Exclusive

คุณเอ-โรสสุคนธ์ ภัทรภาดา เจ้าของกิจการแฟรนไชส์ “ส้มตำมาละเด้อ” เปิดเผยว่า ปัจจุบันโลกหมุนเร็วขึ้นทุกวัน หากผู้ประกอบการมัวย่ำอยู่กับที่คงไม่ได้ ยิ่ง “สมรภูมิ”ร้านอาหารด้วยแล้ว ยิ่งจำเป็นที่จะต้อง “รู้เขา รู้เรา” ก่อนเป็นอันดับแรก “ทุกวันนี้ หลายคนเหมารวมว่า การขายอาหารเป็นธุรกิจที่น่าลงทุน เพราะถึงอย่างไรคนก็ต้องกิน  แต่ลืมคิดไปหรือเปล่า ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่คิดอย่างนั้น คนอื่นก็คิด จึงมีคู่แข่งขันเกิดขึ้นมากมาย บางรายมาเร็ว ไปเร็ว บางรายดันทุรังเปิดไป ทั้งที่ขาดทุน  แถมยังมีคู่แข่งผุดขึ้นมายิ่งกว่าดอกเห็ด เมื่อต้องเผชิญกับคู่แข่งขันมากมายที่ยังมีชีวิตรอดในตลาด  ตัวเราเองได้สร้างจุดต่างในร้านของเราแล้วหรือยัง การสร้างจุดแตกต่างในสินค้าหรือบริการถือเป็นหัวใจหลักอย่างหนึ่งของร้านเลยทีเดียว” คุณเอ บอกอย่างนั้น คุณเอ เจ้าของกิจการ “ส้มตำมาะลเด้อ” และว่า ร้านอาหารที่ปิดตัวลงไปอย่างง่ายดายมักประสบปัญหาแตกต่างกันออกไปด้วยเหตุผลต่างๆ เช่น สายป่านยาวไม่พอ  รสชาติอาหารไม่คงที่  พนักงานเข้าออกเป็นว่าเล่น  และขาดหลักการบริหารที่ถูกวิธี  หากคุณเป็นคนหนึ่งที่กำลังประสบปัญหานั้นอยู่ อยาก

ทุเรียนเมทรินทร์ อาจเป็นชื่อของทุเรียนไทยสายพันธุ์ใหม่ มีจุดเริ่มต้นมาจากความเศร้า หากเปี่ยมไปด้วยความรักและความหวังที่มีต่อเพื่อนมนุษย์ ซึ่งถ้าใครยังพอจำได้ ย้อนไปเมื่อราวต้นปี 2558 ข่าวคราวของ ครอบครัว “เนาวรัตน์พงษ์” ที่ต้องพบความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่เมื่อ “มะเร็งในสมอง” ได้พรากลูกสาวคนเดียวของบ้าน “น้องไอนส์-เมทรินทร์” ให้ต้องมีอันจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ด้วยวัยเพียง 2 ขวบ นับว่าอยู่ในความสนใจเป็นวงกว้าง และด้วยความไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ของหนูน้อยแก้มป่อง-ตากลมโต ที่เข้ารับการรักษาตัวอย่างถึงที่สุด โดยผ่านการผ่าตัดสมองและการผ่าตัดอื่นๆ รวมแล้ว 12 ครั้ง คีโม 20 ครั้ง และทำรังสีบำบัดอีก 20 ครั้ง ทำให้ชาว    โซเชียล ตั้งฉายาขวัญใจตัวน้อยของพวกเขาว่า “นักสู้ฟันน้ำนม” “ช่วงเวลานั้นได้เห็นเพื่อนร่วมทุกข์มากมายที่เป็นมะเร็ง ส่วนใหญ่เสียชีวิตลงคนแล้วคนเล่า ทั้งที่พวกเขายังเป็นเด็ก จึงพยายามผลักดันให้เกิดการจัดตั้งกองทุนวิจัยรหัสพันธุกรรมเพื่อรักษามะเร็งในเด็ก มูลนิธิรามาธิบดี โดยให้การต่อสู้ของไอนส์เป็นจุดเริ่ม” ดร.สหธรณ เนาวรัตน์พงษ์ คุณพ่อของน้องไอนส์ ย้อนความทรงจำ ผ่านเสียงหม่น ก่อนเล่าให้ฟัง เข

