How to
บ้านเราเป็นหนึ่งในหลายประเทศทั่วโลกที่นิยมบริโภคกาแฟกัน และมีผู้คนไม่น้อยที่เข้าขั้นติดกาแฟเลยทีเดียว บางคนต้องดื่มอย่างน้อยวันละ 2-3 แก้ว ไม่เช่นนั้นจะเกิดอาการอยาก ฉะนั้น วงการกาแฟจึงเป็นธุรกิจที่ทำเงินมหาศาลในแต่ละปี และใช่แต่รัฐบาลประเทศไทยจะมีนโยบายส่งเสริมการปลูกกาแฟเพียงประเทศเดียว ปัจจุบัน ประเทศอื่นๆ ในอาเซียนต่างก็สนับสนุนให้เกษตรกรหันมาปลูกกาแฟกันมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็น สปป.ลาว หรือ เวียดนาม ก็ตาม ปลูกทั้งอาราบิก้า-โรบัสต้า สำหรับเมืองไทยต่างทราบกันดีว่า ภาคเหนือเป็นแหล่งปลูกกาแฟอาราบิก้าชั้นยอด ขณะที่พื้นที่ภาคใต้ตอนบนเป็นแหล่งปลูกกาแฟโรบัสต้าชั้นเยี่ยม แต่เชื่อว่าหลายคนคงไม่รู้ว่า จังหวัดอุดรธานี ในดินแดนภาคอีสานก็ปลูกกาแฟได้ไม่น้อยหน้าภาคอื่นๆ ส่วนจะเป็นพันธุ์อะไร รสชาติสู้ภาคเหนือภาคใต้ได้หรือไม่ ต้องฟังเกษตรกรตัวจริงเสียงจริงเป็นคนให้ข้อมูล “คุณวิลัย จันจิต” ประธานกลุ่มวิสาหกิจชุมชนกาแฟนายูง อำเภอนายูง จังหวัดอุดรธานี เล่าให้ฟังว่า ปลูกกาแฟมา 15 ปีแล้ว ทั้งพันธุ์อาราบิก้าและโรบัสต้า มีสมาชิกที่รวมตัวกันปลูก 80 กว่าคน ในจำนวนพื้นที่ประมาณ 400 กว่าไร่ ซึ่ง
เชื่อว่าน้องๆ หลายคน คงอยากหารายได้พิเศษไว้เป็นทุนขวัญถุงตอนเปิดเรียน บ้างไปทำงานล้างจาน แจกใบปลิว เป็นเด็กเสิร์ฟตามร้านอาหาร ตามแต่ถนัด แต่สำหรับ น้องอุ่น – ณัชพร กลิ่นรอดนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 โรงเรียนเฉลิมขวัญสตรี จังหวัดพิษณุโลก อาจแตกต่างไปมาก หากเทียบกับเด็กวัยเดียวกัน เพราะเธอมี “จ๊อบ” สำคัญ ซึ่งทำกำไรได้เกือบ 200 บาททุกวัน ควบคู่ไปกับการเรียนหนังสือตามปกติ ส่วนงานทำเงินดังว่า มีรายละเอียดความเป็นมาอย่างไร ติดตามได้นับจากนี้ เพื่อนเรียกร้อง ฝีมือพอตัว “จบม.3 แล้วค่าาาาา หายหน้าหายตาไปนาน เพราะแม่ค้าสอบค่ะอยากจะตั้งใจสอบให้เต็มที่ แม่ค้าได้รับเหรียญคนดีศรีเฉลิมขวัญด้วยนะคะเป็นนักเรียนที่อยู่ในกฎ ระเบียบของโรงเรียนตลอด 3 ปีแต่ก็ยังจะขายข้าวเหนียวหมูนะคะ” คือข้อความล่าสุดที่ “น้องอุ่น” สื่อสารผ่านทางออนไลน์ ส่งถึงแฟนเพจ ซึ่งมีมากกว่า 4,700 คน โดยเจ้าตัว ย้อนความเป็นมาให้ฟังเกี่ยวกับกิจการ “เหนียวหมูอุ่น” ซึ่งเริ่มทำเมื่อราวเดือนพฤศจิกายนปีที่แล้ว ตั้งต้นจากการที่เธอมักห่อข้าวไปทานโรงเรียนทุกเช้า เพื่อนๆเห็นเข้าบอกให้ทำมาขาย เพราะอยากทานบ้าง อีกอย่างหลายคนไม่มีเวลาทำหรือ
