How to
อากาศร้อนเหมาะกับอาหารประเภทยำ โดยเฉพาะยำผลไม้ เช่น ส้มโอ เพราะจะหวาน เปรี้ยวนิดๆ ไม่ได้ให้พลังงานเยอะเหมือนแกงกะทิที่รับประทานในหน้าร้อนแล้วจะอึดอัด วันก่อนได้ส้มโอขาวน้ำผึ้ง นครชัยศรีมา 1 ลูก รสชาติดี หวาน เนื้อใส ไม่ฟ่าม เลยนำมาทำยำส้มโอรับประทาน อร่อยชื่นใจค่ะ คราวนี้เก็บผักสวนครัวมาใช้ทั้งพริกขี้หนู ใบมะกรูด ใบชะพลูและใบตองที่นำมาตกแต่งจากในสวนเช่นกันค่ะ ส่วนผสม ส้มโอขาวน้ำผึ้ง /กุ้งต้ม /มะพร้าวคั่ว /พริกขี้หนูสวน /พริกป่น /กะทิ /หอมเจียว /ใบมะกรูดซอย น้ำยำ น้ำปลา 2 ช้อนโต๊ะ น้ำมะนาว 5 ช้อนโต๊ะ น้ำตาล 4 ช้อนชา น้ำพริกเผา 2 ช้อนโต๊ะ วิธีทำ น้ำยำ ผสมน้ำปลา น้ำตาล น้ำมะนาว ให้เข้ากัน เติมน้ำพริกเผา คนให้เข้า ชิมให้รสเปรี้ยวนำ ตามด้วยเค็มและหวาน วิธีทำ ปอกส้มโอ แกะเป็นกลีบ บิเป็นชิ้น เอาเม็ดส้มโอออก พักไว้ เคล้าน้ำยำกับส้มโอเบาๆ ใส่พริกขี้หนูและพริกป่นเล็กน้อย พอให้มีรสแหลม เติมกุ้งต้มเคล้าให้น้ำยำเข้ากับเนื้อกุ้ง เติมใบมะกรูดซอยและหอมเจียว เคล้าเบาๆ ให้เข้ากัน จัดใส่จาน แบ่งใบมะกรูดซอยและหอมเจียว โรยหน้าให้สวยงาม บางครั้งไปรับประทานนอกบ้าน เขาจะบิส้มโอค่อนข้างแหลก เราทำรับประทานเองปร
ผู้บริโภคในปัจจุบันมีไลฟ์สไตล์การกินที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่แค่คนเมือง แต่เป็นผู้บริโภคทุกกลุ่มวัย โดยพบว่าอาหารสำเร็จรูปพร้อมทาน เป็นทางเลือกอันดับ 1 อยู่ในขณะนี้ ด้วยเพราะสะดวก ทานง่าย เก็บได้นาน ที่สำคัญ ประหยัดเวลา ซี่โครงย่างซอส Mr.บ้านเหนือ ธุรกิจของ คุณมนต์ชัย เกียรติเจริญ หรือ คุณเอ๋ เป็นหนึ่งในธุรกิจอาหารสำเร็จรูปที่กำลังเจาะตลาดอยู่ในขณะนี้ ก่อนลุยธุรกิจ ซี่โครงย่างซอส Mr.บ้านเหนือ คุณเอ๋เป็นเจ้าของร้านอาหาร ในอดีตนั้นเป็นวัยรุ่นเกเรคนหนึ่งที่เติบโตมาในร้านอาหาร พอเริ่มโตจึงปลีกตัวออกมาตอนอายุ 18 ปี เรียนจบ ม.3 กศน. หารายได้จากการขายอาหารรถเข็น ขนมจีน และข้าวคลุกกะปิ “ทำอาหารเป็นเพราะคลุกคลีอยู่ในร้านอาหาร อย่างหูฉลาม ผมทำเป็นตั้งแต่ยังไม่ทำบัตรประชาชนด้วยซ้ำ” คุณเอ๋ ว่าอย่างนั้น ออกมาตั้งตัวจนมีเงินทุนเปิดร้านอาหาร ชื่อร้านเจ้าสัว ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เปิดมานาน 20 ปี เป็นร้านอาหารขนาดใหญ่ 2 สาขา ตั้งอยู่ในทำเลที่ดี มีลูกน้อง 100 กว่าคน แต่ไม่วายมีปัญหาตามมารายวัน ซึ่งหนึ่งปัญหาสำคัญคือ ขาดแคลนแรงงาน โดยเฉพาะตำแหน่งแม่บ้าน และพนักงานล้างจาน คุณเอ๋ บอกว่า ที่อำเภอแม่สอดมีปัญหา
