร็จภายใน 3 เดือน หลังจากนั้นจะดำเนินการศึกษาความเหมาะสมและเป็นไปได้ของโครงการต่ออีก 1 ปี คาดว่าจะได้ข้อสรุปผลการศึกษาฉบับสมบูรณ์ในช่วงกลางปี 2563
เบื้องต้น สนข.จะศึกษาโดยเปรียบเทียบกับ แนวทางการดำเนินงานของประเทศที่มีการจัดเก็บค่าธรรมเนียมในปัจจุบัน เช่น สวีเดน, สิงคโปร์ และมหานครนิวยอร์กในสหรัฐอเมริกา ซึ่งเพิ่งประกาศเก็บค่าธรรมเนียมไปเมื่อเร็วๆ นี้ โดยแต่ละแห่งมีข้อดีข้อเสียแตกต่างกัน จึงต้องนำจุดดีและปัญหาที่เกิดขึ้นกับแต่ละแห่ง มาวางแนวทางที่เหมาะสมกับประเทศไทย ทั้งประเด็นเรื่องการต่อต้าน มาตรการจูงใจ อัตราค่าธรรมเนียม เป็นต้น
นายสราวุธ กล่าวว่า สนข. ยังได้รับความร่วมมือจากองค์กรความร่วมมือระหว่างประเทศของเยอรมนี (GIZ) ในการศึกษาครั้งนี้ด้วย เพราะ GIZ สนใจเรื่องปัญหามลพิษ และที่ปรึกษาของ GIZ ก็เคยช่วยวางแนวทางการเก็บค่าธรรมเนียมในมหานครนิวยอร์กด้วย
“เบื้องต้นอาจจะใช้พื้นที่บริเวณอโศกและสุขุมวิท เป็นพื้นที่นำร่องในการศึกษา เพราะเป็นพื้นที่ที่มีปัญหาจราจรติดขัดและมีรถไฟฟ้าให้บริการ ซึ่งการเก็บค่าธรรมเนียมการขับรถยนต์จะทำให้ประชาชนเข้าถึงพื้นที่ได้ยากขึ้น จึงต้องเลือกบริเวณที่มีระบบขนส่งสาธารณะทางเลือกอื่นที่พร้อมด้วย”
สำหรับรูปแบบการจัดเก็บค่าธรรมเนียมอาจจะใช้วิธีติดกล้องวงจรปิดและบันทึกป้ายทะเบียนของรถยนต์ที่เข้า-ออก จากนั้นจะส่งบิลเรียกเก็บค่าธรรมเนียมไปให้เจ้าของรถยนต์ช่วงปลายเดือน โดยจะยกเว้นไม่เก็บค่าธรรมเนียมจากรถขนส่งสาธารณะ เช่น รถโดยสารประจำทาง (รถเมล์) และรถแท็กซี่ ด้านอัตราเก็บค่าธรรมเนียมยังไม่สามารถเปิดเผยรายละเอียดได้
อย่างไรก็ตาม สนข. จะมีมาตรการดูแลประชาชนในพื้นที่ที่ถูกเก็บค่าธรรมเนียมควบคู่กันไปด้วย เช่น ผู้ที่อยู่อาศัยหรือทำงานในบริเวณดังกล่าว เพราะต้องเดินทางเข้าออกพื้นที่เป็นประจำ แนวทางคือ นำเงินไปอุดหนุนค่าโดยสารระบบขนส่งมวลชน เพื่อช่วยลดค่าใช้จ่าย รวมถึงจัดสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ และพัฒนาพื้นที่ที่ถูกเก็บค่าธรรมเนียมอย่างเป็นรูปธรรม
นายสราวุธ กล่าวว่า สำหรับค่าธรรมเนียมที่จัดเก็บได้ จะถูกนำไปจัดตั้งเป็นกองทุนใหม่ ที่มีภาครัฐเป็นผู้ดูแล โดยเงินกองทุนจะถูกแบ่งเป็น 2 ส่วน ส่วนที่ 1 วงเงินที่นำไปดูแลประชาชนในพื้นที่ที่ถูกเก็บค่าธรรมเนียม ส่วนที่ 2 วงเงินที่นำไปดูแลสังคมในภาพรวม เช่น การลงทุนสิ่งอำนวยความสะดวก, สร้างที่จอดรถยนต์เพิ่ม, ซื้อรถเมล์ไฟฟ้าที่มีมลพิษต่ำ ถ้าหากวงเงินมากพอก็อาจนำไปลงทุนรถไฟฟ้าสายใหม่ๆ ได้ด้วย