เชียงใหม่ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่ทุกห้าหรือสิบเมตร บนถนนสายต่างๆ ล้วนเป็นที่ตั้งของร้านกาแฟ แต่นาทีนี้ร้านที่เป็นจุดหมายปลายทางของผู้คน หนีไม่พ้นร้าน ‘เมากาแฟ’ บนถนนเลียบคลองชลประทาน ตำบลสุเทพ อำเภอเมืองเชียงใหม่ บ้านเก่าสไตล์ล้านนาร่มครึ้มด้วย ‘ฉำฉา’ ต้นใหญ่ ปัจจุบันถูกจับประยุกต์ใหม่ สวยโดดเด่นและมีความงามแบบร่วมสมัยอยู่กลางสวนกว้างที่จัดวางโต๊ะและเก้าอี้เก๋ๆ ให้นั่งจิบเครื่องดื่มแบบสบายๆ แอม นุชธิดา เอี่ยมแพร หนึ่งใน 18 หุ้นส่วน บอกขณะพยักหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มว่า จริงคะ เรามีหุ้นส่วน 18 คนจริงๆ แต่ไม่มีปัญหาอะไรเลยตั้งแต่เปิดร้าน เพราะได้มีการแบ่งหน้าที่กันชัดเจนตั้งแต่แรกแล้ว ใครจะทำตลาด ใครจะทำบัญชี มี Line ไลน์กลุ่มย่อยสั่งงาน มีไลน์กลุ่มใหญ่เพื่อหารือและประชุมหาข้อสรุปสุดท้าย ในวันนั้นมีหุ้นส่วนรวมตัวกันได้ 5 คน มานั่งแชร์ประสบการณ์ เริ่มจาก แอม, อิ๋ง สวนีย์ แก้วสุดใจ, แบงค์ ภาณุพงศ์ อิ่มจิตต์, เฟย ทวีวัฒน์ เล็กสกุล และพี่โอ๋ นพดล ชาญวิทย์การ ทั้งหมดเป็นคนรุ่นใหม่อายุเฉลี่ย 24-39 ปี ซึ่งต่างก็มีหน้าที่การงานส่วนตัวกันอยู่แล้ว เช่น เจ้าของเหมืองแร่-ท่าทราย ร้
ยางพารา เป็นพืชอุตสาหกรรมที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของประเทศไทยและภูมิภาคอาเซียน ไทยส่งออกยางมากจนติดอันดับโลก สำหรับพื้นที่ปลูกยางของไทยในปี 2559 คาดว่ามีประมาณ 19.6 ล้านไร่ แหล่งผลิตยางที่สำคัญยังอยู่ในภาคใต้ ส่วนผลผลิตยางพารามีทั้งสิ้นประมาณ 4.46 ล้านตัน ผลผลิตส่วนใหญ่ยังคงพึ่งพาการส่งออก โดยมีความต้องการใช้ยางในประเทศมีจำนวน 0.61 ล้านตัน เพิ่มขึ้นจากปี 2558 เนื่องจากการผลักดันและส่งเสริมการใช้ยางในประเทศของภาครัฐที่เป็นรูปธรรมมากขึ้นอุตสาหกรรมยาง ประกอบด้วย กระบวนการผลิต 2 ขั้นตอน ได้แก่ 1. ขั้นตอนการแปรรูปยางพาราธรรมชาติมาทำเป็นวัตถุดิบเพื่อการผลิต เช่น ยางแผ่น ยางแท่ง เป็นต้น 2. ขั้นตอนนำวัตถุดิบมาใช้ในการผลิตยางสำเร็จรูป ได้แก่ ยางพาหนะ ถุงมือยาง ยางอนามัย และยางรัดของ เป็นต้น ผลิตภัณฑ์ยางมี 2 ประเภทคือ 1. ยางธรรมชาติ คือยางที่มาจากต้นยางพาราโดยตรง ไม่ผ่านกรรมวิธีการใดๆ 2. ยางสังเคราะห์ คือยางวิทยาศาสตร์ เป็นยางที่มนุษย์ผสมขึ้นมาเอง หน่วยงานทั้งภาครัฐและเอกชน พยายามช่วยกันวางยุทธศาสตร์เพื่อให้ไทยรักษาความเป็นผู้นำยางพาราของโลกให้ได้ แม้ราคายางพาราจะตกต่ำบ้างในช่วงนี้ แต่ยางพาราก็
