ตลอด 70 ปีที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงครองราชย์ พระองค์ทรงงานเพื่อประโยชน์สุขของพสกนิกรมาโดยตลอด ประชาชนชาวไทยจึงน้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดไม่ได้ ดังนั้น แม้หลายคนจะอยู่ไกลถึงต่างจังหวัด หรือต้องเดินทางลำบากเพียงใดก็ตั้งปณิธานไว้ว่าจะต้องเข้าถวายสักการะพระบรมศพ และลงนามน้อมถวายความเคารพที่บริเวณ ศาลาสหทัยสมาคม พระบรมมหาราชวังให้ได้
อย่างเช่น ด.ช.บุญเลิศ สุชีพเชยสุวรรณ ซึ่งป่วยเป็นโรคเซลล์ประสาทไขสันหลังฝ่อ ในวันนี้ (27 ตุลาคม) ก็ได้เดินทางมายังศาลาสหทัยสมาคม พระบรมมหาราชวัง โดยมีนางกัลยา ไม้เหลือง มารดาเป็นผู้พามา ร่วมกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนอีก 5 คน
โดยนางกัลยากล่าวว่า บุตรชายเป็นโรคเซลล์ประสาทไขสันหลังฝ่อ คล้ายๆ กล้ามเนื้ออ่อนแรง แต่ว่าอยากมามาก ตั้งแต่วันแรกๆ แต่ตนเห็นว่าคนยังเยอะอยู่จึงไม่อยากพามา แต่วันนี้โรงเรียนพังตรุราษฎร์รังสรรค์ ที่บุตรชายเรียนอยู่ได้เปิดเทอมเป็นวันแรก แต่ยังไม่มีการเรียนการสอน จึงได้ขับรถมาจากจังหวัดกาญจนบุรี ก่อนจอดไว้ที่โรงพยาบาลศิริราช และนั่งเรือข้ามฝากมา
“ก่อนหน้านี้ที่ในหลวงทรงพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราชก็เคยมาเพื่อถวายพระพรขอให้พระองค์ทรงหายพระอาการประชวร แต่ก็ไม่คิดว่า ครั้งนี้จะต้องเดินทางมาเพื่อลงนามถวายความอาลัยแทน ใจจริงแล้วอยากให้พระองค์ทรงอยู่กับคนไทยไปนานๆ” นางกัลยากล่าว
ที่มา มติชน
เมื่อปัญหาหนักเกินกว่าจะควบคุม สิ่งหนึ่งที่คนเรายังควบคุมได้ คือ “วิธีที่เรามองมัน” ภาพที่เห็นบ่อยในช่วงฝนตกหนักหรือน้ำท่วม ไม่ใช่แค่ภาพคนกำลังรับมือกับสถานการณ์ แต่ยังมีมุก มีมีม มีการแซวสถานการณ์ หรือแม้แต่การเปลี่ยนเรื่องเครียดให้กลายเป็นเรื่องขำๆ เกิดขึ้นเต็มโซเชียล คำถามคือ คนไทยมองโลกในแง่ดี หรือจริงๆ แล้วกำลังใช้ “อารมณ์ขัน” เป็นเครื่องมือรับมือกับความเครียด? ในทางจิตวิทยา การทำให้เรื่องเครียดกลายเป็นเรื่องขำ หรือพยายามมองหามุมที่ดีจากสถานการณ์ที่ควบคุมไม่ได้ อาจทำหน้าที่คล้าย Defense Mechanism หรือกลไกการป้องกันตัวทางจิตใจ ที่ช่วยลดความกังวลและความตึงเครียดลงได้ โดยเฉพาะเมื่อเจอกับสถานการณ์ที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทันที เช่น ฝนตกหนัก น้ำท่วม รถติด หรือเหตุการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุม การหัวเราะหรือเล่นมุกอาจช่วยให้เรารู้สึกว่า “อย่างน้อยเรายังรับมือกับมันได้” แต่การหัวเราะกับปัญหา ไม่ได้แปลว่าเราไม่รู้ว่าปัญหานั้นร้ายแรง เพราะคนหนึ่งคนสามารถรับรู้ได้พร้อมกันว่า “น้ำกำลังท่วม” และ “สถานการณ์นี้เครียดมาก” ขณะเดียวกันก็ยังสามารถหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นมุกกับมันได้ นี่จึงอาจเป็น