หมี่กรอบ หนึ่งอาหารว่างที่มีมาแต่สมัยโบราณ และยังมีให้กินอยู่จนปัจจุบัน ด้วยวิธีทำไม่ยุ่งยาก แถมรสชาติอร่อย ทำขายประกอบเป็นอาชีพได้สบายๆ คุณจิราภรณ์ สุภาพร หรือ คุณหน่อย อายุ 50 ปี หนึ่งในหลายคนที่เลือกขายหมี่กรอบ ชื่อแบรนด์ “คุณน้าหมี่กรอบโบราณ” เล่าให้ฟังว่า ก่อนมาขายหมี่กรอบ เคยทำงานมาหลายรูปแบบ ทั้งทำโรงงาน ขายของชำ จากนั้นก็ลาออกจากงานทุกอย่าง แล้วหันเหมาขายหมี่กรอบได้ประมาณ 4-5 ปี ควบคู่ไปกับการเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้าน “ส่วนตัวชอบทำอาหารอยู่แล้ว อีกอย่างหมี่กรอบเป็นอาหารว่างโบราณที่คนนิยมทาน ซึ่งสูตรหมี่กรอบที่ทำขายก็ไปเรียนจากคุณน้า เรียนไม่นานก็ทำได้ เพราะไม่ได้ยากอะไร พอทำขายก็นำสูตรมาดัดแปลงให้เป็นรสชาติของตัวเอง คือเพิ่ม ตัดส่วนผสมต่างๆ จนลงตัว ตั้งชื่อ คุณน้าหมี่กรอบโบราณ” จุดเด่นของ คุณน้าหมี่กรอบโบราณ คุณหน่อย บอกว่า อยู่ได้นาน เป็นเพราะเน้นขั้นตอนการเคี่ยวน้ำให้เหนียวได้ที่ อีกอย่างไม่มีของสต๊อกไว้นาน อย่างน้อยจะทำเผื่อล่วงหน้าไว้ไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ และไม่ใช่แค่ขายอย่างเดียว แต่คุณหน่อยยังทำไปบริจาคตามงานบุญต่างๆ ด้วย ถามถึงความแตกต่างระหว่างการเป็นลูกจ้างกับการทำธุรกิจส่ว
หนุ่มวิศวะวัยเพียง 26 ปี ไม่เคยเรียนทำอาหาร แต่ได้แรงบันดาลใจจากลุงที่เป็นเชฟ ผันตัวจากอาชีพวิศวกรมาขายไก่ทอด สร้างแบรนด์ “อังเคิล ทิกเกอร์” (Uncle Tigger’s) คิดสูตรเอง รสชาติกลมกล่อม แป้งบางกรอบ ผ่านการหมักด้วยเครื่องเทศและเครื่องปรุงลับพิเศษถึง 14 ชนิด ใช้เวลาหมักนาน 12 ชั่วโมง ทอดสดๆ ก่อนเสิร์ฟ เปลี่ยนน้ำมันที่ใช้ทอดทุกวัน เมนูซิกเนเจอร์ Chicken & Waffles (ชิกเก้นวอฟเฟิล) ไก่ทอดชิ้นใหญ่กินกับวอฟเฟิล ยังมีไก่ทอดโรยผงหม่าล่าเผ็ดร้อนจัดจ้าน เปิดร้านได้เพียงครึ่งปี ลูกค้าขาประจำเพียบ เล็งขยายสาขาเพิ่ม ประวัติชีวิตคร่าวๆ คุณณัฏฐ์ ไวศยานุวัฒน์ หรือ “ณัฏ” จบปริญญาตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นวิศวกรที่ประเทศสิงคโปร์ 1 ปี ก่อนจะตัดสินใจบินกลับเมืองไทย แล้วร่วมหุ้นกับเพื่อน 4 คน เปิดร้านอาหาร ชูเมนูไก่ทอดฟิวชั่น แป้งบางกรอบ รสชาติกลมกล่อม “หลังจากเรียนจบผมไปทำงานที่สิงคโปร์ ไปพักอยู่บ้านญาติ ผ่านไป 1 ปี เริ่มรู้สึกเบื่อไลฟ์สไตล์งานประจำที่จำเจ แต่ละวันต้องตื่นเช้า ได้กลับบ้านตอนเย็น จึงเริ่มคิดทำธุรกิจเกี่ยวกับอาหาร เพราะโดยส่วนตัวชอบทำอาหาร” สำหรับที่มาของร้านไก่ทอด นัก
