SMEs

น้ำพริกป่นปลา แนมผักนึ่ง-ผักสด อาหารง่ายๆ โภชนาการครบ รสชาติอร่อย ช่วยเจริญอาหาร กลุ่มชาติพันธุ์ไทย-ลาว ที่อยู่ริมสองฝั่งโขงทั้งในประเทศไทยและประเทศลาว เรามีวัฒนธรรมร่วมกันหลายอย่างที่ยังคงสืบต่อมาจนปัจจุบัน ทั้งภาษา ศาสนา การแต่งกาย และอาหารที่แทบจะไม่ต่างกันเลย โดยเฉพาะในเรื่องของอาหารการกินที่กินข้าวเหนียวเป็นหลักพร้อมกับกับข้าวที่ทำขึ้นง่ายๆ จากวัตถุดิบที่หาได้ในท้องถิ่นตามฤดูกาล กินผักกินปลาแม่น้ำโขงเป็นหลัก น้ำพริกหรือเครื่องจิ้มชนิดหนึ่งที่แพร่หลายอย่างมากคือ ป่นปลา ซึ่งพบว่าชาวลาวนี้กินกันมานาน ดังปรากฏอยู่ในบันทึกของเพียสิง จะเลินสิน ที่ได้จดบันทึกตำรับอาหารพระราชวังหลวงพระบางที่เขาได้คลุกคลีอยู่ในห้องเครื่องในวังหลวง ก่อนที่จะถึงแก่อนิจกรรมใน ค.ศ.1967 ในสมุดจดเล่มนั้นได้กล่าวถึง ป่นปาเลิม (ปลาเลิม) ซึ่งหมายถึงปลาเทพา อันเป็นปลาหนังจำพวกหนึ่งที่มีมากในแม่น้ำโขง เขาบอกถึงวิธีทำว่านำชิ้นปลาไปต้มกับเกลือหรือน้ำปลา มีหอม กระเทียม พริกสด และมะเขือเปราะอ่อนนำไปหมกไฟให้สุกเรียกว่าเครื่องหอม แล้วจึงตำให้เข้ากันกับเนื้อปลา เติมน้ำต้มปลาให้พอข้น ปรุงรสด้วยน้ำปลา โรยต้นหอม ผักชี และใบมะก

เปิดบทเรียนสู้โควิด รีสอร์ทดังราชบุรี ขายผลผลิตจากฟาร์มผักหารายได้ จากพื้นที่รกร้าง 200 ไร่ รายล้อมไปด้วยธรรมชาติ วิวภูเขาทะเลสาบ ถูกเนรมิตรให้เป็นรีสอร์ท “อินเลญา” ที่พักชื่อดังในจังหวัดราชบุรี ชื่อนี้มีรากศัพท์มาจากภาษาพม่า เป็นชื่อหมู่บ้านในทะเลสาบ ก่อนปรับใหม่ให้ฟังแล้วนุ่มนวลขึ้นเป็นชื่อรีสอร์ทในปัจจุบัน คุณสกรรจ์ พุ่มนาค ทายาทเจ้าของรีสอร์ท เล่าว่า ครอบครัวเคยทำธุรกิจโรงพิมพ์มานานเกือบ 20 ปี ก่อนคุณพ่อเกษียณได้ซื้อที่ไว้ เดิมทีเป็นที่รกร้าง มีทะเลสาบเพราะเจ้าของเดิมขุดหน้าดินขาย ทางครอบครัวคิดไว้แล้วว่าอยากทำที่พัก แต่ที่พักต้องมีร้านอาหารก่อน จึงเริ่มต้นทำร้านอาหารชื่อว่า Inlaya bar & grill ขณะเดียวกันก็ค่อยๆ สร้างรีสอร์ทควบคู่ไปด้วย ปัจจุบันเปิดมานาน 5 ปี “เปิดร้านอาหารแรกๆ โปรโมทผ่านเฟซบุ๊กในช่วงวันลอยกระทง เรามีทะเลสาบให้ลูกค้ามาลอยกระทงได้ มีอาหารและเครื่องดื่มให้กิน นับเป็นวันแรกๆ ที่คนราชบุรีรู้จักเรา ร้านอาหารรองรับคนแทบไม่ไหว เพราะเป็นร้านเล็กๆ เลยพักโปรเจกต์รีสอร์ทมาขยายร้านอาหารให้ใหญ่ขึ้น ค่อยกลับมาทำรีสอร์ทต่อ เราลงทุนเรื่อยๆ ตอนนี้คืนทุนได้เยอะแล้ว”

