เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีและหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) กล่าวกับประชาชนชาวพิจิตร ที่บึงสีไฟ ตอนหนึ่งว่า ปัญหาของการศึกษาในขณะนี้ สิ่งแรกคือเมื่อผลิตนักศึกษาจบออกมา แต่ตกงาน ซึ่งไม่ใช่ปัญหาของรัฐบาล แต่เป็นปัญหาของกระทรวงศึกษาฯ สถาบันอุดมศึกษาต่างๆ โดยเราต้องเร่งพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ผลิตคนให้ตรงกับความต้องการของประเทศ แต่ภาระทั้งหมดก็อยู่ที่นายกรัฐมนตรี ซึ่งต้องรับผิดชอบ และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะต้องมาช่วยกันคิด ว่าจะสอนอย่างไรให้จบออกมาแล้วมีงานทำ วันนี้จากที่จบออกมาแล้วตกงาน 7 แสนคนต่อปี ถามว่าตกงานเพราะอะไร ทั้งที่มีงานรออยู่ ถ้าไม่เลือกมากนัก
พล.อ.ประยุทธ์ กล่าวว่า วันนี้จึงจำเป็นต้องปฏิรูปการศึกษาใหม่ โดยเฉพาะระบบสอบเข้ามหาวิทยาลัย แบบ TCAS ซึ่งเป็นระบบการคัดกรองที่ดีที่สุด แต่กลับมีปัญหาเมื่อปฏิบัติ เพราะมีเรื่องของความพร้อมและไม่พร้อม อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่ใช่บอกว่าสิ่งที่ทำนั้นถูกหรือผิด แต่ต้องมองว่าจะแก้ไขปัญหาอย่างไร มีอุปสรรคอย่างไร ซึ่งต้องแก้ไขปัญหาเหล่านั้น
ที่มา มติชนออนไลน์
ลูกค้ายังเต็มร้าน แต่สั่งของหวานน้อยลง โต๊ะยังแน่น แต่ใช้เวลานานขึ้นก่อนตัดสินใจ บางโต๊ะถามหาเซ็ตที่คุ้มกว่า บางโต๊ะเปิดมือถือเทียบราคา หรือเลือกใช้สิทธิประโยชน์จากบัตรเครดิตอย่างคุ้มค่า สิ่งที่เคยเป็น “การสั่งแบบไม่ต้องคิด” วันนี้กลายเป็น “การตัดสินใจที่ต้องคิดมากขึ้น” สำหรับคนทั่วไป เพราะคาดหวังว่าทุกบาทที่จ่าย ไม่ว่าจะผ่านเงินสดหรือบัตรเครดิค ต้อง “คุ้มจริง” นี่อาจเป็นเพียงพฤติกรรมเล็กๆ ระหว่างมื้ออาหาร แต่สำหรับผู้ประกอบการร้านอาหาร นี่คือสัญญาณเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นจริงทุกวันหน้าร้าน เพราะร้านอาหารคือหนึ่งในธุรกิจแรกๆ ที่มองเห็นกำลังซื้อผ่านบิลอาหาร คือมุมมองของ “คุณจีรภัทร ศรีทองคำ” ผู้ก่อตั้ง “พาสต้า อาม่า” จากอดีตสายงาน HR สู่ธุรกิจร้านอาหารหลายแบรนด์ ทั้ง พาสต้า อาม่า, ปูนแดง แกงร้อน และ KARAMIZU ที่เติบโตจนมีมูลค่ารวมเกือบ 400 ล้านบาท ภายในเวลาเพียง 5–6 ปี เบื้องหลังความสำเร็จนี้ไม่ได้เกิดจากแค่เมนูฮิต แต่เกิดจากการอ่านลูกค้าให้ทัน บริหารต้นทุนอย่างแม่นยำ สร้างทีมให้แข็งแรง และวาง “ระบบหลังบ้าน” ให้พร้อมรองรับการเติบโต รวมถึงการเลือกพาร์ทเนอร์ด้านการชำระเงินอย่างเคทีซี ที่ช่วยใ
“ป้าบุญคาเฟ่” ร้านอาหารที่สร้างปรากฏการณ์ลูกค้าแห่เข้าใช้บริการจนล้นทะลัก สร้างกระแสบอกต่อถึงบรรยากาศร่มรื่น สวยงาม เครื่องเล่นจัดเต็มสำหรับน้องๆ หนูๆ มีมุมเก๋ๆ ให้ถ่ายรูปไม่มีเบื่อ อาหารอร่อย สะอาด และบริการประทับใจที่เป็นเสน่ห์ที่ใครก็ตาม เมื่อมาเยือนต่างตกหลุมรัก ซึ่งเบื้องหลังความสำเร็จ เกิดจากแนวคิดที่เรียบง่ายแต่ทรงพลัง นั่นคือ “เอาใจเขา มาใส่ใจเรา” เพื่อให้ทุกคนที่เข้ามายังดินแดนแห่งนี้ มีแต่ความสุข และอยากใช้เวลาอยู่ให้นานที่สุด คุณอำพล ยุติศรี เจ้าของธุรกิจ “ป้าบุญคาเฟ่” เล่าให้ฟังถึงจุดเริ่มต้นธุรกิจร้านอาหารเมื่อกว่า 