สังเกตไหมคะ ไปไหนก็เจอ ลูกชิ้นแบรนด์นี้ “ลูกชิ้นทิพย์” ซึ่งเป็นเจ้าตลาดลูกชิ้นหมูปิ้ง “เบอร์หนึ่ง”ของบ้านเราอยู่เวลานี้ มีกำลังการผลิตอยู่ที่ 10-15 ตัน ต่อวัน หรือราววันละ 7 แสนไม้ ส่วนยอดขายเฉลี่ยแล้วอยู่ที่เดือนละ 60-70 ล้านบาท โดยปี 2559 ที่ผ่านมา ตัวเลขรายรับทั้งหมดรวมแล้วประมาณ 600 ล้านบาท คุณศราลี พรอำนวย กรรมการผู้จัดการ บริษัท พงษ์-ศรา ดิสทิบิวชั่น จำกัด เจ้าของผลิตภัณฑ์ ลูกชิ้นหมูปิ้ง ตรา “ลูกชิ้นทิพย์” เล่าว่า ปัจจุบันอายุ 56 ปี มีพื้นเพเป็นคนอำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี อาชีพดั้งเดิมของคุณพ่อ-คุณแม่ คือ ทำไร่อ้อยส่งโรงงานน้ำตาลทราย แต่ตัวเธอเองไม่มีโอกาสช่วยมากนัก เพราะอายุยังน้อย คุณศราลี เคยทำงานมาแล้วสารพัด ทั้งรับจ้างซักรีดเสื้อผ้า เปิดโต๊ะสนุ๊กฯ ขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปตามตลาดนัด ซึ่งอาชีพหลังนี้ น่าจะเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้เธอพอมีทุน “ลืมตา อ้าปาก”ได้ “ชอบค้าขาย แต่ไม่มีทุนรอนมากมาย อะไรที่พอทำได้ก็ทำไปก่อน เห็นใครทำอะไรดีก็อยากทำบ้าง อย่าง ตอนขายเสื้อผ้า จะไปรับมาจากย่านประตูน้ำหรือสวนจตุจักร ก่อนใส่รถตระเวนไปกับสามีสองคน เปิดแผงขายตามตลาดต่างจังหวัด อย่
แม้ละคร “บุพเพสันนิวาส” จะลาจอไปแล้ว แต่กระแสยังคงมีให้เห็นอยู่ตลอด ยังมีธุรกิจที่หันมาเกาะกระแสละครดังกล่าวสร้างเม็ดเงินกันยกใหญ่ หยิบจับตัวละคร และเนื้อเรื่อง มาสร้างสรรค์ไอเดียยึดเป็นคอนเซ็ปต์ให้ตัวสินค้ากันสารพัด เหมือนกับร้านเค้กของ คุณแอ้-พีระนุช ดีจิตร วัย 33 ปี ร้านนี้หยิบคาแร็กเตอร์จากตัวละครดังมาทำ Cake Pop แสนน่ารัก โพสต์ขายผ่านเฟซบุ๊กไปไม่ทันข้ามคืน คอละครให้ความสนใจกันจำนวนมาก สาวเจ้าของร้านเค้กเล่าว่า เปิดร้านเค้กเข้าปีที่ 5 แล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้ทำงานเป็นพนักงานออฟฟิศอยู่ฝ่ายบัญชี ทำได้ 7 ปี พอเข้าช่วงปีสุดท้ายมีความคิดอยากหางานอดิเรกทำ คุณแอ้อาศัยช่วงเวลาปีสุดท้ายของการทำงาน ลงเรียนทำเค้ก เพราะเป็นคนชอบทานขนม ทานเค้ก ฝึกด้วยตนเองบ้างผสมกันไป ซึ่งในระหว่างฝึกมีลูกค้าเข้ามาอุดหนุนจากการโพสต์ขายผ่านเฟซบุ๊กอยู่บ้าง เมื่อความรู้แน่น ได้สูตรที่ลงตัวจึงลาออกมาเปิดร้านเค้กชื่อร้าน CakeAholics ที่จังหวัดระยอง “แอ้ฝึกทำเค้กธรรมดา พวกเค้กปอนด์ก่อน ฝึกไปเรื่อยๆ รู้สึกว่าถ้าเปิดร้านแล้วไม่มีความแตกต่าง รูปแบบไม่น่าสนใจอาจไม่เป็นที่นิยม จึงพัฒนามาทำเค้กน้ำตาล งานแฟนซี” ซึ่ง