ปัจจุบัน ผู้คนสนใจและหันมารณรงค์เรื่องการใช้ของรีไซเคิล เกิดเป็นเทรนด์รักษ์โลกขึ้น ไม่ว่าจะการนำของกลับมาใช้ซ้ำ ลดจำนวนการใช้ถุงพลาสติก หันมาใช้ถุงผ้า การนำของที่ใช้แล้วมาต่อยอดเป็นผลิตภัณฑ์อื่นๆ เป็นต้น ทำให้ธุรกิจที่เกี่ยวกับเทรนด์รักษ์โลกต่างๆ เริ่มเติบโตขึ้น “เส้นทางเศรษฐีออนไลน์” ไปเจอธุรกิจหนึ่งที่กำลังเป็นที่นิยมในเฟซบุ๊ก เรียกได้ว่าเป็นไอเดียต่อยอดทำเงิน นำของที่มีอยู่มาเพิ่มมูลค่า อีกทั้งยังเข้ากับเทรนด์รักษ์โลกที่คนกำลังให้ความสนใจในปัจจุบัน อย่าง “ธุรกิจรับเคลือบถุงกระดาษแบรนด์เนม” คุณดา – ณัฎฐ์พัฒน์ โพธิ์สีดา ครูสอนงานสีและช่างสปากระเป๋า วัย 46 ปี เป็นอีกคนหนึ่งที่หันมาจับธุรกิจรับเคลือบถุงแบรนด์เนม เธอเล่าให้ฟังว่า ตนเองทำอาชีพเป็นช่างทำสีและช่างสปากระเป๋า อีกทั้งเป็นคนที่ชื่นชอบกระเป๋าแบรนด์เนมด้วย คนที่ซื้อกระเป๋าแบรนด์เนมบ่อยๆ จะทราบกันดีว่า มักจะมีถุงกระดาษใส่กระเป๋ามาให้อยู่แล้ว เมื่อนำกระเป๋าออกมาใช้ ถุงที่ได้มาก็พับเก็บไว้ ไม่ได้ใช้ประโยชน์ อีกทั้งเมื่อประมาณ 4–6 เดือนก่อน ทางร้านสปากระเป๋า มีเทรนด์นำถุงกระดาษที่ได้มาจากการซื้อกระเป๋าแบรนด์เนม มาลองเคลือบเป็นกระเป๋า

แจกสูตร “เปาะเปี๊ยะสดขาหมู” วิธีการทำไม่ซับซ้อน แต่ต้องเครื่องเยอะหน่อย นานมาแล้ว ผมไปกินเปาะเปี๊ยะสดที่เยาวราช เป็นรถเข็นมีตู้กระจก คนขายใส่หมวกจีน กางเกงขาสั้น รองเท้าแตะ ข้างท้ายรถมีเตาถ่านตั้งหม้อนึ่ง หรือเมื่อก่อนคนไทยเรียก “ลังถึง” ปัจจุบันยังหลงเหลือเรียกกันอยู่บ้างว่า “ซึ้ง” ทั้งสองคำมีที่มาจากภาษาจีน “ลัง” มาจากคำว่า “ลั้ง” แปลว่าภาชนะไม้ไผ่ ส่วน “ถึง” มาจาก “ถึ่ง” แปลว่าทำให้ร้อน ส่วน “ซึ้ง” ไม่ได้ไปทำซึ้งจ้องตาใคร แต่มาจากคำว่า “เล่งซึ้ง” แปลว่า หม้อนึ่ง นั่นแหละ ในลังถึงนั้นแยกชามเป็นส่วนๆ มี กุนเชียงหั่นเป็นเส้น ถั่วงอกนึ่ง เต้าหู้ขาวต้มพะโล้ ส่วนในตู้กระจกมีแผ่นแป้งเปาะเปี๊ยะบางๆ คลุมผ้าไว้กันแข็ง แตงกวาหั่นยาว ต้นหอม พริกชี้ฟ้าเขียว ไข่เจียวหั่นฝอย และ “หมูตั้ง” คนคิดชื่อนี้เป็นการให้ชื่อที่ง่ายและเห็นภาพชัดเจน เพราะหมูตั้ง คือ การเอาพวกเศษหัวหมู หูหมูพะโล้ มาสับรวมกันแล้วอัดใส่พิมพ์เป็นก้อนสี่เหลี่ยม พอเย็นตัวก็จะแข็งด้วยเจลาตินที่มีอยู่ในหัวหมู แล้วค่อยตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมตั้งได้ สมแล้วที่ชื่อหมูตั้ง จิ้มกับน้ำส้มเป็นกับข้าวต้ม หรือเป็นกับแกล้มก็ได้ ภาษาจีนเรียก ตือเถ