“พื้นที่เเห่งรัก” ที่เป็นมากกว่า บ้าน คือ นิยามตัวเอง ของฟาร์มสเตย์ บ้านไร่ ไออรุณ อำเภอกะเปอร์ จังหวัดระนอง มี คุณเบส-วิโรจน์  ฉิมมี  วัยสามสิบต้นๆ สถาปนิกหนุ่มจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เป็นผู้ริเริ่มบุกเบิกเมื่อไม่นาน  ซึ่งปัจจุบันเป็นกิจการที่ได้รับการกล่าวขานถึงกันอย่างกว้างขวางถึงความพอดีและพอเพียง จนถูกจัดให้เป็นฟาร์มสเตย์มาแรงสุดในเวลานี้ เพราะมีคนจองคิวยาวเหยียดเต็มตลอดทั้งปี   “สิ่งที่ผมกำลังทำเเละเเบ่งปันออกไป ผมไม่ได้อยากเเละมีเจตนาที่จะเชื้อเชิญ หรือให้ทุกคนบนโลกใบนี้เดินทางมาที่บ้านของผม…เเต่ผมอยากให้ทุกๆ คนกลับบ้านของคุณเอง เเล้วสร้างบ้านให้มีชีวิต เติมเต็มความสุขให้กับคำว่า บ้าน หลังนั้นของคุณอีกครั้ง” คุณเบส เผยความรู้สึกไว้อย่างนั้น ก่อนย้อนความเป็นมาให้ฟัง หลังจากเรียนจบปริญญาตรี ทำงานในกรุงเทพฯ ได้ 3 ปีกว่า จึงลาออกและเดินทางกลับบ้านเกิด เพื่อสร้างฝันของตัวเอง ด้วยการปลูกบ้านเพื่ออยู่กับครอบครัวแบบพร้อมหน้าพร้อมตา ช่วงแรกไม่มีใครเห็นด้วย เพราะคิดว่าส่งลูกเรียนแล้ว ลูกต้องได้ทำงานในกรุงเทพฯ จะได้ไม่มาเหนื่อยแบบพ่อ-แม่ที่ต

ย้อนไปเมื่อกว่า 30 ปีก่อน แหลมเกต คือชื่อของร้านอาหารทะเลชื่อดัง ระดับ “ท็อปไฟว์” ในพื้นที่อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เปิดให้บริการอยู่นานจนกลายเป็น “ร้านเก่าแก่” แต่แล้วเมื่อ “สังคมเมือง” เข้า “รุกคืบ” บรรยากาศโดยรอบ จนทำให้ศรีราชา อาจไม่เหมาะกับการไปตากอากาศหรือพักผ่อนเหมือนดังแต่ก่อน เจ้าของร้านรุ่นคุณพ่อ-คุณแม่ ซึ่งนับวันอายุก็ยิ่งมากขึ้น จึงตัดสินใจ ปิดกิจการลง เมื่อราวปี 2550 ที่ผ่านมา ถัดจากนั้นราว 4-5 ปี ทายาทรุ่นสองของกิจการ ได้สานต่อธุรกิจครอบครัว ปลุกให้ “แหลมเกต” พลิกขึ้นมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่ง บนทำเลกลางกรุง ย่านสุขุมวิท แต่ความตั้งใจของเจ้าของร้านเจนวาย กลับไม่เป็นไปอย่างที่วาดฝันไว้ “เส้นทาง” ของ “แหลมเกต” เมื่อครั้งนั้น จึงทั้งขรุขระ เป็นหลุมเป็นบ่อ และไม่ได้โรยด้วยกุหลาบ…แม้แต่กลีบเดียว “เกิดและโตมากับร้านอาหาร แค่พนักงานเสิร์ฟอาหารมา 1 จาน รู้เลยว่าอร่อยหรือไม่อร่อย พอเรียนจบปริญญาตรีจึงตัดสินใจไม่ทำร้านอาหารแล้วเข้ากรุงเทพฯ มาสมัครงานประจำ ทำที่แรกรู้สึกไม่ใช่ตัวเอง อยู่ได้ไม่ถึงปีจึงลาออก” คุณโค้ก-อพิชาต บวรบัญชารักษ์ ผู้บริหารกิจการ Laemgate Infinite (แหลม