ผู้เขียน ธนดล มีชัยมาตร์ สำหรับคุณ “ธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ” เป้าหมายขนาดไหน ถึงจะเรียกว่าประสบความสำเร็จ 10 ล้าน 100 ล้าน หรือว่า 1,000 ล้าน? แต่ถ้าผมบอกว่า มีร้านพิซซ่าแห่งหนึ่งที่เจ้าของมองว่าตัวเองประสบความสำเร็จตั้งแต่วันแรกที่เปิดร้าน คุณจะเชื่อไหม? เพราะความสำเร็จของร้านนี้ไม่ได้วัดจากจำนวนเงินที่หาได้ แต่เป็นการได้ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ และนำสิ่งที่หลงใหล ทั้งอาหาร ศิลปะ และดนตรี มาสร้างเป็นร้านอาหารแห่งหนึ่ง แล้วอะไรคือความสำเร็จในแบบของเขา? “90 Grams” (ไนน์ตี้ แกรมส์ หรือ 90 กรัม) ร้านพิซซ่าในย่านสีลม โดดเด่นด้วยพิซซ่าขนาดพอดีสำหรับ 1 คน พร้อมบรรยากาศสบายๆ ที่ผสมผสานทั้งอาหาร ศิลปะ และดนตรีเข้าด้วยกัน วันนี้ “เส้นทางเศรษฐี” จะพาไปรู้จักกับเรื่องราวของ “คุณยัวส์ – ภาณุ คูหาทัสนะดีกุล” เจ้าของร้าน 90 Grams ผู้เชื่อว่าความสำเร็จของธุรกิจอาจไม่ได้วัดกันที่ว่าทำเงินได้มากแค่ไหน แต่อยู่ที่การได้ทำในสิ่งที่รัก และทำให้สิ่งนั้นอยู่ต่อไปได้ เรื่องราวของเด็กที่ “ทำทุกอย่าง” เมื่อเปิดประตูเข้าไปในร้าน สิ่งแรกที่สะดุดตาคือป้ายนีออนคำว่า “90 Grams” ก่อนสายตาจะค่อยๆ ไล่ไปตามของตกแต่งที่สะท้
จากเด็กวัยรุ่นกำเงิน 20 บาท เดินทางเข้าเมืองหลวง ยอมไปนั่งขัดรองเท้า ทำงานอู่ซ่อมรถ แลกข้าวเป็นมื้อไป ใครเลยจะจินตนาการได้ว่าวันหนึ่งเขาคนนี้จะกลายเป็นนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ ชายผู้อยู่เบื้องหลัง “ศรีฟ้าเบเกอรี่” อาณาจักรขนมพันล้าน ขายนาฬิกา เป็นบาร์เทนเดอร์โรงแรมห้าดาว และเคยเป็นเด็กอู่มุดใต้ท้องรถสิบล้อ ก่อนจะกลายเป็นผู้ก่อตั้งเครือเบเกอรี่ที่วันนี้มีสาขารวมราว 900 แห่ง (รวมแฟรนไชส์ราว 100 สาขา) มีทั้งสัญญาส่งเค้กให้เซเว่นฯ ร่วมทุนกับยักษ์ใหญ่อย่างไมเนอร์ และมียุโรเพรสตรี้จากยุโรปเข้ามาถือหุ้นในโรงงานร่วมทุน คุณวิเชียร เจนตระกูลโรจน์ ผู้ก่อตั้งแบรนด์ ศรีฟ้าเบเกอรี่ และกรรมการผู้จัดการ บริษัท ศรีฟ้าโฟรเซนฟู้ด จำกัด เล่าเส้นทางกว่า 40 ปีของตัวเองให้กับเส้นทางเศรษฐีฟังว่า ชีวิตนี้เปรียบดังกราฟที่ขยับแบบ Side way up คือขึ้น ๆ ลง ๆ แต่ไม่เคยหยุดนิ่ง และตัวเขาเองไม่เชื่อว่าที่ตัวเองมาไกลได้ขนาดนี้ไม่ได้เป็นเพราะ ‘เก่ง’ แต่เป็นเพราะดวง ‘เฮง’ เสียมากกว่า ฟังดูถ่อมตัว แต่เขาไม่ลืมที่จะเผยความจริงส่วนที่เหลือว่า จริง ๆ “ไม่มีอะไรตกจากฟ้า” เด็กต่างจังหวัดที่ไม่ได้เรียนต่อ ม.ปลาย คุณวิเชียรเริ่มด้
เริ่มต้นจากร้านยาตู้กระจก เมื่อปี 2541 ด้วยความตั้งใจให้คนในชุมชนเข้าถึงร้านยาที่ได้มาตรฐาน และช่วยลดภาระของโรงพยาบาล จากวันนั้นถึงวันนี้ผ่านมา 28 ปี “ร้านยากรุงเทพ” เติบโตไปกว่า 80 สาขาในกรุงเทพฯ และปริมณฑล พร้อมเปิดให้บริการ 24 ชั่วโมง เส้นทางการเติบโตไม่ได้วัดกันแค่จำนวนสาขา แต่ยังปรับบริการให้เข้ากับพฤติกรรมของลูกค้ามากขึ้น ทั้ง Call Center, ระบบ Telepharmacy, แอปพลิเคชัน รวมถึงการเพิ่มสินค้าและขยายพื้นที่ร้านให้ตอบโจทย์การใช้บริการที่เปลี่ยนไป โดยในปี 2568 บริษัทมีรายได้รวมประมาณ 1,296 ล้านบาท “เส้นทางเศรษฐี” ชวนไปพูดคุยกับ “คุณชูวิทย์ วัยศิริโรจน์” รักษาการกรรมการผู้จัดการ บริษัท กรุงเทพดรักสโตร์ จำกัด ถึงเส้นทางการเติบโตของร้านยากรุงเทพ ตั้งแต่จุดเริ่มต้น การปรับตัวด้วยเทคโนโลยี ไปจนถึงแผนการพัฒนาธุรกิจในอนาคต จุดเริ่มต้น “ร้านยากรุงเทพ” “ร้านยากรุงเทพ” ก่อตั้งโดย นายแพทย์สมเกียรติ นามประดิษฐ และ คุณแก้ว วิศวกรคอมพิวเตอร์ พี่ชายของ คุณชูวิทย์ วัยศิริโรจน์ ด้วยความตั้งใจสร้างร้านยาที่ได้มาตรฐานให้คนในชุมชนเข้าถึงได้ ขณะเดียวกันยังมองไปถึงการลดภาระของโรงพยาบาล เพราะการเจ็บป่วยเบื