วันที่ 29 พ.ค. ผู้สื่อข่าวรายงานว่า นายตาด ลิบยก อายุ 56 ปี อยู่บ้านเลขที่ 41/1 หมู่ที่ 6 ต.บางหมาก อ.กันตัง จ.ตรัง ยึดอาชีพตระเวนเก็บใบไผ่ป่าที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ แล้วนำมาร้อยเรียงเป็นมัดๆละ 1,000 ใบ ขายในราคา 150 บาท โดยเริ่มออกจากบ้าน พร้อมภรรยา ตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อออกหาไม้ไผ่ป่าที่เพิ่งแตกยอดใหม่ โดยเฉพาะช่วงหน้าฝน เนื่องจากจะแตกใบใหม่มากที่สุด พร้อมกับได้ของแถมติดไม้ติดมือกลับมาด้วย นั่นคือ หน่อไม้ป่า ซึ่งถือเป็นช่วงเวลาการทำเงินที่ดีที่สุดของครอบครัวนี้ เพียงแต่ต้องใช้ความพยายามสูงเท่านั้น ทั้งนี้ สองสามีภรรยายึดอาชีพเก็บใบไผ่ขายมานานกว่า 30 ปี จนส่งเสียลูกสาวให้เรียนจบปริญญาตรีได้แล้ว 1 คน เนื่องจากสามารถสร้างรายได้ให้ดีตั้งแต่วันละ 1-2 พันบาท และมีอยู่หลายครั้งที่โชคดีที่สร้างรายได้ให้ถึงวันละ 3 พันบาท ขณะที่การเก็บใบไผ่นั้นก็ไม่ยาก โดยเลือกเฉพาะใบที่เรียวยาว สมบูรณ์ นิ่ม ไม่มีรอยแตกลาย และมีความยาวไม่ต่ำกว่า 1 ฟุต ซึ่งไม่ว่าไผ่ป่าจะมีความสูงขนาดไหน นายตาด ปีนขึ้นไปบนลำต้นและโน้มกิ่งเก็บได้จนหมด แค่สวมถุงมือ รองเท้าบูธ และเสื้อแขนยาว เพื่อป้องกันการระคายเคืองเท่านั้น นอกจากนั้น
ผมพบกับ กมล มงคล ชายหนุ่มอายุสี่สิบกว่านิดหน่อย ที่ริมอ่างเก็บน้ำเขาเต่า อ่างเก็บน้ำเขาเต่าตั้งอยู่ด้านทิศใต้ของตัวเมืองหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์จากหัวหินนั่งรถไปประมาณยี่สิบนาทีก็ถึง เป็นอ่างเก็บน้ำที่มีเนื้อที่กว้าง มองเหมือนเป็นทะเลสาบน้อยๆ ปัจจุบันนอกจากอ่างเก็บน้ำเขาเต่าจะมีหน้าที่เป็นอ่างเก็บน้ำแล้ว ยังกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วย เพราะนักท่องเที่ยวที่มาทำบุญบนเขาเต่าจะลงมารับอากาบริสุทธิ์และถ่ายรูปกับอ่างเก็บน้ำที่มีเทือกเขาเป็นทิวทัศน์ที่สวยงามอยู่เบื้องหลัง วันนั้น กมลพาตัวเองมาพร้อมกับเบ็ดตกปลาถึง 9 คัน เบ็ดทุกคันได้เสียบเหยื่อหย่อนเบ็ดลงไปในอ่างเก็บน้ำเรียบร้อยแล้ว ขณะที่กมลนั่งคอยให้ปลากินเหยื่อ เขาจะใช้เวลานั่งปั้นขนมปังเป็นก้อนกลมเท่าหัวแม่มือเตรียมไว้เป็นเหยื่อตกปลา ตอนแรกผมนึกว่าเขาคงยังตกปลาไม่ได้แม้สักตัวเดียว แต่พอถามถึง เขาได้ลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปสาวเชือกดึงตะกร้าที่ขังปลาขึ้นมาให้ดู จึงได้รู้ว่าเขาตกปลาได้แล้วกว่าสิบตัว เขาบอกว่า จะมาตกปลาตั้งแต่เช้ามืดใช้เวลาตกปลาจนพอใจ แล้วก็กลับบ้านใช้เวลาโดยเฉลี่ยประมาณสี่ชั่วโมงต่อวัน คำว่าพอใจหมายถึงได้ปลาในจำนวนที