ไม่กี่ปีก่อน “เม่นแคระ” เป็นสัตว์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง เพราะเพิ่งนิยมนำเข้ามาเลี้ยงในประเทศไทยจำนวนไม่มากนัก แต่เพราะเป็นสัตว์ที่ทนต่อสภาพแวดล้อมในประเทศไทยได้ดี จึงทำให้เม่นแคระขยายพันธุ์และเจริญเติบโต กลายเป็นกระแสคนรักเม่นเมื่อหลายปีที่ผ่านมา และเพิ่มจำนวนขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ด้วยรูปร่างลักษณะของเม่นแคระ เป็นสัตว์ตัวเล็ก มีน้ำหนักมากที่สุดไม่เกิน 1 กิโลกรัม และมีจำนวนไม่มากนักที่จะพบเม่นแคระน้ำหนักมากเท่านี้ แม้ว่าปัจจุบัน เม่นแคระจะไม่ได้อยู่ในกระแสนิยมสัตว์เลี้ยงสวยงาม แต่ก็ไม่ตกอันดับ เพราะยังคงเป็นสัตว์แปลกที่มีคนชื่นชอบและอยากมีไว้ครอบครอง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเม่นแคระปรากฏตัวนอกเมืองใหญ่ คุณอานุภาพ ศิลาพันธุ์ ข้าราชการตำรวจหนุ่ม พื้นที่อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร ชาวกำแพงเพชรโดยกำเนิด เข้ามาศึกษาในกรุงเทพฯ หลังเรียนจบสอบข้าราชการตำรวจในภูมิลำเนา จึงย้ายกลับมาอยู่บ้าน และหอบเอาสัตว์เลี้ยงที่เขารักกลับมาด้วย “สมัยผมเรียน ผมชอบเลี้ยงปลา ตอนนั้นมีกระแสเม่นแคระแรงมาก ยิ่งเห็นรุ่นพี่ที่รู้จักกันเลี้ยงปลาและเม่นแคระ ขายเป็นรายได้ ยิ่งทำให้ผมรู้สึกว่า ถ้าเราสามารถ
กล้วยหอมทอง เป็นพืชเศรษฐกิจที่มีศักยภาพในการส่งออก หลายประเทศมีความต้องการบริโภคสูง โดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน ในประเทศไทยมีการปลูกกล้วยหอมเพื่อการค้าในหลายจังหวัด รวมถึงที่จังหวัดอุดรธานี โดยการปลูกกล้วยหอมทองเพื่อการค้าของจังหวัดอุดรธานี เกิดขึ้นในปี 2537 โดยมี คุณทองคูณ โพธิ์พรม เกษตรกร บ้านโพธิ์ ตำบลบ้านโคก อำเภอสร้างคอม เป็นเกษตรกรผู้เริ่มต้นและจุดประกายการปลูกกล้วยหอมทอง เริ่มขายจากตลาดท้องถิ่น เดิมนั้น คุณทองคูณทำงานอยู่ในโรงงานไม้อัดที่จังหวัดนนทบุรี แต่เนื่องด้วยมีรายได้ไม่เพียงพอการค่าใช้จ่ายในครัวเรือน จึงตัดสินใจกลับบ้านเกิด มาประกอบอาชีพการเกษตร และได้นำพันธุ์กล้วยหอมทองจากจังหวัดนนทบุรีมาปลูก ด้านการตลาด เริ่มต้นด้วยการปลูกเพื่อจำหน่ายในตลาดท้องถิ่น และนำไปให้เพื่อนที่อยู่บ้านปากสวย ตำบลปากสวย อำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคาย ช่วยจำหน่ายในร้านค้าริมข้างทาง บนถนนสายหนองคาย-โพนพิสัย เนื่องจากมีรถสัญจรมากพอสมควร ต่อมามีการพัฒนาจนกลายเป็นตลาดกล้วยหอมทองแหล่งใหญ่อีกแห่งหนึ่งจนถึงปัจจุบัน ต่อมาในปี 2540 คุณทองคูณ ได้ริเริ่มจัดตั้งกลุ่มผู้ปลูกกล้วยหอมทองอำเภอสร้างค