เซจนล้ม เจ้าของร้านชานมหน้าใหม่ เปิดใจ “โควิดมา ตั้งตัวไม่ทัน ขายได้วันละแก้วยังมี!” “ชานมไข่มุก” ที่เราทานกันอยู่ทุกวันนี้ มีต้นกำเนิดมาจากประเทศไต้หวัน ซึ่งถูกคิดค้นขึ้นโดย “หลินชิ่วฮุย”  โดยชาไข่มุกส่วนใหญ่ จะเป็นแบรนด์ของถิ่นกำเนิดประเทศแม่ และเริ่มเข้ามาแพร่ขยายความนิยมในหลายๆประเทศ รวมถึงประเทศไทยก็ด้วย จนทุกวันนี้มีแบรนด์ชานมไข่มุกต่างๆ ให้ได้เลือกทานกันมากมาย ทั้งแบรนด์ต่างประเทศและแบรนด์ของคนไทย คุณวิกกี้- รัญชนา พฤกษานานนท์ สาวน้อยวัย 23 ปี ก็เป็นอีกคนที่ทำธุรกิจร้านชานมไข่มุก โดยมีแบรนด์เป็นของตัวเองชื่อ Oui Tea เธอให้สัมภาษณ์กับเส้นทางเศรษฐีออนไลน์ว่า ธุรกิจนี้ เกิดจากความชอบของเธอและพี่ๆ อีก 2 คน ซึ่งเธอที่เป็นน้องเล็กเพิ่งเรียนจบมาหมาดๆ เกิดอยากทำธุรกิจเป็นของตัวเอง จึงนำเอาความชอบมาเป็นแรงบันดาลใจในการทำธุรกิจ โดยมีพี่ๆ และสมาชิกในครอบครัวให้การสนับสนุน “กี้เริ่มทำงานเก็บเงินมาตั้งแต่สมัยเรียนปี 1 ทำให้พอมีเงินและมองเห็นโอกาสในตลาดเครื่องดื่ม อย่างชานมไข่มุก ว่า มันยังไปต่อและกี้ก็ทำได้ แล้วเราก็ชอบด้วย เลยอยากมีร้านเป็นของตัวเอง ร้านนี้ก็ถื

เคยกินยัง “ไอศกรีมเจลาโต้โฮมเมด” ของคนไทย คัดวัตถุดิบพิเศษมีให้ชิมกว่า 20 รสชาติ เกือบ 2 ปี ที่แบรนด์ SCOOPS & SMILES ไอศกรีมเจลาโต้โฮมเมดของคนไทยสร้างความอร่อยให้เหล่าไอศกรีมเลิฟเวอร์ มีให้เลือกชิมมากกว่า 20 รสชาติ โดยไอศกรีมแต่ละรสชาติอัดแน่นไปด้วยความเข้มข้น เพราะคัดสรรวัตถุดิบอย่างดีส่งตรงถึงผู้บริโภค โดยเจ้าของแบรนด์ที่มีประสบการณ์ ด้านการพัฒนาสินค้าและพัฒนาสูตรยาวนานกว่า 15 ปี คุณจูน-พรศิริ ปลื้มเกียรติชัย วัย 39 ปี เจ้าของแบรนด์ดีกรีไม่ธรรมดา เรียนจบปริญญาตรี วิทยาศาสตรบัณฑิต คณะอุตสาหกรรมเกษตร สาขาพัฒนาผลิตภัณฑ์ จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และจบปริญญาโท บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) “หลังเรียนจบปริญญาตรี ได้เข้าทำงานด้าน R&D ผ่านการพัฒนาสูตรและสินค้ามากมายให้กับบริษัทเอกชนมาแล้วหลายแห่ง ด้วยความที่ชอบชิม ชอบทดลองทานอาหาร ขนม และวัตถุดิบใหม่ๆ ภายหลังได้ออกจากงาน และมีโอกาสในการทำสินค้าของตัวเอง เลยคิดถึงไอศกรีมเป็นอย่างแรกค่ะ ด้วยตัวเราและคนในครอบครัวชอบทานไอศกรีมมาก และคิดว่าไอศกรีมยังเป็นสินค้าที่เหมาะสมกับ