จากการประชาสัมพันธ์ของภาครัฐ ที่ให้ประชาชนทั้งประเทศ ร่วมถวายความจงรักภักดี ในหลวงรัชกาลที่ 9 ด้วยการปลูกดาวเรือง ให้บานสะพรั่งในช่วงพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ เดือนตุลาคมที่จะถึงนั้น  ทำให้ความต้องการเมล็ดดาวเรืองพุ่งสูงขึ้น ถึงขั้นกลายเป็นของหายากไปเลยทีเดียว “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” ได้อัพเดตสถานการณ์เมล็ดพันธุ์ดาวเรือง กับทาง คุณอิสระ วงศ์อินทร์ ผู้จัดการฝ่ายขายและการตลาด บริษัท อีสท์เวสท์ซีด ประเทศไทย จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทผู้ผลิตเมล็ดพันธุ์ดาวเรืองรายใหญ่เบอร์ต้นๆ ของประเทศ คุณอิสระ วงศ์อินทร์  ผู้จัดการฝ่ายขายและการตลาด บริษัท อีสท์เวสท์ซีด ประเทศไทย จำกัด คุณอิสระ เผยว่า ปกติการตลาดเมล็ดดาวเรืองในประเทศไทย ถูกผลิตป้อนตลาดประมาณ 400 กิโลกรัมต่อปี ทั้งนี้ ช่วงตั้งแต่ที่รัฐบาลออกแคมเปญนี้มา ทำให้จนถึงตอนนี้เมล็ดดาวเรืองออกสู่ตลาดมาราว 500 กิโลกรัม หรือเพิ่มขึ้นประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ และเมล็ดดาวเรือง 100 กิโลกรัมที่เพิ่มมานี้ จะส่งผลให้ ดาวเรืองบานสะพรั่งในช่วงเดือนตุลาคม ราว 600 ล้านดอก ตัวเลข 600 ล้านดอก มาจากไหน เมล็ดดาวเรือง 1 กิโลกรัม มีจำนวนเมล็ด 3 แสนเมล็ด แต่ละเมล็ดขึ้นเป็น

มะเขือพวง เป็นพืชตระกูลมะเขือ มีถิ่นกำเนิดในแถบรัฐฟลอริดา, หมู่เกาะเวสต์ อินดีส์, เม็กซิโก จนถึงอเมริกากลาง และทวีปอเมริกาใต้แถบประเทศบราซิล เป็นวัชพืชขึ้นกระจัดกระจายเกือบทั่วเขตร้อน โดยทั่วไปสำหรับครัวไทย มะเขือพวง มักใช้เป็นวัตถุในการปรุงอาหารหลากหลายแบบ อย่างเช่น ใช้ตำผสมลงในน้ำพริกหลายชนิดไม่ว่าจะเป็น น้ำพริกกะปิ น้ำพริกขี้กา ใช้ใส่ในแกง เช่น แกงเผ็ด แกงเขียวหวาน แกงป่า แกงอ่อม ซุบ กินดิบเป็นผักจิ้ม หรือกินสุกโดยการเผา ปิ้ง หรือย่าง แถมยังช่วยให้เจริญอาหาร รับประทานอาหารได้มากยิ่งขึ้น สวนมะเขือพวงของคุณศิริพร กุศล (คุณดำ) และคุณพยุง กันญา (คุณยุง) ตั้งอยู่ที่คลองเสือ จังหวัดปทุมธานี ซึ่งเป็นสวนที่ปลูกมะเขือพวงส่งเข้าโรงงานไปยังตลาดต่างประเทศและส่งขายไปยังตลาดต่างๆ ทั่วประเทศ   ลาออกจากงานประจำ หันทำเกษตร อาชีพของตนเอง คุณศิริพร เริ่มต้นเล่าให้ฟังถึงการหันมายึดอาชีพเป็นเกษตรกรว่า เดิมก็ทำงานเป็นพนักงานประจำ ในตำแหน่งพนักงานขาย ของบริษัทต่างชาติมากว่า 20 ปี ซึ่งได้เงินเดือนมากถึงเดือนละแสนบาท ก่อนจะมีความคิดอยากลาออกจากงานที่ทำก็เพราะมีความคิดว่าในบันปลายชีวิตอยากมีงานอะไรที่ทำ