เสื้อผ้าทำมือจากธรรมชาติ ธุรกิจสร้างเงินดีกว่างานประจำของอดีตสาวออฟิศ คุณรุ่งอรุณ ยารังฝั้น หญิงสาวที่มีความฝัน ว่าสักวันหนึ่งจะกลับไปใช้ชีวิตสร้างอาชีพที่มั่นคงในบ้านเกิดของตนเอง และเขาก็ได้ทำเช่นนั้น แต่เพียง 1 ปี ก็รู้ผล ชีวิตไม่เป็นดังภาพฝัน รายได้จากที่เคยรับกับอาชีพลูกจ้าง ทำให้เขากินอยู่สบาย แต่การสร้างอาชีพในบ้านเกิดกลับพบกับความติดขัด นับรวมรายได้ต่อเดือน ไม่ถึงครึ่งหนึ่งของอาชีพลูกจ้าง การกลับครั้งนั้นจึงทำให้คุณรุ่งอรุณ รู้ว่า แค่ใจพร้อมอย่างเดียวไม่ได้ แต่รายได้ต้องพร้อมรองรับด้วย และนี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นให้เขาถอยกลับไปสู่งานประจำอีกครั้ง เริ่มต้นใหม่ แต่ทว่าปลายทางยังคงมุ่งหมายกลับไปใช้ชีวิตที่บ้านเกิด กลับบ้านเกิดอยู่ไม่ได้ ปัญหาใหญ่ รายได้ไม่พอ “รุ่งทำงานให้กับแบรนด์เสื้อผ้าชั้นนำ ซึ่งมีความเคลื่อนไหวทางด้านแฟชั่นค่อนข้างเร็ว งานที่ทำตรงสายที่เรียนมา คือด้านผ้าและเครื่องแต่งกาย เหตุที่สนใจด้านนี้เพราะเห็นตัวอย่าง แม่เป็นช่างเย็บผ้า ป้าทำงานด้านผ้า มันเป็นอาชีพที่จับต้องได้จริง” ความชอบทำให้ชีวิตการทำงานมีแต่ความสนุก กระทั่ง 7 ปีก้าวผ่าน เริ่มมองอนาคตกับการสร้างอาชีพที่มั
ปัญหาอย่างหนึ่งของคนค้าขาย คือ “การตั้งราคา” ถ้าจะว่าไป ก็ถือเป็นเรื่องยากเรื่องหนึ่ง ที่จะกำหนดราคา แม้ว่าสูตรง่ายๆ ในการตั้งราคามีอยู่ว่า “ต้นทุน + กำไร” เท่ากับ “ราคา” ทำไมถึงยาก เพราะบางทีเราก็พบว่า ทำไมชาวบ้านตั้งราคาสูงได้ แต่เราตั้งราคาสูงบ้างไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องบุญ หรือ กรรม หรอกนะครับ สามารถอธิบายได้ ถ้าเราเข้าใจความสัมพันธ์ของ 3 สิ่ง ต่อไปนี้ สิ่งแรก เป็นเรื่องของ “คุณภาพสินค้า” อันนี้เข้าใจได้ไม่ยากครับ สินค้าดีเลว ตัดสินกันได้ด้วยสายตา ด้วยการสัมผัส ด้วยวัสดุที่ใช้ทำ ฯลฯ พูดง่ายๆ เราดูเราก็พอรู้ว่า สินค้าชิ้นนั้นดีเลวอย่างไร ซึ่งคุณภาพของสินค้าในที่นี้ หมายรวมตั้งแต่วัสดุที่ใช้ทำ ฟังก์ชั่นการใช้งานต่างๆ ทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น แต่ฟังคนขายคุยโม้โอ้อวดมา สิ่งที่สอง เป็นเรื่องของ “คุณค่า” ลูกค้าเมื่อได้ฟังราคาว่าเท่าไหร่ สายตาเห็นสินค้า แต่ในสมองเริ่มตีความว่า “มันมีคุณค่าสมราคาจริงหรือ” ไม่ต้องตกใจครับ 100 คน ก็ตีความด้านคุณค่าแตกต่างกันไป ราคาในใจลูกค้า ณ เวลานั้น ถูกนำมาเทียบตีความว่า “ถูก” หรือ “แพง” ขึ้นมาทันที สิ่งที่สาม เป็นเรื่องของ “กลุ่มลูกค้า” กลุ่มคนที่มีอะไรเหม