อย่างไรก็ตาม แนวคิดทั้งหมดยังเป็นเพียงการศึกษา ถ้าหากรัฐบาลเห็นว่าผลการศึกษาที่แล้วเสร็จในช่วงกลางปี 2563 เป็นแนวคิดที่ดี สนข. จะเสนอผลการศึกษาให้กระทรวงคมนาคมและคณะกรรมการจัดระบบการจราจรทางบก (คจร.) พิจารณาอนุมัติ และออกเป็นมาตรการบังคับใช้ต่อไป
เด็กหนุ่มไทยวัย 17 ปี ที่เริ่มเป็นที่รู้จักในฐานะผู้ประกอบการเด็กเอเชีย ได้เผยเส้นทางการทำเงินของตัวเองตั้งแต่ศูนย์ ผ่านช่องรายการพอดแคสต์สร้างแรงบันดาลใจช่อง MarNoCap จากเด็กเกรดต่ำ สู่เจ้าของโปรแกรมโค้ชชิ่ง เขาเล่าว่าตัวเองไม่ใช่เด็กเรียนเก่ง เกรดเฉลี่ยอยู่ในระดับ C เกือบทุกวิชา ยกเว้นวิชาพลศึกษาที่ได้ A ด้วยผลการเรียนแบบนี้ โอกาสที่จะได้งานดี ๆ ในระบบมีน้อยมาก ประกอบกับเมื่อชีวิตมาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญจากช่วงที่ครอบครัวประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก หลังธุรกิจทัวร์ของคุณแม่ซึ่งเคยรุ่งเรืองต้องซบเซาลงจากผลกระทบของโควิด-19 จนเป็นหนี้หลายแสนบาท ทำให้เขาเห็นแม่ร้องไห้และทะเลาะกับพ่ออยู่บ่อยครั้ง สิ่งนี้กลายเป็นแรงผลักดันให้เขาอยากหาทางออกให้ครอบครัว เส้นทางไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เขาเริ่มจากการทำดรอปชิปปิง ตามด้วยการเทรด ก่อนจะลองรับงานเขียนคอนเทนต์การตลาด (copywriting) ส่งข้อความติดต่อลูกค้าหลายร้อยรายตั้งแต่อายุ 14 แต่ก็ล้มเหลวไม่มากก็น้อย กระทั่งเริ่มลองทำคลิปแรงบันดาลใจของตัวเองจนมีผู้ติดตามจำนวนมาก จึงหันไปศึกษาวิธีการทำคอนเทนต์ให้ไวรัลอย่างจริงจัง แล้วนำความรู้นั้นไปสอนคนอื่นในราคาเข้า
“ผมแค่อยากพาครอบครัวไปทานอาหารแล้วไม่ต้องดูราคา ผมแค่อยากใช้ชีวิตสบายๆ แต่คำว่าสบายมันต้องใช้เงิน” ประโยคที่ฟังดูจริงใจ ไม่ปรุงแต่งนี้ คือคำพูดแรกของ คุณจี-จีรภัทร ศรีทองคำ ผู้ก่อตั้ง “พาสต้า อาม่า” เมื่อถูกขอให้เล่าถึงเส้นทางธุรกิจจากศูนย์ ก่อนจะกลายมาเป็นเจ้าของอาณาจักรร้านอาหาร 400 ล้านบาทในปีนี้ จากอดีตพนักงาน HR Business Development ที่บริษัทยักษ์ใหญ่อย่าง CP ประจำภาคเหนือ เริ่มต้นจากการเป็นพนักงานออฟฟิศที่มีความฝันว่าอยากจะรวย อยากสบาย กลายเป็นสิ่งผลักดันให้เขากล้าลอง กล้าเริ่ม กล้าล้ม คุณจีเริ่มเล่าว่า ตนเองเป็นนักศึกษาคณะจิตวิทยา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งคณะนี้สามารถแบ่งออกได้เป็นนักจิตวิทยาสายคลินิก กับคนที่มาสายองค์กรเพื่อพัฒนาสายธุรกิจ ตอนที่เป็นพนักงานประจำก็ขับมอเตอร์ไซค์ไปทำงานยังไม่มีรถยนต์ขับ ที่บ้านไม่ได้มีธุรกิจ พ่อเป็นข้าราชการ แม่ขายก๋วยเตี๋ยวและอาหารตามสั่ง หลังเรียนจบมาก็มาเป็นพนักงานประจำอยู่ในสาย HR ล้วน 7 ปี “ผมอยากรวยครับ อยากใช้ชีวิตแบบสบายๆ ซึ่งคำว่าสบายๆ นี้มันต้องพึ่งพาสิ่งที่เรียกว่ามันนี่ ถ้าไม่มีตัวนี้ก็ไม่สบาย” เมื่อตอนสิบปีที่แล้วนั้น เงินเดือนสตาร์