10 ปีที่แล้ว เวลานั้น รับราชการอยู่เมืองพัทยา ทำหน้าที่ดูแลวางระบบจัดสวนสาธารณะครบวงจรในพื้นที่เมืองพัทยาและอยากจะหารายได้เสริมจากงานประจำ ทำให้ริเริ่มเปิดร้านอาหารเล็กๆ ในพื้นที่ของ “ป้าบุญ” ตั้งอยู่ในเมืองพัทยา ใช้ชื่อร้านว่า “ครัวบ้านป้าบุญ” เพื่อให้เกียรติเจ้าของสถานที่ ทั้งที่ไม่เคยมีประสบการณ์การทำธุรกิจร้านอาหารมาก่อนเลย แต่สิ่งสำคัญที่คุณอำพลใช้เป็นแกนหลักในการสร้างร้านอาหารตามความฝัน คือต้องการแก้ไขปัญหาที่ตัวเองเคยประสบเมื่อไปใช้บริการร้านอาหารต่างๆ ด้
ร้านดัง คิวยาว ตลาดเซฟวัน GO! สาวโรงงาน เปลี่ยนอาชีพ ขายข้าวหมูทอด 25 บาท เฉลี่ยวันละ 1,000 กล่อง เพราะอยากซัพพอร์ตครอบครัว คนเป็นลูกสาว จึงต้องสู้ ยอมทำ 2 งานควบคู่กัน ทั้งเป็นสาวโรงงานและทำงานกลางคืน แทบไม่มีเวลาพักผ่อน จนร่างกายเหนื่อยสะสม เมื่อเก็บเงินได้ก้อนหนึ่ง จึงตัดสินใจลาออก และผันตัวสู่ แม่ค้าหมูทอด นี่คือเรื่องราวของ คุณฟ้า-ธรันรัตน์ ศรีวรธนิษฐ์ ก่อนที่เธอจะประสบความสำเร็จกับร้าน หมูทอดปังปัง ร้านหมูทอดที่ทำเงินได้วันละหลายหมื่นบาท เฉพาะสาขาตลาดเซฟวันโก Go ก็ขายยืนพื้นวันละ 1,000 กล่อง สาวโรงงาน สู้ชีวิต ก่อนมาขายหมูทอด คุณฟ้าทำมาแล้วหลายอาชีพ ทั้งเป็นสาวโรงงาน รวมถึงหันมาทำงานกลางคืน เพื่อหาเงินมาซัพพอร์ตตัวเองและครอบครัว “เงินเดือนจากโรงงาน แค่ตัวเองก็แทบไม่พอแล้ว เราอยากซัพพอร์ตพ่อแม่ เพราะฐานะค่อนข้างยากจน และอยากจะดูแลตัวเองด้วย เลยไปหาอะไรทำเพิ่ม ที่สามารถทำช่วงเลิกงานได้ งานกลางคืนเงินมันดี ไปยืนชงเหล้าเขาก็ซื้อดื่มให้ พอทำแล้วเงินมันดีจริงๆ ก็เลยทำควบคู่กัน ทำอยู่ 2 ปี เฉพาะวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ จนร่างกายเหนื่อยสะสม กว่าจะได้นอนก็ตี 2 ตี 3 ตอนเช้าต้องรีบตื่น 6 โ
คุณตุ้ม-ปฤษณา วิมลศิริ เจ้าของผลิตภัณฑ์ “ปลาสลิด พอดีคำ” พื้นเพเธอเป็นชาวบางปะกง คุ้นชินกับปลาสลิด เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เมื่อย้านถิ่นฐานเข้ามาทำงานที่กรุงเทพฯ ยังแวะเวียนกลับบ้านและทุกครั้งจะนำปลาสลิดแดดเดียว ภูมิปัญญาชาวบ้านของบางปะกงติดไม้ติดมือกลับมาทอดให้ลูกๆทานตลอด เพราะเป็นเมนูโปรด กระทั่งไม่นาน อยากเริ่มอยากหารายได้เสริมเข้าครอบครัว อย่างเดียวที่นึกถึง คือ ปลาสลิดแดดเดียว ของดีประจำบ้านเกิดของเธอ ทำไมต้องเป็นปลาสลิดแดดเดียวทอด เธอบอกว่าปลาสลิดนำมาทำอะไรก็ไม่อร่อย นำไปต้มเหมือนปลาอื่น ๆ ก็ไม่อร่อย ต้องทอดอย่างเดียว ขอย้อนกลับไปที่ลูกของเธอ เมนูปลาสลิดแดดเดียวทอดเป็นเมนูโปรดก็จริง แต่มักทานได้ไม่หมดตัว เพราะทานยาก เลยหาวิธีให้ลูกกินง่ายกินจนหมดตัว วิธีที่ค้นพบ คือการหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ ต่อมาจึงนำส่วนนี้มาเป็นจุดขาย และเป็นที่มาของชื่อสินค้า “ปลาสลิด พอดีคำ” แม้แต่ตัวเธอเองยังไม่มีเวลา เพราะต้องทำงานบ้าน ดูแลลูกและสามี และการทอดแต่ละครั้งนอกจากจะส่งกลิ่นคละคลุ้งไปทั่วบ้านแล้ว ยังต้องแล่ปลาก่อนจะทอดอีกด้วย กว่าจะได้กินก็เสียเวลา เมื่อคิดว่าคนอื่นก็น่าจะเป็น เลยดึงเอาความสะดวกสบาย รวดเ