ไก่เนื้อโคราชปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันมากพอสมควร แต่เชื่อว่ายังมีผู้คนบางส่วนที่ไม่รู้จัก ดังนั้น ก่อนจะไปเยี่ยมชมฟาร์มของเกษตรกร มาทำความรู้จักกับเจ้าไก่พันธุ์นี้กันก่อน ผศ.ดร.อมรรัตน์ โมฬี อาจารย์ประจำสำนักวิชาเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี (มทส.) เล่าว่า โครงการวิจัยการสร้างสายพันธุ์ไก่เนื้อโคราช เริ่มต้นเมื่อปี 2552 เป็นความร่วมมือระหว่าง มทส. กับ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) และ กรมปศุสัตว์ ตอนนี้ก็มีธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร (ธ.ก.ส.) เข้ามาร่วมด้วย โดยมีเกษตรกรในโครงการได้รับประโยชน์จากผลงานวิจัยดังกล่าว แต่เนื่องจากมหาวิทยาลัยมีข้อจำกัดเรื่องการผลิตลูกไก่ ที่ผลิตได้แค่ 44,000 ตัว ต่อเดือน จึงทำให้เกษตรกรที่สนใจหลายรายไม่สามารถซื้อลูกไก่ไปเลี้ยงได้ตามที่ต้องการ ต้องการหาคนเพาะลูกเจี๊ยบ ผศ.ดร.อมรรัตน์ ให้ข้อมูลของไก่ชนิดนี้ว่า เป็นไก่ลูกผสมพื้นเมืองที่มีพ่อพันธุ์เป็นไก่พื้นเมืองเหลืองหางขาว และแม่พันธุ์ไก่สายพันธุ์ มทส. เนื้อที่ได้จึงมีความเหนียวนุ่ม ปัจจุบันมีเกษตรกรที่เลี้ยงไก่ขยายไปในหลายจังหวัดแล้วนอกจากที่นครราชสีมา ก็มีที่ศรีสะเกษ ชัยภูมิ
นายพิพัฒน์ รื่นสาด อายุ 35 ปี อยู่บ้านเลขที่ 34 หมู่ 7 ต.บึงชำอ้อ จ.ปทุมธานี แม้ไม่เคยเรียนทางด้านศิลปะมาเลยแต่เพราะรักในการประดิษฐ์เรือจำลองจึงมีแรงบันดาลใจมุ่งมั่นฝึกฝนฝีมือด้วยตนเองมาอย่างต่อเนื่องและยาวนานกว่า 10 ปี จนปัจจุบันผลงานเป็นที่ยอมรับและชื่นชอบของแทบทุกคนที่ได้พบเห็นด้วยจุดเด่นสวยงามประณีตบรรจงพร้อมทั้งเสริมสร้างมงคลแก่ผู้ครอบครองมีการสั่งซื้อต่อคิวยาวนานจนทำไม่ทัน นายพิพัฒน์เจ้าของผลงานเล่าว่า ในระหว่างศึกษาปริญญาตรีคือเรียนเสาร์-อาทิตย์ จันทร์ถึงศุกร์ก็ไปทำงานพิพิธภัณฑ์เรือไทยทำอยู่ที่นั่นประมาณ 2 ปี ก็จบปริญญาพอดีขณะที่ส่วนตัวชอบนำเศษไม้มาประดิษฐ์เป็นสิ่งของต่างๆ เป็นงานอดิเรกจนเห็นงานเรือไม้จำลองเกิดประทับใจจึงพยายามฝึกฝนทำด้วนตนเองมีอุปกรณ์เริ่มต้นแค่ไปเก็บเศษไม้ที่เขาทิ้งตามข้างถนนโดยการนำมาเจียรมาขัดซึ่งเครื่องมือมีเพียงหินเจียรและคัตเตอร์ ตะไบและในช่วงนั้นได้เข้าร่วม 1 ตำบล 1 ผลิตภัณฑ์ ที่เมืองทองธานี ทั้งนี้เริ่มทำขายมาจนมีทุนก็เริ่มซื้อเครื่องมือเข้ามาจัดตั้งโรงงานผลิตอยู่ที่บ้านเลขที่ 74 หมู่ 4 ต.ข้าวงาม อ.วังน้อย จ.พระนครศรีอยุธยา ซึ่งติดต่อกับฝั่งจังหวัดปทุม