ในยุคที่ AI เริ่มเข้ามามีบทบาทมากขึ้น หลายๆ คนได้มีการนำปัญญาประดิษฐ์ (AI) เข้ามาใช้ในชีวิตประจำวันมากขึ้น เนื่องจากเข้าถึงง่าย และช่วยลดต้นทุนในการทำงานได้อีกด้วย บริษัทใหญ่ๆ บางแห่งได้มีการนำ AI เข้ามาแทนที่การเขียนโปรแกรม (Coding) ตัวอย่างเช่น ที่ Microsoft และ Google พบว่ามีการนำ AI มาเขียนโค้ดให้กับโปรเจ็กต์ต่างๆ มากถึง 30% Alexandr Wang (อเล็กซานเดอร์ หวัง) มหาเศรษฐีด้าน AI วัย 28 ปี ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท Scale AI ซึ่งเป็นบริษัทสตาร์ทอัพด้านการจัดทำข้อมูล (Data Labeling) สำหรับการฝึกฝนปัญญาประดิษฐ์ (AI) เขากล่าวว่า กุญแจสำคัญในการก้าวหน้าคือการเรียนรู้วิธีใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) และเขาแนะนำให้วัยรุ่นทุกคนเริ่มฝึกฝนการใช้งานเครื่องมือเหล่านี้ให้คล่องแคล่ว ซึ่งจะเป็นข้อได้เปรียบอย่างมหาศาล ขณะเดียวกัน เครื่องมือช่วยเขียนโค้ดอย่าง Replit และ Cursor สามารถสร้างชุดคำสั่ง (Code) ได้จากการระบุคำสั่งเพียงสั้นๆ ทำให้เกิดเทรนด์ที่เรียกว่า “Vibe-coding” หรือการปล่อยให้ AI เขียนโค้ดตามคำสั่งภาษาอังกฤษทั่วไปได้ง่ายๆ ส่งผลให้คนที่ไม่มีความรู้ด้านเทคนิคเลยก็สามารถสร้างแอปพลิเคชันหรือเว็บไซต์ได้
“ถ้าจะให้เจ๊เล่าย้อนไปถึงตอนเมื่อก่อนเลยนะ โอ้โห… ยิ่งกว่าติดลบอีกอะ เวลานอนคือนอนไม่หลับเลย มันมีความรู้สึกว่า โห ทำไมกูทุกข์ขนาดนี้วะ กินข้าวนะก็กินไม่ได้ กินแล้วต้องดันชามข้าวออกไป มันเครียดจนต้องไปหาหมอ นอนกอดความทุกข์ไว้ข้างเตียง แล้วก็ตั้งคำถามกับตัวเองว่า จะทำยังไงให้ความทุกข์ตัวนี้มันหลุดไปได้” คำบอกเล่าของ เจ๊จง-จงใจ กิจแสวง หญิงแกร่งผู้สร้างอาณาจักร “หมูทอดเจ๊จง” ร้านขวัญใจมหาชนที่มีขยายไปแล้วกว่า 29 สาขาในปัจจุบัน ชีวิตเจ๊จงไม่ได้เริ่มจากศูนย์ แต่เริ่มจาก “ติดลบ” หนี้สินรอบทิศ ถูกเจ้าหนี้ขนข้าวของออกไปหมดบ้าน แต่วันนี้กลายเป็นตัวอย่างของนักสู้ผู้ไม่ยอมแพ้ และมีบทเรียนชีวิตราคาแพงที่ซ่อนอยู่หลังจานข้าวหมูทอดราคาประหยัดชามนี้ ประสบการณ์ชีวิต…ติดลบ ชีวิตในวัยเด็กของเจ๊จงไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ พ่อมีอาชีพขับรถแท็กซี่ หาเช้ากินค่ำ วันไหนพ่อหาเงินได้ เจ๊จงถึงจะได้เงินไปโรงเรียน วันไหนหาไม่ได้ก็ต้องหยุดเรียน แม้ว่าเจ๊จงจะเป็นเด็กเรียนเก่ง แต่ด้วยความจำเป็นด้วยฐานะทางบ้าน ทำให้หลังจบ ป.6 เจ๊จงต้องออกมาทำงานหาเงิน ขณะที่น้องชายทั้ง 3 คนได้รับโอกาสให้เรียนหนังสือต่อ ทำให้เกิดความรู้สึ