เมื่อไม่นานมานี้ นิตยสารเทคโนโลยีชาวบ้าน ได้มีโอกาส ไปสัมภาษณ์ คุณสายใจและคุณเสถียร ตระกูลพรายงาม ผู้ค้าไข่เป็ดระดับกลางในจังหวัดสุพรรณบุรี คุณเสถียร เล่าว่า ทางบ้านเลี้ยงเป็ดมานานแล้ว ไม่ต่ำกว่า 50ปี ทำมาตั้งแต่สมัยเตี่ย เลยยึดอาชีพนี้ทำมาหากิน ในสมัยก่อนไข่เป็ดราคาฟองละ 50 สตางค์ แต่ในปัจจุบันไข่เป็ดราคาสูงถึงฟองละ 3.50 บาท ปัจจุบันเลี้ยงเป็ดทั้งหมด 20,000 ตัว เมื่อก่อนเคยใช้หอยโข่งเลี้ยงเป็ด ซื้อมาจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยาให้เขามาส่ง แต่ตอนนี้ใช้หอยโข่งเลี้ยงไม่ไหวแล้ว เพราะประสบปัญหาด้านต้นทุนบวกกับค่าแรงงานที่สูงขึ้น ตอนนี้จึงเปลี่ยนมาใช้หัวอาหารผสมกับปลาบ่นแทน เพราะทนแบกรับกับราคาวัตถุดิบไม่ไหวจริงๆ ปัจจุบันคุณเสถียร ส่งไข่ไปขายในจังหวัดกรุงเทพฯและจังหวัดใกล้เคียงอย่าง นนทบุรี ปทุมธานี และสมุทรสาคร โดยลูกค้ามารับซื้อด้วยเอง ปริมาณไข่เป็ดของคุณเสถียรมีเองกำลังการผลิตอยู่ที่ 60% ของที่ส่งขาย นอกนั้นรับจากฟาร์มใกล้บ้าน เจ้าของ ขายส่งไข่เป็ดครั้งละ 60,000-70,000 ฟอง ต่อการส่งหนึ่งครั้ง อีกทั้งยังขายเป็ดสาวรุ่นอีกด้วย เรื่องราคา ถ้าพ่อค้าคนกลางนำไปขายต่อราคาไข่เป็ดจะตกอยู่ราวๆ 4-5 บ
ไอเดียเก๋! อดีตสาวนักธุรกิจถมที่ดินผันตัวมาเป็นแม่ค้ายกโอ่งมังกรเมืองราชบุรีจัดร้านด้วยเมนูก๋วยเตี๋ยวโอ่งมังกรหนักมากรสเด็ด 199 บาท อิ่มกันยกแก๊งจนท้องระเบิด แถมสนุกเซลฟี่เช็คอินฟรีน้ำอีก 1 โอ่ง สร้างความฮือฮาเป็นอย่างมาก จ. ราชบุรีเป็นที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าเป็นเมืองของโอ่งมังกร และเป็นเมืองที่ขึ้นชื่อในเรื่องอาหารการกิน อย่างเช่นก๋วยเตี๋ยว ที่หลายๆคนมักจะคุ้นเคยกับก๋วยเตี๋ยวไข่ ที่เรื่องชื่อของบรรดานักท่องเที่ยวและนักชิมทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ที่เดินทางมารับประทานกันจำนวนมาก ล่าสุดสังคมโซเชียลได้มีการกล่าวถึงก๋วยเตี๋ยวเมืองโอ่งมังกร ด้วยความอร่อยสุดคุ้มกับปริมาณของชามก๋วยเตี๋ยวขนาดจัมโบ้ และบรรยากาศการได้สัมผัสกับไอเดียเก๋ๆ ที่นำโอ่งมังกรทั้งใบเล็กใบใหญ่มาตกแต่งร้าน โดยเฉพาะนักเซลฟี่ที่ก่อนจะรับประทานต้องนำกล้องโทรศัพท์มือถือมาถ่ายภาพและนำไปแชร์ใน facebook หรือ INSTAGRAM สร้างความฮือฮาในสังคมโซเชียลเป็นอย่างมาก ผู้สื่อข่าวจึงเดินทางไปยังร้านก๋วยเตี๋ยวโอ่งมังกรดังกล่าว พบร้านเปิดจำหน่ายติดริมถนน สายราชบุรี – เจดีย์หัก ตำบลเจดีย์หัก อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี ห่างจากทางแยกสะพานยกระดับ